Sulphur hydrogenisatum
van John Henry Clarke — Woordenboek van de praktische Materia Medica
Historische referentie voor therapeuten en studenten. De onderstaande verklaringen weerspiegelen de homeopathische leer van de genoemde auteur en tonen niet aan dat een behandeling effectief is. Deze tekst is geen medisch advies en mag passende diagnostiek of zorg niet vervangen.
Hydrogenium sulphuratum. Zwavelwaterstof. H 2 S. Oplossing van het gas.
Klinisch
Verstikking / Astma / Convulsies / Delier / Manie / Tetanus / Buiktyfus
Kenmerken
Sul. h. is een kleurloos, ontvlambaar gas met een zoetige smaak en een uiterst foetide geur die op rotte eieren lijkt. Bij inademing is het uiterst giftig. Het ontstaat bij ontbinding van dierlijke of plantaardige weefsels die Sulphur bevatten; en het komt ook voor in minerale bronnen, waar het vrijkomt door reductie van gips of andere sulfaten onder invloed van een microbe (Cent. Dict.). Sul. h. is een van de stoffen die aanleiding geven tot "bloedvergiftiging" bij blootstelling aan kwalijke geuren. Verstikking, tetanus, delier en laaggradige aanhoudende koorts zijn waargenomen als gevolg van het gas. J. Wiglesworth (B. M. J., 16 juli 1892) heeft twee gevallen van krankzinnigheid beschreven, één zeker, en waarschijnlijk beide, ten gevolge van het inademen van het gas: R. H., 32 jaar, machinist in een chemische fabriek, was door een aanval van bronchitis tien dagen thuisgehouden. Enkele dagen na zijn terugkeer naar het werk werd hij "vergast" (i.e., ademde per ongeluk Sul. h in). Dit veroorzaakte hoofdpijn, stupor en uitputting, waardoor hij enkele dagen thuis moest blijven; daarna werd hij heftig delirant. Hij raakte snel in een zeer geagiteerde toestand, schreeuwde en gebaarde; zei dat hij Jezus Christus was, enz.; probeerde zijn hoofd in de vloer te begraven en zijn voeten boven zijn hoofd te heffen. Drie dagen later werd hij opgenomen in Rainhill Asylum, en ook daar was hij nog zeer gewelddadig en geagiteerd, gebarend en onsamenhangend sprekend, vooral over religieuze onderwerpen. Na een maand was er enige verbetering en vijf maanden na opname werd hij als hersteld ontslagen. In het andere geval, dat van een arbeider in een chemische fabriek, is Wiglesworth er niet geheel zeker van dat Sul. h. het ingeademde vergif was. Deze patiënt was zeer opgewonden; zwaaide met zijn armen; schreeuwde en lachte afwisselend, was opgewonden en spraakzaam. Hij bleef blijvend krankzinnig.
1. Geest
Verlies van bewustzijn. Coma dat begint als natuurlijke slaap. Drie dagen na blootstelling werd hij delirant; raakte snel in een gewelddadig geagiteerde toestand, schreeuwde en gebaarde; zei dat hij Jezus Christus was, enz., probeerde zijn hoofd in de vloer te begraven en zijn voeten boven zijn hoofd te heffen. Gebarend en onsamenhangend sprekend over religieuze onderwerpen (de manie duurde drie weken; volledig herstel in vijf maanden).
2. Hoofd
Hoofdpijn en uitputting.
3. Ogen
Diepliggende ogen met donkere ringen eromheen.
6. Gezicht
Gezicht bleek. Lippen blauw.
11. Maag
Misselijkheid. Onwelzijn en zwakte. Braken en diarree, beide zeer pijnlijk.
12. Abdomen
Diffuse pijn in het abdomen.
17. Ademhalingsorganen
Ademhaling: snel en onregelmatig; moeizaam; krampachtige pogingen om lucht in de longen te krijgen. Onmiddellijke verstikking.
19. Hart
Pols: snel; eerst zwak, daarna hard en snel; onregelmatig: een zwakke fladdering.
24. Algemeen
Bloed bruinzwart. Spierstelsel slap en vermagerd. Convulsies. Spasmen. Tetanische spasmen, soms voorafgegaan door delier, soms door pijn in de maag, flauwte en bemoeilijkte ademhaling; de mond vult zich met wit schuim, terwijl de pols wegzinkt. Beven. Plotselinge zwakte en verlies van beweging en gevoel.
27. Koorts
Huid koud; doods. Laaggradige koorts en delier.