Cicuta virosa

Jest kolejnym lekiem, który charakteryzują nadzwyczaj gwałtowne drgawki. Po tym leku chory przybiera najrozmaitsze osobliwe pozycje i ulega gwałtownym skręceniom ciała, lecz jednym z najbardziej stałych objawów jest odginanie głowy, karku i kręgosłupa ku tyłowi — opistotonus. Z tego właśnie powodu wypróbowano go w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Dr Baker z Moravii w stanie Nowy Jork podczas epidemii tej strasznej choroby wyleczył sześćdziesiąt przypadków o wszelkich stopniach złośliwości przebiegu, nie tracąc ani jednego chorego. Jest to zdumiewający wynik; uważa on, że lek ten jest tak bliski swoistemu lekowi na tę chorobę, jak to tylko możliwe.

Cicuta jest także jednym z naszych najlepszych leków na drgawki w okresie ząbkowania albo wywołane przez pasożyty jelitowe, jeśli Cina nie pomaga. Jest również dobrym lekiem na następstwa wstrząśnienia mózgu lub kręgosłupa, jeśli skurcze należą do jego przewlekłych następstw, a Arnica nie przynosi ulgi. W schorzeniach, w których Cicuta jest pomocna, zachowanie chorego jest równie gwałtowne jak skurcze — chory jęczy i wyje, gestykuluje i wykonuje dziwaczne ruchy, jest bardzo pobudzony itd.

Wszelkiego rodzaju drgawki — toniczne, kloniczne, padaczkowe, kataleptyczne, robaczycowe, połogowe itd. — jeśli mają bardzo gwałtowny charakter, powinny przywodzić na myśl Cicuta.

Lek ten jest także znakomity w schorzeniach skóry: „krosty, które zlewają się ze sobą, tworząc grube, żółte strupy na twarzy, głowie i innych częściach ciała”. Miałem kiedyś przypadek eczema capitis u młodej kobiety — choroba trwała od dawna — obejmujący całą owłosioną skórę głowy zwartą warstwą, niczym czepiec. Podałem jej Cicuta w 200. potencji i w bardzo krótkim czasie całkowicie ją wyleczyłem. Stosowała wcześniej liczne środki miejscowe bez żadnego skutku.