Alnus
autorstwa John Henry Clarke — Słownik praktycznej Materia Medica
Alnus rubra, olsza czerwona; oraz Alnus glutinosa, olsza czarna występująca w Europie. N. O. Cupuliferæ. (Nie należy mylić z niektórymi roślinami z rodziny Rhamnaceæ, które również potocznie nazywane są „olszami”). Nalewki z kory oraz z młodych pędów.
Kliniczne
Brak miesiączki / Gruczoły, powiększone / Przewlekła wydzielina z cewki moczowej / Krwotok / Opryszczka / Liszajec / Upławy / Świerzbiączka / Psora / Reumatyzm / Skrofuloza / Kiła
Charakterystyka
Alnus jest lekiem niepoddanym próbie lekowej. Nalewka z kory Alnus rubra stosowana jest przez eklektyków jako „lek przestrojowy” w stanach skrofulicznych, przewlekłych chorobach skóry, reumatyzmie, kile, piasku moczowym i przewlekłej wydzielinie z cewki moczowej. Roślina rośnie na bagnach i mokradłach. Do jej wskazań należą: upławy z nadżerkami, które łatwo krwawią; brak miesiączki z bólami palącymi biegnącymi od pleców ku okolicy łonowej. Krwiomocz. Cooper, który stosował nalewkę ze świeżej rośliny A. glutinosa, podaje jako wywołane przez ten lek: „Ból w odbytnicy po oddaniu stolca” oraz „uczucie ciężkości w głowie, jak po upiciu się poprzedniej nocy”. Hale jako szczególnie wskazujący na ten lek podaje objaw: „Wykwity skórne występujące naprzemiennie ze stanami chorobowymi błony śluzowej”.
Zależności
Porównać: Hamam., Stilling., Phytol., Kali i., Merc., Nux v., Bapt. Stany naprzemienne: Alo., Pod., Kali bi.