Ergotinum
από John Henry Clarke — Λεξικό πρακτικής Materia Medica
Ιστορική πηγή αναφοράς για επαγγελματίες και φοιτητές. Οι παρακάτω δηλώσεις αντικατοπτρίζουν την ομοιοπαθητική διδασκαλία του αναφερόμενου συγγραφέα και δεν τεκμηριώνουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Το παρόν κείμενο δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή και δεν πρέπει να υποκαθιστά την κατάλληλη διάγνωση ή φροντίδα.
Ergotin. Το αλκαλοειδές του Secale cornutum, της ερυσίβης της σίκαλης. Λειοτρίβηση.
Κλινικές ενδείξεις
Ακράτεια από τον πρωκτό / Γάγγραινα / Αιμορραγίες / Παράλυση της καρδιάς / Παράλυση των σφιγκτήρων
Χαρακτηριστικά
Το Ergotin είναι περισσότερο γνωστό από τη φυσιολογική χρήση του ως αιμοστατικού στις αιμορραγίες της μήτρας και των πνευμόνων. Δρα προκαλώντας σύσπαση των αρτηριδίων και η επίδρασή του εκδηλώνεται ταχύτερα όταν χορηγείται με υποδόρια ένεση. Οι ομοιοπαθητικές χρήσεις του είναι κατά κύριο λόγο ίδιες με εκείνες του Secale, αλλά το Ergotin επιτυγχάνει μερικές φορές εκεί όπου το Secale αποτυγχάνει. Ο Koeck, από το Μόναχο, έχει καταγράψει μια τέτοια περίπτωση (H. Monatsblätter, Σεπτ., 1898). Το Secale, όπως και το Phosph., περιλαμβάνει στη συμπτωματολογία του τον «ορθάνοιχτο πρωκτό». Ο ασθενής του Koeck υπέφερε από διάρροια από την εποχή του Γαλλογερμανικού πολέμου και τελευταία είχε χάσει κάθε ικανότητα συγκράτησης. Γι’ αυτό συμβουλεύτηκε τον γιατρό. Το ορθό είχε χάσει κάθε αισθητικότητα, με αποτέλεσμα ο ασθενής να μην έχει καμία προειδοποίηση και να μην είναι ποτέ καθαρός. Μπορεί κανείς να φανταστεί την οσμή. Η θεραπεία της παλαιάς σχολής δεν είχε κατορθώσει να τον ανακουφίσει. Οι εργοδότες του επρόκειτο να τον συνταξιοδοτήσουν και ο ίδιος σκεφτόταν την αυτοκτονία. Το Secale 3x επέφερε ελαφρά βελτίωση· το 2x είχε το ίδιο αποτέλεσμα. «Ενθυμούμενος τη συμβουλή του Kafka να χρησιμοποιεί το αλκαλοειδές όταν το ενδεδειγμένο φάρμακο δεν φαινόταν να δρα, συνταγογράφησε Ergotin 2x.» Αφού το έλαβε επί τέσσερις ημέρες, ο ασθενής ανέκτησε τον έλεγχο. Ο Démange (La Semaine Méd., Ιανουάριος 1886) καταγράφει την περίπτωση μιας νεαρής γυναίκας που έπασχε από τυφοειδή πυρετό και απειλούνταν από παράλυση της καρδιάς. Οι διεγερτικές ενέσεις αιθέρα και ρουμιού, καθώς και οι εντριβές, απέτυχαν εντελώς να την αναζωογονήσουν. Η κυάνωση αυξανόταν γρήγορα και απειλούσε να επεκταθεί στον κορμό. Λιποθυμικά επεισόδια εμφανίζονταν σε γρήγορη διαδοχή, με νηματοειδή σφυγμό. Τότε έγινε ένεση Ergotin, ο σφυγμός ενισχύθηκε και τα συμπτώματα της κατάρρευσης εξαφανίστηκαν. (Τα περισσότερα από τα συμπτώματα αυτής της ασθενούς μπορούν να βρεθούν στο λήμμα Secale.)