Cadmium sulphuricum
autorstwa James Tyler Kent — Wykłady o homeopatycznej Materia Medica
Cadmium Sulphuricum — objawy ogólne : Cadmium sulph. został poddany próbom lekowym tylko częściowo, dlatego można podać o nim jedynie ograniczoną ilość informacji.
Można powiedzieć, że lek został gruntownie przebadany w próbie lekowej, gdy odcisnął swe piętno na wszystkich elementach człowieka; gdy wpłynął na jego pamięć i intelekt, na jego narządy i wszystkie ich funkcje, tj. gdy zdrowy człowiek przyjmował lek aż do chwili, kiedy wszystkie te elementy zostały dotknięte, a uzyskane wyniki poznano jako skutki działania tego leku.
Każdy lek wpływa w jakiś sposób na wszystkie te elementy człowieka i żaden lek nie jest dobrze przebadany, dopóki nie wiadomo, jak oddziałuje na każdy z nich.
Psychika
Lęk przed pracą; niechęć do robienia czegokolwiek, zarówno umysłowego, jak i fizycznego. Niepokój ujawnił się bardziej dzięki wyleczeniom niż w patogenezie leku, jest jednak poznany dostatecznie dobrze, aby pod tym względem stawiać ten lek obok Arsenicum; można go również zestawić z Arsenicum ze względu na krańcowe osłabienie; występuje znaczne osłabienie. Można go ponadto zestawić z Arsenicum ze względu na dotknięte narządy, zwłaszcza działanie na żołądek, które jest nieco podobne do działania Arsenicum: wielkie wyczerpanie, drażliwy żołądek i wymioty.
Występują tu wymioty spotykane w najcięższych, adynamicznych postaciach gorączki oraz taka drażliwość żołądka, jaką obserwuje się w żółtej febrze, z czarnymi wymiotami; właśnie w tym punkcie, w ciężkich adynamicznych postaciach gorączki, ujawnia się podobieństwo do Arsenicum.
Jednak w odróżnieniu od Arsenicum przez cały obraz tego leku przewija się pragnienie zachowania całkowitego spokoju; częściowo wynika ono ze stanu gnuśności, częściowo zaś z niechęci do ruchu. Ruch pogarsza stan chorego, co upodabnia ten lek do Bryonia. Tak więc w całym obrazie leku będziemy widzieć wyczerpanie właściwe Arsenicum oraz niechęć do ruchu, jak w przypadku Bryonia.
W całym obrazie stwierdzamy również charakter skurczowy i nerwowy; lek działa na mięśnie podobnie jak Zinc. W stanie surowym występuje w powiązaniu z Zinc.
Hering poczynił kilka obserwacji, za pomocą których próbował dowieść, że substancje występujące razem pozostają w pewnym związku; zilustrował to przykładem Tellurium, występującego jako tellurek złota. Być może substancje występujące w takim powiązaniu są pod pewnymi względami podobne, jest to jednak tylko uwaga uboczna, ponieważ każdą substancję trzeba badać na podstawie jej własnych właściwości.
W badaniu prób lekowych nie może być miejsca na domysły. Każdy lek musi być stosowany na podstawie właściwych mu objawów, których nic nie może zastąpić. Jeśli lek nie działa, homeopata może jedynie ponownie zbadać przypadek, poszukać nowych objawów i dobrać inny lek.
Głowa
Zawroty głowy w pokoju; łóżko wiruje dookoła. Objawy głowy, niepokój i zawroty głowy są takie, jakie występują w ciężkich, adynamicznych postaciach podrażnienia żołądkowo-jelitowego, jak w gorączkach ciągłych o głębokim, powolnym i ospałym przebiegu; w żółtej febrze, z krańcowym osłabieniem, wymiotami krwią i czarnymi wymiotami. Przeszywający ból głowy, pulsujący ból w skroniach.
Lek ten nie jest tak często wskazany w zwykłych bólach głowy, lecz w bólach głowy występujących w ciężkich adynamicznych postaciach gorączki, z gwałtownym napływem krwi do głowy. Ból tnący jak nożami, występujący w żółtej febrze.
Oczy
Objawy oczne są liczne. Zapalenie o charakterze miejscowym; zapalenie spojówek z wydzieliną, długotrwałe, przewlekłe zapalenie spojówek.
Dawne „chore oczy”, których stan zaostrza się przy każdym przeziębieniu i każdej zmianie pogody. Zgrubienie spojówki. Skrofuliczne zapalenie oczu. Wrzodziejące ogniska; stare blizny, które pękają i ponownie się goją.
Lek działa znakomicie w leczeniu dawnych chorób oczu; zmętnienia z powolnym zapaleniem. Ucisk nad oczami. Porażenie powiek; opadanie powieki. Zwykle zajmuje jedną stronę twarzy i jedno oko. Wywołuje stany porażenne podobne do Causticum; porażenie jednej części lub jednej strony ciała. Po napadzie apoplektycznym, gdy chory wraca do zdrowia, lecz utrzymuje się osłabienie jednej ręki i nogi, lek ten konkuruje z Phos.
Zmiany czucia w różnych miejscach. Mrowienie skóry i głębiej położonych tkanek.
Uczucie „uśpienia” albo pełzania mrówek w kończynach, głęboko w mięśniach i skórze. Przeczulica lub znieczulenie. Drętwienie poszczególnych części: nosa, jednej ręki; plamiste obszary drętwienia. Pod tym względem lek jest podobny do Caust. Porażone części bywają bolesne. Uczucie pełzania w porażonych częściach.
Nos
Dawny nieżyt nosa, który postępował tak długo, że próchnica zaczyna niszczyć kości nosa. Owrzodzenie. Bóle kości. Kichanie; katar, czyraki, ropnie.
Jama ustna i smak: Zaburzenia smaku. Lek nadaje się do ciężkich adynamicznych postaci gorączki ciągłej; występują zaschnięte brunatne naloty, ciemny język, krwawienie z języka i suchość jamy ustnej, jak w tyfusie plamistym, durze brzusznym i żółtej febrze. Ociężały język; trudność w poruszaniu nim. Utrudnione połykanie. Zajęcie mięśni gardła powoduje dysfagię. Zwężenie przełyku. Gwałtowne pragnienie. Za każdym razem, gdy chory pije upragnioną zimną wodę, pojawia się gęsia skórka, uczucie pełzania albo jeżenie się włosów, jak po Capsicum.
Żołądek
Żołądek dostarcza najsilniejszych i najważniejszych objawów. Żołądek przestaje działać; nie ma trawienia. Wszystko kwaśnieje; płyny i najprostsze przyjęte pokarmy ulegają przemianie i wracają jako kwaśne wymiociny, zmieszane z krwią lub żółcią; zjełczałe odbijania; z wielkim wyczerpaniem.
Nudności są dręczące. Nudności sięgają aż w dół, do brzucha, jak po Ipec., Ant. t., oraz Asarum — rozległe nudności. Zimny pot. Wymioty żółtozielonym śluzem.
Dotknięcie warg wywołuje nudności. Przeglądając opisane tutaj objawy, doświadczony lekarz pomyślałby o zapaleniu żołądka — wymiotowaniu nawet najprostszych pokarmów. Podrażnienie żołądka po długotrwałej, wyniszczającej chorobie, takiej jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, dur brzuszny lub żółta febra.
Żołądek odmawia działania; nie ma trawienia i wszystko zostaje zwymiotowane. Chory wraca do zdrowia, lecz jego żołądek jest drażliwy. Pragnie leżeć bez ruchu. Krańcowe osłabienie i drażliwość żołądka właściwe Arsenic pojawiają się na początku gorączki, z uczuciem gorąca i niepokojem ruchowym.
Ten lek staje się wskazany po gorączce, a mimo niepokoju chory pragnie leżeć bez ruchu. Po Arsenic występuje niepokój i chory chce przenosić się z jednego łóżka do drugiego oraz z jednego krzesła na drugie; lęka się też śmierci.
W obrazie tego leku chory zdaje się mówić:
„Nie mów do mnie; nie przeszkadzaj mi; pozwól mi umrzeć w spokoju”.
Pragnie całkowitego spokoju, a stan ten występuje pod koniec choroby gorączkowej. Wielu takich chorych umiera, ponieważ nie mogą jeść, lecz ten lek ich ocali. Gdy występuje rak z pieczeniem, krańcowym osłabieniem i wymiotami, Cadmium sulph. łagodzi te objawy przez wiele tygodni. Widziałem chorych, u których bóle łagodzono środkami przeciwbólowymi, aż żołądek nie zatrzymywał już niczego; ten lek przynosił ulgę. Jest to znakomity lek na podrażnienie żołądka w przebiegu raka, bardzo cenny środek paliatywny; wymioty fusowate,
Pieczenie i bóle tnące w żołądku. Objawy żołądkowe, takie jak w ciąży i u starych alkoholików. Pieczenie w żołądku, rozciągające się ku górze do przełyku; płyny palą na całej drodze ku górze, aż do jamy ustnej i gardła; płyny kwaśne, ostre. Uczucie zimna w żołądku. Cholera niemowlęca z podrażnieniem żołądka.
Ból brzucha z wymiotami. Przeszywający ból brzucha. Z bólów tych widzimy, że jest to lek głęboko oddziałujący na wątrobę, śledzionę, żołądek i inne trzewia jamy brzusznej. Zagraża zgorzel. Główny lek w rękach dobrych lekarzy przepisujących leki.
Nawroty gorączki z wymiotami, biegunką i krańcowym osłabieniem. Niekiedy przebieg żółtej febry jest dość pomyślny, lecz przeciąg wywołuje lekkie przeziębienie i nagle pojawiają się krańcowe osłabienie, czarne wymioty oraz śmierć. W tym stanie lek konkuruje z Carbo veg., który dawniej był głównym lekiem w rękach dobrych lekarzy przepisujących leki.