Hydrastinum muriaticum
autorstwa John Henry Clarke — Słownik praktycznej Materia Medica
Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.
Chlorowodorek hydrastyny. C 21 H 21 NO 6 NCl.
Zastosowanie kliniczne
Rak / Wrzód jamy ustnej, ozena / Wrzód
Charakterystyka
Jest to pierwszy wyizolowany alkaloid Hydrastis. Hale zaleca go jako znakomity środek do stosowania miejscowego, w stężeniu około dziesięciu granów na osiem uncji, większym lub mniejszym zależnie od wrażliwości, w przypadkach aftowego zapalenia jamy ustnej, wrzodów (złośliwych lub prostych), ozeny oraz ogólnie w przypadkach, w których Hydrastis podaje się wewnętrznie. Alkaloidy Hydrastis zasługują na przeprowadzenie odrębnych prób lekowych. Lekarze starej szkoły szeroko stosowali tę sól wewnętrznie jako lek na krwotok maciczny.