Antimonium arsenicosum
autorstwa John Henry Clarke — Słownik praktycznej Materia Medica
Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.
Arsenian antymonu. (Sb 2 O 3 ) As O 5 + 3 p.c. Rozcierka.
Zastosowanie kliniczne
Nieżytowe zapalenie płuc / Rozedma / Zapalenie oczu / Zapalenie osierdzia / Gruźlica płuc / Zapalenie opłucnej / Zapalenie płuc / Rwa kulszowa
Charakterystyka
Mówi się, że Antim. ars. działa przede wszystkim na górną część lewego płuca. Rozedma z bardzo nasiloną dusznością. Haarer jest głównym autorytetem w odniesieniu do tego leku. Mattes, który po Haarerze stosował ten lek, twierdzi, że lek ten jest równie skuteczny w prawostronnych przypadkach zadawnionego zapalenia płuc oraz nieżytowego zapalenia płuc u dzieci; w zadawnionych wysiękach opłucnowych oraz w wysiękach osierdziowych. Kaszel < podczas jedzenia i po położeniu się. Wędrujące bóle nerwów kulszowych. Lek ten wywoływał zapalenie oczu i obrzęk twarzy.
Związki
Porównać: Inne sole antymonu, Ars., Aur., Laches., Puls. (wędrujące bóle), Sul.