Barosma

B. betulina, B. crenulata, B. sanatifolia. Buchu (Afryka Południowa). N. O. Rutaceæ (rodzaj Diosmeæ). Nalewka z wysuszonych liści.

Zastosowanie kliniczne

Pęcherz moczowy, choroby / Kamica / Nieżyt / Piasek moczowy / Upławy / Gruczoł krokowy, zaburzenia

Charakterystyka

Liście kilku gatunków Barosma zawierają w przewodach wydzielniczych lotny olej o rozgrzewającym, kamforowym smaku i zapachu nieco przypominającym miętę. Nie przeprowadzono prób lekowych tego leku, a stosowano go wyłącznie w postaci nalewki. Wywiera on jednak wyraźnie swoiste działanie na błony śluzowe w ogólności, a zwłaszcza na układ moczowo-płciowy, bardzo podobne do działania Sabal ser., Populus, Copaiva i Thuja. Hale podaje następujące wskazania: przewlekłe choroby narządów moczowo-płciowych z wydzieliną śluzowo-ropną, dużą ilością komórek nabłonkowych zmieszanych z ropą i ciałkami śluzowymi. Podrażniony pęcherz moczowy z nieżytem pęcherza lub piaskiem moczowym; ze skurczowym zwężeniem. Zaburzenia gruczołu krokowego. Upławy pochwowe. Nadmierne wydzielanie z gruczołów śluzowych cewki moczowej, pęcherzyków nasiennych lub gruczołu krokowego, wywołane nadmiernymi stosunkami płciowymi lub samogwałtem.