Areca

catechu. Owoc: orzech arekowy, orzech betelowy. N. O. Palmeæ. Rozcierka orzecha oraz rozcierki i roztwory alkaloidów: arekoliny i tenaliny.

Zastosowania kliniczne

Robaczyca / Krótkowzroczność / Ślinotok / Tasiemiec

Charakterystyka

Orzech betelowy jest na Wschodzie bardzo powszechnie używany jako środek do żucia, odświeżający oddech i wzmacniający dziąsła. Wykorzystuje się go także jako surowiec do otrzymywania katechu, lecz właściwe katechu jest wyciągiem z Uncaria gambir z rodziny Leguminosæ. Głównym zastosowaniem leczniczym orzecha arekowego było leczenie robaczycy u psów; jego stosowanie nie jest jednak zupełnie wolne od niebezpieczeństwa. U niektórych zwierząt, którym go podano, w ciągu pięciu minut wystąpiły znaczne trudności w oddychaniu i lekki kaszel; zwierzęta padały na bok, a niektóre padły. Dawka stosowana w tym celu wynosi jeden gran na każdy funt masy ciała psa. Bromowodorek arekoliny stosowano w celu wywołania skurczu źrenicy. Działa szybciej i silniej niż ezeryna, lecz czas jego działania jest krótszy. Według Ricapeta przewyższa pilokarpinę jako środek ślinopędny. W dawkach trujących zatrzymuje czynność serca w rozkurczu, natomiast w dawkach nietoksycznych zwiększa amplitudę tętnień, nie zwiększając ich częstości. Zwiększa kurczliwość jelit, a jako środek przeciw tasiemcom nie wymaga podawania dodatkowego środka przeczyszczającego. Należy go podawać w pigułkach powlekanych żelatyną lub keratyną. Według F. Hobdaya (cytowanego w Amer. Hom. xxiv. 123) tenalina jest znacznie bezpieczniejszym i bardziej niezawodnym środkiem przeciwrobaczym niż arekolina. Zaleca on dawkę jednego minimu roztworu na każdy funt masy ciała zwierzęcia, podawaną albo w postaci nierozcieńczonej, albo z niewielką ilością wody. Nie należy podawać jej podskórnie.