Calendula officinalis

officinalis. Καλέντουλα. N. O. Compositæ. Βάμμα των φύλλων και των ανθέων.

Κλινικές ενδείξεις

Απόστημα / Βαλανίτιδα / Μαστός, με διαπύηση / οζίδια στον / Βουβώνας / Εγκαύματα / Ψευδάνθρακας / Χιονίστρες / Κώφωση / Μάτια, φλεγμονώδη / Πυρετός / Συρίγγιο / Διόγκωση αδένων / Ίκτερος / Τοκετός / Νύχια, φλεγμονή του πολφού τους / Θηλές, επώδυνες σαν πληγωμένες / Διαπύηση / Τέτανος / Έλκη / Μήτρα / φλεγμονή της / καρκίνος της· δύσοσμη έκκριση από αυτήν / Κιρσοπάθεια / Παρωνυχία / Τραύματα

Χαρακτηριστικά

Η Calendula ανήκει στην ίδια οικογένεια με εκείνα τα άλλα σπουδαία επουλωτικά φάρμακα, την Arnica και την Bellis perennis. Το ιδιαίτερο είδος τραυμάτων που υποδεικνύει τη χρήση της είναι τα θλαστικά τραύματα και τα διαπυημένα τραύματα. Είναι το ομοιοπαθητικό αντισηπτικό· αποκαθιστά τη ζωτικότητα ενός τραυματισμένου μέρους, καθιστώντας το απρόσβλητο από τις δυνάμεις της σήψης. Σε αντίθεση με την Arnica, δεν έχει ερεθιστική ιδιότητα ικανή να προκαλέσει ερυσίπελας. Επομένως, είναι κατάλληλη για όλες τις περιπτώσεις τραυματισμού στις οποίες έχει λυθεί η συνέχεια του δέρματος. Ο Jahr, ο οποίος βρισκόταν στο Παρίσι κατά το Coup d'État του 1849, αντιμετώπισε αρκετές περιπτώσεις τραυμάτων από πυροβολισμό με συντριπτικά κατάγματα και έσωσε αρκετά άκρα με τη βοήθεια της Calendula. Απέτρεψε τη διαπύηση και την πυαιμία. Σε ορισμένες περιπτώσεις ψευδάνθρακα δρα με μεγάλη ταχύτητα, καταστέλλοντας τον πόνο και τον πυρετό. Στη μαιευτική πρακτική είναι ανεκτίμητη. Η εφαρμογή, μετά τον τοκετό, ενός σπόγγου εμποτισμένου με θερμό διάλυμα Calendula προσφέρει τη μεγαλύτερη ανακούφιση στην ασθενή. Οι θερμές λοσιόν Calendula είναι γενικά προτιμότερες από τις ψυχρές, επειδή διατηρούν τη ζωτικότητα των τραυματισμένων μερών. Τα θερμά επιθέματα Calendula, εφαρμοζόμενα κατά διαστήματα, είναι πολύ καλύτερα από τα καταπλάσματα ως εφαρμογές σε αποστήματα που σχηματίζονται. Αν δεν ανακόψουν τη διαδικασία, ευνοούν την ωρίμανση και την τελική επούλωση. Ο C. R. Crosby (H. R., xii, 370) τη χορηγεί εσωτερικά (στην 3x), καθώς και εξωτερικά. Είχε επίσης εξαιρετικά αποτελέσματα από τη χρήση της ως θερμού επιθέματος (μία ουγγιά ανά πίντα) στην πνευμονία και σε άλλες εσωτερικές φλεγμονές. Είναι εξαιρετικό αιμοστατικό στις εξαγωγές δοντιών. Η Calendula δεν έχει υποβληθεί σε εκτεταμένη φαρμακοδοκιμή, αλλά έχουν προκληθεί πολύ σαφή πυρετικά συμπτώματα και περιπτώσεις ικτέρου έχουν αντιμετωπιστεί επιτυχώς με αυτήν. Μερικά από τα συμπτώματα είναι: ευερεθιστότητα· τρομάζει εύκολα· μεγάλη τάση να τινάζεται από ξάφνιασμα, νευρικότητα· εξαιρετικά οξεία ακοή. Η πόση επιδεινώνει· επίσης ο υγρός καιρός. Ο Cooper δίνει την εξής τροπικότητα: < με συννεφιασμένο καιρό. (Τα άνθη κλείνουν όταν περνά από πάνω τους ένα σκοτεινό σύννεφο.) Η πόση προκαλεί ρίγος με τίναγμα ή έρποντα ανατριχιάσματα, ακόμη και κατά τη φάση της θερμότητας. Πολύ ευαίσθητος στον ψυχρό αέρα. Οζίδια στον μαστό. Στη Γερμανία θεωρείται «θεραπεία του καρκίνου». Σχεδόν όλα τα συμπτώματα εμφανίζονται κατά την ψυχρή φάση του πυρετού· αισθάνεται πιο άνετα όταν περπατά ή, αντιθέτως, όταν μένει εντελώς ακίνητος. Ένας ανταποκριτής του Hom. World, ο «C. W.» (1891), αναφέρει ότι ένας φίλος του, ο οποίος μάσησε επί λίγα λεπτά ένα φύλλο Calendula, παρατήρησε ότι αυτό εξάλειψε εντελώς για μερικές ημέρες μια δυσκολία στην ούρηση, όπως αυτή που συναντάται συνήθως στους ηλικιωμένους άνδρες. Ο ίδιος ο «C. W.», φαρμακοποιός, παρατήρησε στον εαυτό του την ακόλουθη επίδραση κατά την παρασκευή του βάμματος από το νωπό φυτό: «Υπήρχε ένα τέτοιο αίσθημα, σαν να πλανιόταν απειλητικά από πάνω μου κάποια συντριπτική συμφορά, ώστε ήταν σχεδόν ανυπόφορο. Πριν από τρία χρόνια, αμέσως μετά την παρασκευή του βάμματος, ο παλιός μου εχθρός, η ουρική αρθρίτιδα, με δάγκωσε στο μέσο της σπονδυλικής στήλης και, μέσα σε τρεις ημέρες, μου στέρησε κάθε ικανότητα βάδισης· τότε το τρομερό αίσθημα έγινε πολύ εντονότερο». Η εμπειρία του τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η Calendula επιδρά στον νωτιαίο μυελό.

Σχέσεις

Η Calendula περιέχει πολύ άζωτο και φωσφορικό οξύ. Αντίδοτο: Arn. Ασύμβατο: Camph. Συμπληρωματικό: Hep. Συμβατά: Arn., Ars., Bry., Nit. ac., Phos., Rhus. Ακολουθεί καλά μετά από: Ars. Ακολουθείται καλά από: Arn., Hep. Σύγκριση: Arn., Ars., Bry., Calc. sul., Carb. an., Carb. v., Ham., Hep., Hyper., Led., Nit. ac., Pho., Rhus, Ruta, Salic. ac., Sul. ac., Symph.

1. Νους

Μεγάλη ευερεθιστότητα· τρομάζει εύκολα· οξεία ακοή. Έντονη κατάπτωση.

2. Κεφαλή

Θόλωση της κεφαλής, σαν ύστερα από μια νύχτα κραιπάλης. Βάρος της κεφαλής το πρωί, σαν ύστερα από μακρά ασθένεια. Πίεση και αίσθημα βάρους στο ινίο. Κεφαλαλγία και αίσθημα θερμότητας στο μέτωπο μετά το γεύμα. Εξάψεις θερμότητας στο μέτωπο, το βράδυ. Φλεγμονή του λευκού των ματιών, με πίεση άλλοτε στο μέτωπο και άλλοτε στους κροτάφους, μόνο όταν είναι ξαπλωμένος.

3. Μάτια

Ξηρότητα και δαγκωματιά στα χείλη των βλεφάρων, σαν από καπνό.

4. Αυτιά

Υπερβολικά οξεία ακοή· τινάζεται τρομαγμένος. (Κώφωση < από την πόση· < από τον υγρό καιρό. Cooper.)

8. Στόμα

Μικρά κυστίδια στη γωνία του στόματος.

9. Λαιμός

Οι υπογνάθιοι αδένες είναι επώδυνοι στην αφή, με αίσθηση σαν να είναι διογκωμένοι· ή υπάρχει πραγματική διόγκωση και αίσθηση σαν να είναι εξελκωμένοι στο εσωτερικό. Αίσθημα τραβήγματος και τάση στους υπογνάθιους αδένες κατά την κίνηση της κεφαλής. Πίεση στον οισοφάγο κατά την κατάποση, από τον πόνο στους υπογνάθιους αδένες. Πικρή, γλοιώδης γεύση στον λαιμό, ενώ η τροφή έχει φυσιολογική γεύση.

11. Στόμαχος

Μειωμένη όρεξη στο μεσημεριανό γεύμα, μολονότι απολαμβάνει την τροφή του. Λόξιγκας κατά το κάπνισμα.

12. Κοιλιά

Διατρητικό και σκαπτικό αίσθημα βαθιά στην ομφαλική χώρα. Νυγμός στην αριστερή πλευρά της κοιλιάς κατά την κίνηση, ο οποίος υποχωρεί κατά την ανάπαυση. Κένωση το πρωί, συνοδευόμενη από πυρετική αίσθηση ψύχρας, της οποίας προηγούνται συσφιγκτικό τσίμπημα και ανησυχία στην κοιλιά.

14. Ουροποιητικά όργανα

Συχνή ούρηση, με αποβολή ούρων ωχρών, διαυγών, θερμών και ακόμη και καυστικών. Σπαρακτικό αίσθημα στην ουρήθρα κατά την αίσθηση ψύχρας.

18. Θώρακας

Ελκτική πίεση στην αριστερή πλευρά του θώρακα όταν στέκεται, καθώς και στο στέρνο, με νυγμούς στη δεξιά πλευρά του θώρακα, το βράδυ όταν είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι.

20. Αυχένας και ράχη

Σπαρακτικό αίσθημα με πίεση ανάμεσα στις ωμοπλάτες. Πόνος κάτω από τη δεξιά ωμοπλάτη, σαν από εξέλκωση και μώλωπα, με πίεση. Ρευματικό αίσθημα τραβήγματος στη δεξιά πλευρά του αυχένα, < όταν γέρνει τον αυχένα προς τη μία πλευρά και όταν σηκώνει το χέρι.

21. Άκρα

Οι μασχαλιαίοι αδένες είναι επώδυνοι στην αφή. Πίεση και ελκτική τάση στο χέρι και στις αρθρώσεις του ταρσού, κατά την ανάπαυση. Σπαρακτικό αίσθημα καύσου στη γάμπα όταν κάθεται. Σπασμωδικό αίσθημα τραβήγματος στο έσω χείλος του ποδιού όταν κάθεται.

24. Γενικά

Ρευματικοί πόνοι με αίσθημα τραβήγματος, μόνο κατά την κίνηση. Το τραύμα γίνεται ερεθισμένο σαν γδαρμένο και φλεγμαίνει· το πρωί είναι επώδυνο σαν να έχει χτυπηθεί, με κεντρίσματα σαν να επρόκειτο να διαπυηθεί· τα μέρη γύρω από το τραύμα γίνονται ερυθρά, με κεντρίσματα μέσα στο τραύμα κατά την πυρετική θερμότητα. Μεγάλη τάση να τινάζεται από ξάφνιασμα, με μεγάλη νευρικότητα και εξαιρετική οξύτητα της ακοής. Υπνηλία με κακοκεφιά και παραλήρημα· ανήσυχη νύχτα, συνεχείς αφυπνίσεις, συχνή ούρηση και πόση, και ανησυχία σε κάθε θέση. Σχεδόν όλα τα συμπτώματα εμφανίζονται κατά την ψυχρή φάση του πυρετού· αισθάνεται πιο άνετα όταν περπατά ή, αντιθέτως, σε κατάσταση πλήρους ακινησίας.

27. Πυρετός

Ψυχρότητα και μεγάλη ευαισθησία στον υπαίθριο αέρα, όλο το πρωί. Ανατριχίλα στη ράχη, με πίεση στην περιοχή της τελευταίας γνήσιας πλευράς της αριστερής πλευράς και κινήσεις στο στομάχι και στην κοιλιά, σαν να επρόκειτο να λιποθυμήσει. Ανατριχίλα και χήνειο δέρμα, μολονότι το δέρμα είναι θερμό στην αφή. Πυρετική αίσθηση ψύχρας στα χέρια και στα πόδια, όλο το πρωί, με ρευματικό αίσθημα τραβήγματος και πίεση σε ολόκληρο το σώμα, και πόνο στις πλευρές σαν να πιέζονται η μία προς την άλλη και σαν να είναι μελανιασμένες, μετά το κάθισμα. Θερμότητα το απόγευμα, με συχνή δίψα, ανάμεικτη με αίσθηση ψύχρας και ρίγη, ιδίως μετά την πόση. Θερμότητα το βράδυ, με ψυχρότητα της κεφαλής και των χεριών, ανάμεικτη με ρίγος και συνοδευόμενη από αποστροφή προς τα ποτά. Αίσθημα θερμότητας στο πρόσωπο, στα χέρια και στα πόδια μετά το γεύμα, το οποίο ακολουθείται από δίψα. Μεγάλη θερμότητα το βράδυ, όταν βρίσκεται στο κρεβάτι, συνοδευόμενη από υγρασία στα πόδια, τα οποία καίνε. Μεγάλη θερμότητα όλο το πρωί, με άφθονη εφίδρωση, αίσθημα ανακατωσούρας στο στήθος και κάψιμο στις μασχάλες.