Gallicum Acidum

Kwas galusowy. C 7 H 6 O 5 . Rozcierka.

Zastosowanie kliniczne

Astma / Zaparcie / Osłabienie / Majaczenie / Krwotoki / Gruźlica płuc / Pokrzywka

Charakterystyka

Kwas galusowy jest dobrze znanym środkiem ściągającym, pochodną kwasu taninowego, otrzymywaną z galasów, czyli dębianek. W praktyce starej szkoły stosuje się go miejscowo do tamowania krwotoków. Opisano przypadek (H. W., xxviii. 502), w którym zastosowanie maści zawierającej kwas galusowy albo wprowadzenie czopka z taniną na hemoroidy wywołało napad przypominający astmę sienną, z wysiewem pokrzywki. Zdarzenie powtórzyło się kilkakrotnie, zanim ustalono jego przyczynę. Wystarcza to, aby wykazać, że Gall. ac. jest rzeczywiście homeopatyczny względem chorób płuc, w których był szeroko stosowany zarówno przez starą, jak i nową szkołę. Okazał się szczególnie pomocny w krwotokach płucnych oraz przy nadmiernym odkrztuszaniu i nocnych potach w gruźlicy płuc. Marcy z Nowego Jorku opisał przypadek młodej kobiety, u której występowała jama w lewym płucu, z obfitym ropnym odkrztuszaniem, nocnymi potami, wieczorną gorączką i tętnem 130. Po długotrwałym stosowaniu Gall. ac. 1x odzyskała normalne zdrowie, z wyjątkiem utrzymującego się stłumienia odgłosu opukowego nad lewym płucem oraz znacznej duszności przy najmniejszym wysiłku. Jej masa ciała, siła i ogólny wygląd były takie jak w okresie pełnego zdrowia. Bayles twierdzi, że lek szybko hamuje wydzielanie, ogólnie wzmacnia żołądek, zwiększa apetyt i usuwa zaparcie. To ostatnie działanie musi być efektem homeopatycznym. Gall. ac. jest stosowany w praktyce ludowej do hamowania nadmiernego krwawienia miesiączkowego. Do wyraźnych objawów uzyskanych w próbie lekowej należą: osłabienie z drażliwością. Nadmierna suchość ust i gardła. Uczucie skurczu odbytu. Szarpnięcia kończyn. Świąd skóry.

Zależności

Porównać: Quercus, Tannin., Bacil., Ars. iod., Phos., &c. Phos. złagodził ból w prawym płucu.

1. Umysł

Gwałtowne majaczenie w nocy; bardzo niespokojny ruchowo; wyskakuje z łóżka; obficie się poci; boi się pozostawać sam; domaga się, aby stale go obserwowano; jest wyjątkowo grubiański i znieważa wszystkich, nawet swoich najlepszych przyjaciół; jest zazdrosny o pielęgniarkę i przeklina każdego, kto z nią rozmawia (pacjent przyjmujący ogromne dawki z powodu tętniaka).

3. Oczy

Światłowstręt i piekący świąd powiek.

5. Nos

Wydzielina gęsta i ciągnąca się. Krwawienie z nosa.

8, 9. Usta i gardło. . Bolesność dziąseł po lewej stronie wokół zepsutego zęba. Suchość ust, cieśni gardzieli i gardła; ze złym smakiem w ustach, głębokim snem i snami w nocy. Wzmożona szorstkość w gardle i zwiększone wydzielanie śluzu.

11, 12. Żołądek i brzuch. . Zmniejszony apetyt; ze ściągającym smakiem w ustach w południe. Lekkie nudności. Stolec oddany później niż zwykle, pozostawiający w jelitach uczucia pieczenia, tępego bólu, omdlewania, mdłości, głodu i gryzienia, rozciągające się ku żołądkowi, z nudnościami utrzymującymi się przez większą część popołudnia. Gryzące uczucie osłabienia i mdłości w jelitach, wznoszące się ku żołądkowi, z uczuciem ściągania w żołądku.

13. Stolec i odbyt

Uczucie skurczu odbytu, wymagające większego wysiłku przy oddawaniu stolca, który w końcu wydostaje się jako duża masa, jakby był tam nagromadzony. Stolec opóźniony. Pieczenie, zwł. w odbytnicy.

14. Narządy moczowe

Zwiększona ilość moczu. Nieco czerwonego osadu. (Astma sienna.)

17, 18. Narządy oddechowe i klatka piersiowa. . Ból w prawym płucu, zmniejszający się po położeniu się o godz. 21, rano mniej silny; < przy kaszlu, ziewaniu i pełnym wdechu. (Jama w lewym szczycie płuca; ropne odkrztuszanie.) Pobolewanie w środkowej i górnej części płuc, bardziej po lewej stronie, promieniujące przez mięśnie szyi i prawego barku oraz w dół górnego odcinka kręgosłupa; rano < przy poruszaniu i obracaniu głową.

21. Kończyny

Szarpnięcia kończyn.

25. Skóra

Świąd w różnych częściach ciała. Pokrzywka.