Malandrinum

Nosoda choroby koni zwanej „grudą”. Rozcierka cukru mlecznego nasyconego wirusem. Roztwór wirusa.

Kliniczne

Trądzik / Czyraki / Przetoka / Liszajec / Koślawość kolan / Odra / Skóra, chorobliwa / Ospa prawdziwa / Szczepienie, szkodliwe następstwa

Charakterystyka

Według Jennera krowianka bierze początek z zakażenia wymion krów wskutek zetknięcia z trawą, po której stąpał koń dotknięty „grudą”. Twierdzenie to znajduje do pewnego stopnia potwierdzenie w doświadczeniu homeopatów, którzy stwierdzili, że Maland. bardzo skutecznie chroni przed zakażeniem ospą prawdziwą oraz przed przyjęciem się szczepienia. Straube przeprowadził próby lekowe z potencją 30 (H. R., xv. 145; H. W., xxxv. 504). Na podstawie wnioskowania przez analogię lek ten stosowano z bardzo dobrymi wynikami w szkodliwych następstwach szczepienia (uleczyłem nim przypadki chorobliwej, suchej, szorstkiej skóry, utrzymującej się przez lata po szczepieniu); w ospie prawdziwej, odrze i liszajcu. Burnett uleczył nim przypadek koślawości kolan u dziecka, które stale dotykało swego prącia. Wskazania Burnetta są następujące: „Dolna połowa ciała; tłusta skóra i tłuste wykwity. Powolne, niekończące się tworzenie krost — gdy jedna się goi, pojawia się druga”. Lek ten działa szczególnie na liszajec, niesztowice oraz duże, wyglądające na tłuste wykwity krostkowe. Heath (Amer. Hom., xxiv. 141) uleczył za pomocą Maland. 30 przetokę na szyi kucyka, następującą po zołzach. A. L. Marcey (H. R., xiv. 530) opisuje znamienne doświadczenie z Maland. 30. Podczas epidemii ospy prawdziwej zaszczepił się, przyjmując jednocześnie Maland. 30 rano i wieczorem. Szczepienie się nie przyjęło. Powtórzono je dwukrotnie i nadal się nie przyjęło; nie doszło też do zakażenia ospą prawdziwą. Wezwany do zaszczepienia czworga dzieci z rodziny, której rodzice wracali do zdrowia po ospie prawdziwej, zaszczepił wszystkie, a trojgu z nich podał jednocześnie Maland. 30; pozostałe dziecko było jedynym, u którego szczepienie się „przyjęło”. Odczyn był tak silny, że trzeba było podać Maland., aby zmniejszyć jego nasilenie, co lek skutecznie uczynił. Pozostałą trójkę zaszczepiono ponownie, lecz u żadnego dziecka szczepienie się nie „przyjęło”. Spośród pięciorga dzieci w wieku od sześciu do siedemnastu lat zaszczepione było tylko najstarsze i miało wyraźną bliznę poszczepienną. Wszystkim oprócz najstarszego podano Maland. i wykonano szczepienie; u żadnego z czworga szczepienie się nie „przyjęło”. Najstarsze dziecko zachorowało na ospę prawdziwą. Podano wówczas Maland. i po kilku dniach dziecko wracało już do zdrowia. W innym przypadku ospy prawdziwej podano Maland.; choroba trwała zaledwie kilka dni, a wykwity wyschły. W próbie lekowej Straubego objawy były < wieczorem. Obraz objawowy składa się z objawów Straubego. Burnett uważa Maland. za lek działający bardzo głęboko, którego nie należy powtarzać częściej niż raz na dwa tygodnie.

Zależności

Porównać: W szkodliwych następstwach szczepienia: Variol., Vaccin., Thuj., Sabi., Ant. t., Apis, Sil. Ogólnie; u dzieci dotykających narządów płciowych: Medor. (lecz Maland. działa głębiej). W wykwitach krostkowych: Hep., Merc. Porównać także: Castor equi., Hippozænin, Hippomanes.

Przyczyna

Szczepienie.

2. Głowa

Zawroty głowy. Ból głowy w okolicy czołowej i potylicznej. Otępienie. Liszajec pokrywający głowę od jej szczytu do szyi i szerzący się za uszy. Grube, zielonkawe strupy z bladymi, czerwonawymi strupkami; świąd < wieczorem.

3. Oczy

Czerwone smugi pod oczami.

4. Uszy

Obfita, ropna, zielonkawożółta wydzielina z domieszką krwi.

8. Jama ustna

Język: obłożony żółtym nalotem, z czerwoną smugą wzdłuż linii środkowej (dur brzuszny); popękany i owrzodziały wzdłuż linii środkowej; obrzęknięty.

11. Żołądek

Wymioty treścią żółciową; nudności.

12. Brzuch

Bóle wokół pępka.

13. Stolec

Ciemny stolec o trupim zapachu. Żółtawa, cuchnąca biegunka.

15. Męskie narządy płciowe

(Dziecko stale dotyka swego prącia.)

16. Żeńskie narządy płciowe

Pochwa zamknięta przez liszajcowate strupy barwy żółtawozielonkawobrunatnej.

20. Plecy

Ból wzdłuż pleców, jak po pobiciu.

21. Kończyny

Bóle kończyn i stawów jak w miejscach otartych. Zanokcice przy paznokciach rąk i stóp.

22. Kończyny górne

Liszajcowate strupy na powierzchniach wyprostnych przedramion.

23. Kończyny dolne

Bóle, zwł. w obrębie lewej kości piszczelowej, z plamami przypominającymi wybroczyny na przedniej powierzchni lewego podudzia, od kolana do kostki. Wybroczyny na obu udach, < po lewej stronie. (Koślawość kolan.)

25. Skóra

Ospa prawdziwa. Odra; także zapobiegawczo. Liszajec pokrywający tył głowy, szerzący się wzdłuż pleców aż do pośladka, a nawet do pochwy; obejmujący wargi sromowe. Liszajec na powierzchniach wyprostnych przedramion. Czyraki. Krosta złośliwa. Szkodliwe następstwa szczepienia (sucha, szorstka skóra). Drobne, ciemnoczerwone plamy na nogach, nieblednące przy ucisku. (Dur brzuszny. Tyfus plamisty.)