Stannum metallicum

Stannum jest szczególnie odpowiedni dla osób, które od dłuższego czasu stopniowo słabną.

Jest to tak uderzające, że można powiedzieć, iż musi istnieć jakiś głęboko zakorzeniony stan konstytucjonalny. W wywiadzie stwierdza się narastające od lat osłabienie, charłactwo, stany nieżytowe i neuralgię. Występuje nadwrażliwość na ból i narastająca niechęć do robienia czegokolwiek: u mężczyzny niechęć do zajęć zawodowych, a u kobiety — do wykonywania prac domowych; chory jest stale zmęczony, a wszelka praca staje się uciążliwa.

Cera staje się coraz bardziej ziemista, aż wreszcie przybiera woskowy, charłaczy wygląd. Osoba, która stopniowo słabnie, zaczyna cierpieć na neuralgię twarzy, oczu, żołądka i jelit; nie są to często opisywane bóle przeszywające ani rwące, lecz ból rozpoczynający się stopniowo, stale narastający, a następnie stopniowo słabnący.

Bóle: Ból niekiedy rozpoczyna się o wschodzie słońca, narasta do południa, potem stopniowo słabnie i ustępuje o zachodzie słońca. Z drugiej strony może rozpocząć się o dowolnej porze, często o godz. 10 rano, narastać przez dziesięć lub dwadzieścia minut, a następnie stopniowo słabnąć; szczególnie nasila się jednak w południe.

Cactus ma ból głowy zależny od biegu słońca; Kalmia ma podobny ból głowy, który nie narasta i nie słabnie tak regularnie, lecz jest szczególnie nasilony w południe. Cactus ma ból głowy zależny od słońca. Nie stwierdzono nigdy, aby Natrum mur. go wywoływał, ale lek ten go leczył, szczególnie gdy ból rozpoczynał się o godz. 10 rano i nasilał między godz. 2 a 3 P- m. Ból głowy Sang. pojawia się i ustępuje wraz ze słońcem.

Skłonność Stannum do gruźlicy płuc jest ściśle związana z neuralgiami. Jeśli u tych chorych utrwali się konstytucja neuralgiczna, odkładanie się guzków gruźliczych zostaje odroczone, lecz większość z nich szuka wówczas leczenia paliatywnego, co nieuchronnie przyspiesza koniec. Jeżeli neuralgia Stannum zostanie stłumiona, zobaczymy rozwijającą się gruźlicę płuc, szczególnie phthisis pituitosa.

Natura zdaje się potrafić usuwać następstwa choroby za pośrednictwem wydzielin śluzowych. Jeżeli nie pozwoli się neuralgii w pełni rozwinąć, chory staje się nadwrażliwy na zimno i łatwo się przeziębia. Gdy pozostawić go bez ingerencji, każde przeziębienie umiejscawia się w nerwach, a każdy przeciąg wywołuje neuralgię w okolicy oczu; chory jest wrażliwy na każdą zmianę pogody — hydrogenoid constitution Grauvogla.

Kiedy jednak dolegliwości łagodzi się w jakikolwiek sposób za pomocą Quinine oraz niewłaściwych leków homeopatycznych, po których przeziębienie ma skłonność przenosić się na klatkę piersiową, jak u Phos., po pewnym czasie chory nie powraca już do zdrowia po przeziębieniu; rozwija się ciągły nieżyt klatki piersiowej, a później chory umiera na gruźlicę prosówkową. Stannum jest przydatny w zapobieganiu gruźlicy płuc i stanowi w tej chorobie znakomity środek paliatywny.

Ból porównywano do pociągania za sznurek: stopniowo narasta i stopniowo odpuszcza. Ból Puls. jest w pierwszej połowie nieco podobny; stopniowo staje się silny, lecz nagle ustępuje jak po gwałtownym zwolnieniu napięcia; pojawia się stopniowo, a ustaje nagle.

Należy pamiętać, co powiedziano o bólu Bell . Pojawia się nagle i od razu osiąga pełne nasilenie, na którym może pozostawać przez wiele godzin, lecz ustępuje gwałtownie.

Ból Stannum bywa tak silny, że dołącza się do niego tętnienie i pulsowanie, a umysł wydaje się oszołomiony.

"Ból głowy każdego ranka, nad jednym lub drugim okiem, przeważnie lewym, stopniowo rozciągający się na całe czoło oraz stopniowo narastający i słabnący, często z wymiotami."

"Gwałtowny, palący, tętniący ból." Niekiedy towarzyszy mu pieczenie.

"Uczucie, jakby głowa miała pęknąć od uderzeń od wewnątrz.

Neuralgia lewego oka, stopniowo narastająca od godz. 10 rano do południa, a następnie stopniowo słabnąca, z łzawieniem podczas bólu.

Napadowa neuralgia nadoczodołowa od godz. 10 rano do 3 lub 4 po południu, stopniowo narastająca i osiągająca szczyt, po czym ponownie stopniowo słabnąca, po nadużywaniu chininy."

Obraz ten występuje, gdy ciało jest osłabione, cera ziemista, istnieje skłonność do gruźlicy płuc, a chory jest przepełniony bólem; wcześniejszy wywiad pokazuje zaś, że zamiast przeziębiać się w obrębie klatki piersiowej lub nosa, jak inni, każde przeziębienie umiejscawiało się u niego w nerwach.

W końcu zaczyna przeziębiać się w obrębie klatki piersiowej, z dusznością, gwałtownym kaszlem wstrząsającym całym ciałem, krztuszeniem się, odruchami wymiotnymi, wymiotami i najdotkliwszym cierpieniem.

Obfite, gęste, żółtozielone, krwiste odkrztuszanie o słodkawym smaku ( Phos .). Wyraźne odruchy wymiotne podczas kaszlu; gęsty, biały, żółty lub zielony, ciągliwy śluz. Chory nie może chodzić ani niczego robić bez wywołania kaszlu.

Stale zmęczony; praca wymaga wysiłku. Budzi się rano z klatką piersiową wypełnioną śluzem, kaszle i odkrztusza, a mimo to część śluzu pozostaje; chory krztusi się, ma odruchy wymiotne i wymiotuje, a wydzielina wyciąga się z ust nitkami i ma smak słodkawy , niekiedy słony lub kwaśny.

Głos: Znaczne osłabienie przejawia się w głosie; chrypka, utrata głosu; struny głosowe nie reagują — jest to osłabienie porażenne. Mówienie wywołuje uczucie osłabienia, szczególnie w klatce piersiowej.

"Chrypka, osłabienie i uczucie pustki w klatce piersiowej przy rozpoczynaniu śpiewu, tak że stale musiała przerywać i brać głęboki oddech; niekiedy kilka silnych kaszlnięć usuwało chrypkę na kilka minut.

Uczucie otarcia w krtani."

Uczucie otarcia w tchawicy i pieczenie na całej jej długości podczas kaszlu. Podrażnienie wywołujące kaszel, jakby od śluzu w tchawicy; albo podczas oddychania, z kaszlem mokrym lub suchym, odczuwane bardziej podczas siedzenia w pochyleniu niż podczas chodzenia.

"Nagromadzenie wielkich ilości śluzu w tchawicy, łatwo usuwanego przez kaszel.

Utrudniony oddech przy wchodzeniu, od najmniejszego ruchu w pozycji leżącej, wieczorem oraz wskutek kaszlu."

"Kaszel w wyczerpujących napadach; okolica nadbrzusza bolesna jak po stłuczeniu; gwałtowny, wstrząsający, głęboki, krótki, pojawiający się od czasu do czasu, jakby z osłabionej klatki piersiowej, z ochrypłym.

Słabym brzmieniem.

Kaszel wywołany mówieniem, śpiewaniem, śmiechem, leżeniem na boku i piciem czegokolwiek ciepłego."

"Plwocina jak białko jaja; żółta, zielona ropa; w ciągu dnia o smaku słodkawym, cuchnącym zgnilizną, kwaśnym lub słonawym.

Klatka piersiowa tak słaba, że chory nie może mówić; uczucie pustki w klatce piersiowej,"

Lek ten jest często wskazany w przypadkach, w których rutyniarz przepisałby Bry ., itd., w niskich potencjach, aby ułatwić odkrztuszanie. Stannum nie jest niebezpieczny w gruźlicy płuc i zapewni leczenie paliatywne, jeżeli przypadek jest nieuleczalny.

Nie pobudzi całego ustroju tak jak Silica, może jednak dojść do nasilenia objawów nerwowych; jeżeli pozostały jakiekolwiek siły, na których można się oprzeć, lek sprawi, że chory się podźwignie. Jeśli przywróci dawne bóle neuralgiczne, a wiadomo, że choremu pozostało niewiele życia i że bardzo cierpi, Puls. jest naturalnym antidotum.

Jeżeli pod wpływem Stannum luźny, łatwy kaszel zmienia się w gwałtowny, suchy i wstrząsający całym ciałem oraz wykazuje skłonność do przedłużania się, Puls. przywróci kaszel luźny. Nie jest to korzystne działanie leku; w przypadkach nieuleczalnych najlepsze wyniki można uzyskać, nie stosując zbyt wysokich potencji.

Kobiety: U kobiet obserwuje się jeszcze inną cechę.

Jeżeli kiedykolwiek spotkacie chorą, która cierpiała na gwałtowną neuralgię i mówi, że od czasu zaniku tych bólów ma obfite, gęste, żółte lub zielone upławy, pomyślcie o Stannum. Występuje znaczne osłabienie, które zdaje się wychodzić z klatki piersiowej. Upławy uchroniły ją przed gruźlicą płuc.

Miesiączka zbyt wczesna i zbyt obfita; parcie w dół w okolicy macicy; wypadanie macicy i pochwy.

Objawy porażenne; kurcz pisarski; kobiety nie mogą wypuścić miotły z dłoni ( Dros . leczy większość przypadków).

"Zaparcie; stolce twarde, suche, grudkowate albo skąpe i zielone."

Nieczynna odbytnica, tj. stan porażenny; pomimo silnego parcia chory nie jest w stanie oddać stolca, który niekiedy jest miękki. Kolka ustępująca pod wpływem ucisku i leżenia na brzuchu ( Coloc., Cupr .); gorsza od ruchu; lepsza przy zgięciu ciała wpół.

"Bardzo znaczne wyczerpanie wskutek mówienia lub głośnego czytania.

Wielkie osłabienie od chodzenia; znużenie całego ciała, szczególnie podczas wchodzenia po schodach; wielkie uczucie osłabienia w krtani i klatce piersiowej, rozchodzące się stamtąd po całym ciele; drżenie nasilające się wskutek powolnego wysiłku."