Natrium carbonicum

Próbę lekową przeprowadzili Hahnemann, Hering i inni.

U osób mających zwyczaj zażywania węglanu sodu z powodu kwaśnych dolegliwości żołądka rozwija się obraz próby lekowej tego środka. Spotkałem niektóre z tych osób i mogłem potwierdzić wiele objawów Natrum.

Starzy dyspeptycy, którzy ciągle odbijają i cierpią na kwaśne dolegliwości żołądka oraz reumatyzm; po dwudziestu latach są zgarbieni, bladzi, wrażliwi na zimno, marznący, a najmniejszy przeciąg nasila ich dolegliwości; potrzebują wielu warstw ubrania; nie znoszą ani zimna, ani gorąca; potrzebują klimatu umiarkowanego; czują się gorzej przy zmianach pogody; ich dolegliwości trawienne, reumatyczne i dnawe nasilają się przy każdej zmianie pogody.

Umysł

Stan lękliwego drżenia pod wpływem najlżejszego hałasu, trzaśnięcia drzwiami; pobudzenie nerwowe i kołatanie serca z wielkim wyczerpaniem; osłabienie nerwowe z drżeniem; słabość po niewielkim wysiłku umysłowym lub fizycznym; drżenie wewnętrzne i zewnętrzne.

Szelest papieru wywołuje kołatanie serca, rozdrażnienie i melancholię. Wyobcowanie wobec rodziny i przyjaciół. Niechęć do ludzi i towarzystwa; do krewnych i obcych; odczuwa wielki dystans między sobą a nimi; nadwrażliwy na pewne osoby.

Muzyka wywołuje skłonność do samobójstwa, melancholię, płacz i drżenie; gra na fortepianie wyczerpuje ją do tego stopnia, że musi się położyć; muzyka powoduje wielkie przygnębienie, nasilające się aż do obłędu religijnego.

Dotyczy to wszystkich leków sodowych , lecz szczególnie Natrum carb.; pogorszenie wskutek trzaśnięcia drzwiami lub wystrzału z pistoletu, wywołujących ból głowy oraz ogólne nasilenie dolegliwości; pogorszenie od muzyki.

Trawienie: Im więcej sody przyjmują ci chorzy, tym większe mają wzdęcia; są zgarbieni; trawienie jest utrudnione, aż w końcu mleko nie trawi się wcale i wywołuje biegunkę z niestrawionymi, lienterycznymi stolcami; również skrobia powoduje wzdęcia i luźne wypróżnienia. Liczne objawy po wypiciu zimnej wody w stanie przegrzania.

Mocz cuchnący jak mocz koński, przy diecie roślinnej lub mlecznej. Objaw ten nie jest tak wyraźny jak u Nitric ac., lecz go przypomina.

Skóra

Natrum carb. wywołuje wykwity na kostkach palców i opuszkach; także na palcach stóp; wykwity pęcherzykowe otwierają się i tworzą owrzodzenia na stawach opuszków palców.

Borax, Sepia, Ars. i Natrum carb. są lekami najbardziej skłonnymi do wywoływania owrzodzeń opuszek i kostek palców rąk, a także palców stóp.

Pęcherzykowe wykwity na ciele, układające się w plamy i kręgi; grupa opryszczek jest szczególnie związana z Natr. carb.; półpasiec, opryszczka wargowa, opryszczka napletka; plamy wielkości dolara na biodrach, udach i plecach. Mniejsze plamy wykazują pęcherzyki zawierające białawy płyn surowiczy, z pieczeniem, szczypaniem i świądem, ustępującymi po drapaniu.

Wykwit zanika, pozostawiając strup, lecz często ulega owrzodzeniu; nie goi się i powstaje wrzód. Krążenie słabe; rany ropieją. Stopy i skóra pieką. Strupiaste wykwity skórne, których nie poprzedzały pęcherzyki; jednak większość wykwitów Natr. carb. i Natr. mur. ma postać pęcherzykową. Mrowienie, kąsanie i świąd, zmieniające miejsce — raz tu, raz tam; zimna skóra; spocone ciało.

Umysł

Wyczerpanie nerwowe, wyczerpanie fizyczne, osłabienie umysłu i ciała.

Księgowi tracą zdolność dodawania liczb. Podczas czytania strony poprzednia szybko wypada z pamięci. Pamięć nie jest w stanie zachować zdania od jego początku do końca. Zapomina to, co przeczytał.

Następnie pojawia się splątanie myśli i chory staje się niezdolny do jakiejkolwiek pracy umysłowej. Mężczyźni bywają tak wyczerpani szczegółami spraw zawodowych, że ogarnia ich splątanie myśli; zapadają na wyczerpanie umysłowe.

Nadmierna wrażliwość na gorąco, zwłaszcza po udarze słonecznym, nawet po upływie kilku lat; podczas chodzenia w słońcu chory musi pozostawać w głębokim cieniu i szukać chłodnego lub ciemnego miejsca. Podczas ostrego napadu chory nie otrzymał właściwego leku. Dolegliwości wymagające tego leku nasilają się zarówno od zimna, jak i od gorąca, jest to jednak szczególne pogorszenie od żaru słonecznego; dolegliwości głowy u Natr. carb. nie nasilają się od zimna.

Dawne przypadki wyczerpania umysłowego ze słabością i drżeniem. Dolegliwości ciała nasilają się od zimna i zimą; chory jest tak zmarznięty, jakby nie miał krwi w ciele, kończyny są zimne i nie może ich rozgrzać; lodowate zimno sięga kolan i łokci.

Dolegliwości ciała i kończyn są gorsze zimą, a głowy — latem.

Niespokojne drżenie i poty podczas bólu.

Wszystkie zmysły są zaburzone; nadwrażliwość na światło; ból oczu od jasnego światła.

Nadmierna wrażliwość słuchu; ciche odgłosy wydają się potężne jak grzmot; gniecenie papieru brzmi jak huk wodospadu.

Smak wypaczony, nadmiernie wyostrzony, tak że próbowanie rzeczy zwykle przyjemnych staje się bolesne; niekiedy utrata smaku.

Utrata węchu. Katar sienny, gorączka nieżytowa; gdy występują stany nieżytowe, pojawia się obfita, gęsta, żółta, ropna wydzielina z oczu, nosa i pochwy.

Pęcherzyki są wypełnione rzadkim, białawym płynem surowiczym, lecz krosta po pęknięciu wydziela gęstą, żółtą treść. Upławy gęste, żółte, ciągnące się; rzeżączka o takim samym charakterze; gęsta, żółta, ciągnąca się, ropna wydzielina z pęcherza moczowego, która podczas oddawania moczu zatyka cewkę moczową.

Ból ucha z ostrymi, nagle przeszywającymi, kłującymi bólami, gdy obecne są stan psychiczny, skłonność do marznięcia i inne objawy ogólne. Wydzieliny są zwykle cuchnące.

Katary sprawiają wiele dolegliwości; chory stale ma katar. Wodnista wydzielina utrzymuje się krótko, po czym szybko pojawia się obfity wypływ gęstego, żółtego śluzu.

Owrzodzenie, grube strupy; w nocy śpi z otwartymi ustami; wydmuchuje suche, żółte strupy, czemu towarzyszą ból i krwawienie. Nieżyt nasila się z każdym nowym przeziębieniem, aż staje się cuchnący; zajęte są kości nosa; niemal stały ból głowy nad oczami, w czole i u nasady nosa; zastoinowe bóle głowy, gorsze przy zmianie pogody, w zimnym pomieszczeniu i przy wilgotnej pogodzie; nasilane przez każdą burzę.

Najbardziej cuchnąca ozena; błony śluzowe są owrzodziałe i zniszczone.

Blada twarz z sinymi obwódkami wokół oczu, żółte plamy na czole, obrzękłość. Występuje ogólna obrzękłość; dłonie, stopy i twarz pozostawiają dołek po ucisku; nacieczenie tkanki łącznej; stany serca i nerek sprzyjające obrzękom wodnym; dawne przypadki malarii, ciało o ciastowatej konsystencji; białkomocz.

Powiększenie gruczołów ze stwardnieniem: pachowych, pachwinowych, brzusznych i ślinowych. Szczególnie odpowiedni przy powiększeniu gruczołu krokowego u starych mężczyzn. Przewlekłe, powolne i długotrwałe powiększenie ślinianek przyusznych; powiększenie migdałków.

Owrzodzenia jamy ustnej; bolesne owrzodzenia jamy ustnej u kobiet karmiących; pleśniawki u niemowląt; małe, białe plamki aftowe, zwłaszcza u nerwowych, wyniszczonych niemowląt, które nie tolerują żadnego rodzaju mleka i dostają po nim biegunki; lepiej rozwijają się na pokarmach zbożowych; podczas snu dziecko podskakuje, krzyczy, zrywa się i chwyta matkę; nerwowe, marznące niemowlę, łatwo się przestraszające, podobnie jak dziecko Borax.

Takie są ogólnie niemowlęta Natrum.

Nagromadzenie śluzu w gardle i tylnych nozdrzach, zazwyczaj barwy żółtej, podczas gdy u Natr. mur. jest on biały; chory wymagający tego ostatniego leku odpluwa pełnymi ustami obfity, gęsty, biały śluz.

Natr. carb. poprawia się po jedzeniu; kiedy chory marznie, zjada coś i potrafi utrzymać ciepło; bóle ustępują po jedzeniu; odczuwa zupełną pustkę i ból żołądka, które zmuszają go do jedzenia; robi się głodny o 5 rano i o 11 wieczorem. Godzina 5 rano jest typową porą pogorszenia u Natr. carb.; głód staje się wtedy tak silny, że zmusza chorego do wstania z łóżka i zjedzenia czegoś, co łagodzi również ból.

Ból głowy, marznięcie i kołatanie serca ustępują po jedzeniu ( Ignat., Sepia, Sulph.).

Nerwowy głód u ciężarnych, które nie mogą spać, jeśli nie wstaną nocą i nie zjedzą sucharków, wskazuje na Psorinum .

Wiąd rdzenia z towarzyszącymi bólami piorunującymi, łagodzonymi przez jedzenie; gryzące uczucie zupełnej pustki i głodu w żołądku. Podeszwy stóp zdrętwiałe; u mężczyzn erekcje i priapizm, nadwrażliwe uda i kręgosłup; następstwa nadmiernego pobudzenia.

Polucje; przedwczesny wytrysk nasienia.

Nieustanne pragnienie po południu; pragnienie między fazą dreszczy a fazą gorąca; wielkie pragnienie zimnej wody kilka godzin po obiedzie. Skrajna niechęć do mleka.

Wzdęcia i nagromadzenie gazów w jelitach; biegunka; stolec żółty, miękki, z gwałtownym bolesnym parciem i naglącą potrzebą wypróżnienia; w stolcu żółta substancja podobna do miąższu pomarańczy; biegunka po mleku.

Najbardziej dokuczliwe zaparcie; stolec twardy, ciemny, gładki i kruszący się. Wszystkie Natrums znoszą potrzebę oddania stolca; chory nie ma siły przeć; stolec duży i twardy, jego wydalenie wymaga wielkiego wysiłku.

Wyciek wydzieliny sterczowej po oddaniu moczu i po trudnym wypróżnieniu.

Bezpłodność; konstytucjonalny stan kobiety niezdolnej do poczęcia; jest nerwowa, zimno sięga jej kolan i łokci; ciało zimne zimą, głowa gorąca latem; zawsze zmęczona; rozluźnienie zwieracza pochwy powoduje wypływanie nasienia natychmiast po wytrysku u mężczyzny, wywołując w ten sposób bezpłodność.

Może występować skurcz zwieracza, powodujący ten sam skutek, albo skrzep krwi lub czop śluzowy zostaje gwałtownie wyrzucony z pochwy wraz z głośnym oddaniem gazów. Kobiety nerwowe, niespokojne ruchowo, pobudliwe, szczupłe, dyspeptyczne, lecz nie histeryczne. Miesiączka zbyt wczesna albo zbyt późna; neuralgie, nadwrażliwość na przeciągi i wilgoć, wrażliwy kręgosłup, zdrętwiałe nogi; upławy żółtawozielone, obfite.

Stany porażenne; opadanie powiek albo ich skurcze; utrudnione połykanie — chory musi pić dużo wody, aby spłukać pokarm w dół z powodu porażenia gardła; porażenie jelit, niemożność parcia przy oddawaniu stolca; stolec jak bobki owcze; porażenie lewej kończyny dolnej z mrowieniem.

Kołatanie serca nocą podczas wchodzenia pod górę lub po schodach oraz w pozycji leżącej na lewym boku. Liczne objawy ze strony kręgosłupa. Wole.

Sztywność karku, gwałtowny ból pleców po chodzeniu. Bóle reumatyczne kończyn. Szarpnięcia we wszystkich kończynach. Potykanie się podczas chodzenia. Słabe stawy skokowe u dzieci. Uczucie ciężkości nóg. Bóle w dołach podkolanowych podczas ruchu. Napięcie w zgięciu kolana. Łatwe zwichanie stawu skokowego.

Pieczenie podeszew podczas chodzenia. Owrzodzenie pięty wskutek pęcherzy. Lodowato zimne stopy. Osłabienie nóg. Pęcherzyki na opuszkach palców rąk i stóp. Plamy i guzki na skórze. Skóra sucha i popękana. Świąd i uczucie pełzania.