Pareira brava
autorstwa John Henry Clarke — Słownik praktycznej Materia Medica
Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.
brava. Cessampelos pareira. Aksamitny liść. Dziewicze pnącze. N. O. Menispermaceæ. Nalewka ze świeżego korzenia.
Zastosowanie kliniczne
Nieżyt pęcherza moczowego / Kamica / Dyzuria / Rzeżączka / Upławy / Powiększenie gruczołu krokowego / Kolka nerkowa / Mocz, śluzisty
Charakterystyka
Pareira jest rośliną pnącą, pochodzącą z Indii Zachodnich, Ameryki Środkowej i Indii. Korzeń tradycyjnie stosuje się w chorobach pęcherza moczowego i narządów moczowych. Krótka próba lekowa, przeprowadzona przez C. M. Foxa z Denver (Med. Adv., xvi. 319), ujawniła kilka charakterystycznych objawów, które potwierdzono klinicznie. Należą do nich: „Bardzo silne bóle ze strangurią; aby w ogóle oddać mocz, chory musi stanąć «na czworakach» i docisnąć głowę do podłogi”. „Zapalenie cewki moczowej z silnym bólem podczas oddawania moczu i wydzielaniem śluzu z cewki”. „Bóle biegnące w dół ud, a nawet do stóp, przy próbie oddania moczu”. „Bardzo silny ból żołędzi prącia” podczas parcia. Fox opisuje dwa przypadki powiększenia gruczołu krokowego z dyzurią, w których Par. przyniosła całkowitą ulgę. (1) Mężczyzna, 68 lat, zadawnione schorzenie gruczołu krokowego; stałe parcie przy zupełnej niemożności oddania moczu. Silnie obrzęknięte stopy i nogi trzeba było zanurzyć w ciepłej kąpieli, zanim można było wprowadzić cewnik. Zaledwie kilka kropli parzącego moczu mógł oddać tylko na czworakach, z czołem dociśniętym do podłogi. Par. b. 1x przyniosła szybką ulgę. Obrzęk nóg zniknął, a mężczyzna mógł wrócić do pracy i wykonywać ją przez lata. (2) Powiększenie gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu; silne napady dwa lub trzy razy w roku, podczas których przez tydzień lub dwa trzeba było odprowadzać mocz cewnikiem. Po zastosowaniu Par. b. w ciągu dwóch lat cewnik był potrzebny nie więcej niż dwukrotnie. Gdy chory czuje, że objawy nadchodzą, kilka kropli Par. b. przynosi mu natychmiastową ulgę. Przed przepisaniem Par. b. bezskutecznie stosowano wiele innych leków.
Związki
Porównać: Coccul. (botan.). Skurcz i pieczenie w pęcherzu moczowym, ciągliwy mocz, Chimaph., Uva ursi. Schorzenia gruczołu krokowego, Hydran., Sabel ser. Kolka nerkowa, Ocim. c., Berb. Dyzuria, Berb. (Berb. ma ból pleców promieniujący do bioder; Par. b. ma ból promieniujący do ud, a nawet palców stóp. Berb. ma porażenie pęcherza moczowego z wydzielaniem dużych ilości śluzu, który osadza się na dnie naczynia i jest lepki. Mocz po Berb. nie ma amoniakalnego zapachu charakterystycznego dla Pareira). Wyciek moczu kroplami po mikcji, Selen.
14. Narządy moczowe
Nieznośne bóle w lewej okolicy lędźwiowej; ból promieniuje z lewej nerki do pachwiny wzdłuż przebiegu moczowodu. Bóle jak przy stłuczeniu w okolicy nerek. Mikcja utrudniona, wymaga silnego parcia; mocz oddawany tylko kroplami, z odczuciem, jak gdyby powinien wypływać w dużych ilościach. Obrzęk wodniczy stóp i nóg; zapalenie cewki moczowej z silnym bólem podczas oddawania moczu i wydzielaniem śluzu z cewki. Bardzo silny świąd na całej długości cewki moczowej, z parzeniem podczas oddawania moczu; dotkliwe dolegliwości po oddaniu moczu, z bólem przeszywającym w ujściu cewki. Zapalenie cewki moczowej z zaburzeniami gruczołu krokowego. Wyciek moczu kroplami po mikcji. Bardzo silne bóle pęcherza moczowego, a niekiedy pleców; lewe jądro zostaje boleśnie podciągnięte; często, podczas prób oddania moczu, bóle biegną w dół ud i przeszywają aż do palców oraz podeszw stóp. Napady bardzo silnego bólu ze strangurią; chory głośno krzyczy i może oddać mocz tylko wtedy, gdy klęka, mocno dociskając głowę do podłogi; po dziesięciu do dwudziestu minutach pozostawania w tej pozycji występuje pot i wreszcie mocz zaczyna wyciekać kroplami, z przerwami, czemu towarzyszą rozdzierające, palące bóle żołędzi prącia. Dyzuria; od porodu, który odbył się dwa tygodnie wcześniej, chora nie może oddać moczu w żadnej innej pozycji niż na czworakach. Mocz ma silny zapach amoniaku i zawiera dużą ilość lepkiego, gęstego, białego śluzu. Czarny, krwisty, pieniący się mocz, pozostawiający osad kwasu moczowego przypominający pył ceglany; mocz ciemnoczerwony, ze śluzem. Napady pojawiają się zazwyczaj od godz. 3 do 6 nad ranem; > w ciągu dnia. Niemal chrząstkowate stwardnienie błony śluzowej pęcherza moczowego. Powiększenie gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu; bóle promieniujące w dół ud.
15. Męskie narządy płciowe
Zapalenie cewki moczowej z zaburzeniami gruczołu krokowego. Rzeżączka.
17. Narządy oddechowe
Lepka wydzielina zalegająca w oskrzelach i je zatykająca.
23. Kończyny dolne
Obrzęk kończyn dolnych.