Urginea maritima, Baker. (Scilla maritima, Linn.)

Rząd naturalny, Liliaceæ.

Nazwy zwyczajowe, cebula morska; (niem.), Meerzwiebel; (fr.), Ognon marin.

Przygotowanie. Nalewka z cebul.

Źródła. (Nr

1 do 23, za Hahnemannem, R. A. M. L., 3, 265)

1, Hahnemann; 2, Becher; 3, Hartmann; 4, Hornburg; 5, Mossdorf; 6, Stapf; 7, Teuthorn; 8, Walther; 9, Wislicenus; 10, Bergius, Mat. Med., s. 278 (obserwacja, -Hughes); 11, Caspari, Diss. de Scilla, s. 11 (obserwacja, -Hughes); 12, Cohausen, Commerc. Lit. Norimb., t. xii (s. 399, obserwacje u pacjentów, -Hughes); 13, Crantz, Mat. Med., ii, s. 83 (obserwacje, -Hughes); 14, Home, Clinical Exper., s. 394 (obserwacje, -Hughes); 15, Lange, Med. Dom., Brunsvic, s. 176 (skutki zażycia łyżki sproszkowanej cebuli morskiej); 16, Ludwig, Adversaria Med., t. ii, s. 713 (obserwacja, -Hughes); 17, Muzell, Wahrnehm., ii, s. 34 (obserwacja, -Hughes); 18, Schulze et Schrœter, Diss. Asthma, rad. Scillæ usu sublatum, Halæ, 1735 (obserwacja przypadku puchliny uogólnionej, -Hughes); 19, Tissot. Epist. Med., pract. edit., Bald, s. 207 (doniesienia, -Hughes); 20, Valentine, Hist. Simpl. Reform, lib. ii, sect. 2, cap. 34 (obserwacja, -Hughes); 21, Wagner, Observ. Clin. Lüb., 1737 (obserwacja, -Hughes); 22, Weikard, Vermischte Schriften, i, s. 245 (obserwacja, -Hughes); 23, Zwelfer, Pharmac. Regia, s. 146 (doniesienia, -Hughes); 24, Voigtl (Arzneimittell), za Wibmerem, skutki działania wyziewów świeżej cebuli morskiej; 25, prof. A. T. Thomson, Lancet, 1836-7 (2), s. 851, niepokojące objawy wywołane zwykłą dawką leczniczą nalewki albo proszkiem z suszonej cebuli morskiej; 26, dr Wolfering, Med. Corr. Blatt. Bayerischn. Aerzte, Nr 5, 1842 (Lond. and Edinb. Month. Journ. of Med. Sci., 1843, s. 79), robotnik, æt. pięćdziesiąt osiem lat, macerował drobno pokrojoną cebulę morską w 280 gramach białego wina i wypił ponad połowę mieszaniny; zmarł drugiego dnia; 27, Austriackie Towarzystwo Lekarzy Alopatów, Zeit. Gesel. de. Ærz. zu Wien, 1847, próba lekowa wyciągu, rozpoczęta od 1/4 grana i ze zwiększaniem dawki do 19 granów; 28, William A. Hammond, M.D., Am. Journ. Med. Sci., 1859 (1), s. 275, 2 grany suszonej cebuli trzy razy w ciągu dwudziestu czterech godzin; 29, dr Pieper, All. Cent. Zeit., 1865 (Monatblatt, t. xiv, s. 46), młody mężczyzna przyjmował początkowo 3 grany cztery razy dziennie; 29 a, tenże następnie przyjmował dawki od 1/2 do 1 skrupułu; 30, Berridge, New York Journ. of Hom., t. ii, 1874, s. 311, panna --- przyjęła dawkę 1m (Jenichen).

PSYCHIKA

Żywy, radosny nastrój, 7. [Prawdopodobnie działanie lecznicze. -Hahnemann.]
Odwaga, stanowczość, 1.
Niepokój, 12, 16.
Niespokojny nastrój; lęk przed śmiercią, 6.
Wielki niepokój, 19.
Każda praca wprawiała go w zły humor; był oschły wobec ludzi i nie odpowiadał, 2.
Bardzo zły humor, 27.
Rozdrażnienie i niechęć do pracy umysłowej, 9.
Jęczenie, 15. [Z powodu bólu z S. 124. -Hughes.] [10.]
Rozdrażnienie z powodu drobiazgów, 1.
Ociężałość z niechęcią do wszelkiego rodzaju pracy umysłowej, rano, 4.
Niechęć do myślenia i pisania, 2.
Niechęć do myślenia i depresja (po jednej godzinie), 8.

GŁOWA

Zamroczenie i zawroty głowy.
Uczucie zamroczenia i ciężkości w głowie, ze spokojnym snem bez snów, rano (po siedemdziesięciu dwóch godzinach), 2.
Zawroty głowy, jakby miał upaść na bok, rano przy wstawaniu z łóżka (po czterdziestu ośmiu godzinach), 1.
Zawroty głowy z nudnościami, jak gdyby przez długi czas obracał się w kółko, 4.
Przymglone zawroty głowy (po dwóch minutach), 1.
Ogólne objawy głowy.
Uczucie ciężkości w całej górnej części głowy, rano po przebudzeniu, 2.
Nietypowe uczucie ciężkości w całej głowie, jakby nie mógł utrzymać jej nieruchomo, tylko podczas siedzenia, 3. [20.]
Uczucie osłabienia i jakby sennego rozmarzenia w głowie (po sześciu do dwunastu godzinach), 1.
Spłaszczający ucisk na całą głowę, jak od ciężaru (po dwunastu godzinach), 2.
(Uciskowo-rwący ból głowy, który nie przeszkadza w pracy umysłowej), (po dwunastu godzinach), 1.
Tępy, mrowiący ból głowy, rano po wstaniu, 2.
Chlupotanie w głowie przy potrząsaniu nią, 1.
Czoło.
Uciskająco-ciągnący ból w czole, 3.
Ból uciskający w małym punkcie lewej wyniosłości czołowej, 3.
Świdrujący ból głowy w czole, 3.
Bolesne, przeszywające pchnięcie w lewej wyniosłości czołowej (po jednej godzinie), 3.
Ciągnące kłucie od czoła do prawego ucha, 1. [30.]
Kilka bolesnych ukłuć w czole, przechodzących z lewej na prawą stronę, z towarzyszącym ciągnięciem, 3.
Kilka powolnych ukłuć sięgających prawej strony czoła, 3.
Kłucia w prawej wyniosłości czołowej, schodzące w dół do nosa, 3.
Otępienie w przodogłowiu i potylicy, jak po zatruciu, z uciskiem z przodu i z tyłu głowy, 3.
Skronie.
Ściągający ból w obu skroniach, 1.
Gwałtowne ciągnące kłucia w prawej skroni; zdają się ściskać połowę mózgu, 1.
Ciągnięcie kończące się ukłuciem w prawej skroni (po pół godzinie), 3.
Ukłucie w prawej skroni, sięgające czoła, 1.
Szczyt głowy i okolice ciemieniowe.
Bolesna nadwrażliwość szczytu głowy, 9.
Bolesna nadwrażliwość szczytu głowy i otępienie wewnątrz głowy, każdego ranka, 9. [40.]
Ból głowy jak od szczypania po bokach głowy (po pół godzinie), 1.
Potylica.
Przejściowy ucisk w potylicy, 2.
Nagły, przejściowy ból ciągnący w potylicy, od lewej strony ku prawej, 3.
Ciągnący, kłujący, długo utrzymujący się ból w potylicy podczas siedzenia, 3.
Ból rwący w potylicy, 3.

OKO

Lewe oko jest widocznie mniejsze od prawego; lewa górna powieka wydaje się obrzęknięta, wyraźnie opada i sprawia, że oko wygląda na mniejsze, 6.
Nieruchome, wpatrzone spojrzenie, 3.
Przez kilka minut wydaje się, jakby oczy pływały w zimnej wodzie, 6.
Gwałtowny ból rwący w obu oczach, jednocześnie także za gałkami ocznymi, 2.
Uczucie ściągania w prawym oku, 1. [50.]
Świąd lewego oka (po dwudziestu czterech godzinach), 1.
Powieki.
Łaskotanie w lewym kącie zewnętrznym oka, 1.
Cały rój drobnych ukłuć w lewym kącie zewnętrznym oka, 2.
Delikatne pieczenie w zewnętrznych kątach oczu, 4.
Łzawienie.
Łzawienie i kichanie, 24.
Źrenice.
Poszerzenie źrenic, 25.
Znaczne poszerzenie źrenic (po dwóch minutach), 1, 6.
Skurcz źrenic (po pięciu godzinach), 1; (po pół godzinie), 2; (po jednej godzinie), 3.
Znaczny skurcz źrenic (natychmiast), 7.

UCHO

Ból rwący za lewym uchem, 3. [60.]
(Bóle rwące wewnątrz obu uszu), 1.

NOS

Gwałtowne, nieustanne kichanie i katar z obfitą wodnistą wydzieliną (natychmiast), 5, 9.
(Kicha kilka razy w nocy), 1.
Napad gwałtownego kataru z obfitą wodnistą wydzieliną, rano (po sześciu dniach), 9.
Bardzo gwałtowny katar; oczy mają przygaszony, osłabiony wygląd i są pełne łez, przed południem (po siedmiu dniach), 9.
Katar z owrzodziałymi nozdrzami, 1.
Gryzący katar z częstym kichaniem (po czterdziestu ośmiu godzinach), 2.
Żrący śluz w nosie, 1.
(Wydzielanie śluzu z nosa), 1.
Suchy katar, 1. [70.]
Uczucie bolesności brzegów nozdrzy, 1.

TWARZ

Wyraz twarzy zmienia się: raz jest bardzo zapadły, innym razem ożywiony, bez uczucia gorąca ani dreszczowości, 6.
Rysy twarzy ściągnięte, napięte, z dużymi oczami i poszerzonymi źrenicami, nieruchomym, wpatrzonym spojrzeniem oraz zaczerwienieniem policzków, bez pragnienia, 3.
Twarz zaczerwieniona i piekąca (po dwudziestu czterech godzinach), 26.

JAMA USTNA

Język.
Pęcherzyki na języku, 1.
Ogólne objawy jamy ustnej.
Szorstkość i drapanie daleko z tyłu, w górnej części podniebienia, 6.
Pieczenie na podniebieniu i w gardle, 4.
Drapiące pieczenie podniebienia, podobne do zgagi (po pięciu i sześciu dniach), 9.
Kłucia biegnące ku górze w obu górnych kłach, jak gdyby przenikliwe zimne powietrze wnikało w zęby, podczas jedzenia i picia zarówno zimnych, jak i ciepłych rzeczy, 1.
Jama ustna wydaje się kleista i oślizgła, 6.
Ślina. [80.]
Zwiększone wydzielanie śliny (natychmiast), 29.
Smak.
Nieprzyjemny smak, z białawo-żółtym językiem (piątego dnia), 29.
Gorzki smak, 27.
Wszystko smakuje kwaśno i gorzko, 1.
Smak spalenizny w ustach, nawet podczas żucia pokarmu; utrzymywał się po jedzeniu, a zauważalny był tylko podczas połykania pokarmu, 2.
Odrażający, słodkawy smak wszystkich pokarmów, zwłaszcza mięsa i rosołu (po czterdziestu ośmiu godzinach), 2.
Smak jest osłabiony i wydaje się stępiony, 9.
Brak smaku podczas palenia tytoniu, 4.

GARDŁO

W ciągu dziesięciu minut wywołało podrażnienie gardła, z uczuciem gorąca i łaskotaniem powodującym nieustanny kaszel przez półtorej godziny, 30.
Lekki bodziec do kaszlu w dołku gardłowym, w górnej części tchawicy; kilka razy odchrząkuje (po jednej godzinie), 6. [90.]
Ból w śliniankach podżuchwowych (po trzech godzinach), 1.

ŻOŁĄDEK

Apetyt i pragnienie.
Żarłoczny głód (po kilku godzinach), 7.
Nienasycenie podczas jedzenia tego, co dobrze smakuje; żołądek wydaje się pełny, a jednak chory jest głodny, 3.
Zmniejszony apetyt, 29.
Słaby apetyt, 9.
Silnie osłabia apetyt, 10. [Poprawione przez Hughesa.]
Utrata apetytu, 27.
Utrata apetytu, częściowo z powodu uczucia pełności, częściowo dlatego, że jedzenie ma spalony smak, częściowo dlatego, że niektóre pokarmy, na przykład rosół i mięso, nie mają smaku, a także z powodu odrażającego, słodkawego smaku chleba i masła, 2.
Całkowita utrata apetytu, 18. [Nie odnaleziono. —Hughes.]
Całkowita utrata apetytu; nie mógł nic jeść, a jednak smak pozostawał nieupośledzony, 1. [100.]
Zwiększone pragnienie, 29.
Pragnienie z uczuciem zimna wieczorem, bez wewnętrznego ani zewnętrznego gorąca, 1.
Odbijania.
Częste odbijania, 27.
Częste odbijania o kwaśnym smaku, dochodzącym do ust, 1.
Odbijania o smaku jedzenia oraz mdłości po obiedzie, 2.
Odbijania o odrażającym smaku, 6.
Krótkie odbijania, 6.
Odbijania bez smaku i zapachu, 29.
Puste odbijania, 3, 6.
Puste odbijania przez kilka godzin (po godzinie), 1.
Nudności i wymioty. [110.]
Nudności z odbijaniami, 8.
Nadmierne nudności, 10, 12, 17, 26.
Nudności w tylnej części gardła, niemal stałe gromadzenie się śliny w ustach (po czterdziestu ośmiu godzinach), 2.
Stałe naprzemienne występowanie mdłości w dołku podsercowym oraz objawów biegunki w podbrzuszu; gdy występuje jedno, drugiego nie ma, chociaż oznaki biegunki są wyraźniejsze, 6.
Nudności i skłonność do wymiotów, 27.
Odruchy wymiotne, 29a.
Nadmierne wysiłki wymiotne, 17, 19.
Skłonność do wymiotów odczuwana w nadbrzuszu, 4.
Wymioty, 12, 17.
Żołądek.
Upośledza zdolność trawienia, 10. [120.]
Osłabia siły żołądka, 19. [Poprawione przez Hughesa.]
Ucisk w żołądku, 27.
Ucisk w żołądku jak od kamienia, 19. [Nie odnaleziono. —Hughes.]
Przerywany ucisk w żołądku (po pół godzinie), 2.
Nadmierny ból żołądka, 15.
Kardialgia, 23. [Oryginał poprawiony przez Hughesa.]
Bolesne szczypanie w dołku podsercowym (po trzydziestu dwóch godzinach), 9.
Uczucie ciepła w żołądku, 29.
Dyskomfort w żołądku, 29. [130.]
Objawy umiarkowanego nieżytu żołądka i jelit, 29.

BRZUCH

Okolica pępkowa i boki.
Kurczowy ból w okolicy pępkowej, 27.
Ból z boku brzucha, jakby jelita przeciskały się przez powłoki, podczas kaszlu i chodzenia, 1.
Uciskająco-kłujący ból mięśni brzucha po lewej stronie (po dwudziestu czterech godzinach), 1.
Uczucie bulgotania w mięśniach po prawej stronie brzucha, 1.
Cały brzuch.
Brzuch wzdęty, 27.
Wzdęcie, 27.
Obfite oddawanie bardzo cuchnących gazów jelitowych (po godzinie), 7.
Nieustanne oddawanie głośnych, bardzo cuchnących gazów, które przynosiło ulgę w brzuchu tylko na chwilę, 6.
Głośne gazy odchodziły zawsze natychmiast po dotknięciu brzucha, i to często, 6. [140.]
Częste oddawanie gazów (po dwudziestu czterech godzinach), 2.
Krótkie, gwałtowne oddanie gazów, 6.
Bolesne burczenie i przelewanie się w brzuchu, 4.
Zapalenie jelit, 23.
Uczucie pustki w brzuchu, jak przy głodzie, 3.
Brzuch tak tkliwy, że nie można było znieść nawet najlżejszego przykrycia (po dwudziestu czterech godzinach), 26.
Ostra bolesność brzucha, który był znacznie wzdęty, choć miękki, 6.
Bóle brzucha, 29.
Kurczowy ból brzucha, 8.
Nieustanne oddawanie głośnych, bardzo cuchnących gazów, które przynosiło ulgę w brzuchu tylko na chwilę, 6.
Głośne gazy odchodziły zawsze natychmiast po dotknięciu brzucha, i to często, 6. [140.]
Częste oddawanie gazów (po dwudziestu czterech godzinach), 2.
Krótkie, gwałtowne oddanie gazów, 6.
Bolesne burczenie i przelewanie się w brzuchu, 4.
Zapalenie jelit, 23.
Uczucie pustki w brzuchu, jak przy głodzie, 3.
Brzuch tak tkliwy, że nie można było znieść nawet najlżejszego przykrycia (po dwudziestu czterech godzinach), 26.
Ostra bolesność brzucha, który był znacznie wzdęty, choć miękki, 6.
Bóle brzucha, 29.
Kurczowy ból brzucha, 8.
Kurczowy ból i burczenie w brzuchu jak od gazów, które odeszły (po czternastu godzinach), 3. [150.]
Kurczowy ból i burczenie w brzuchu od gazów, 27.
Kolka, 29a.
Gwałtowna kolka, 25, 26.
Napięcie w brzuchu, który jednak w dotyku pozostaje miękki, 6.
Napięcie w brzuchu, 27.
Ból ciągnący w brzuchu, gorzej podczas chodzenia, nieustępujący pod wpływem ucisku (po dwudziestu ośmiu godzinach), 2.
Rozdzieranie przebiegające przez brzuch poniżej pępka (po czterech godzinach), 9.
Zwiększone ciepło w brzuchu, 27.
Podbrzusze i okolice biodrowe.
Zatrzymanie gazów i ból tnący w podbrzuszu, bez oddawania gazów, 2.
Napadowe burczenie i przelewanie się w podbrzuszu, nad okolicą łonową, jak od gazów, które jednak nie odchodzą (częściej podczas chodzenia i stania niż podczas siedzenia); po jedzeniu objaw ten nagle i trwale znika, 6. [160.]
Kurczowy ból w podbrzuszu, nawracający następnego dnia o tej samej godzinie, łagodzony i usuwany przez oddanie gazów, 1.
Ostry ból w podbrzuszu, między pępkiem a okolicą łonową (jak od gazów, jak po przeczyszczeniu albo jakby miała wystąpić biegunka), (po dwóch godzinach), 6.
Tnący, kurczowy ból w podbrzuszu, 3.

ODBYT

Kłucia w odbycie podczas chodzenia (po ośmiu dniach), 9.
Świąd odbytu, 1.

STOLEC

Biegunka.
Biegunka, 25, 29a.
Biegunka od godziny 2 do 7 rano, pod koniec bardzo wodnista, prawie bez oddawania gazów, 6.
Biegunka z obfitym, brązowym, bardzo rzadkim, śluzistym i bardzo cuchnącym stolcem, bez bólu ani parcia naglącego, poprzedzona oddaniem gazów; w stolcu znajdowały się owsiki i liczne białe, nieuformowane włókna, 6.
Stolec miękki, prawie płynny, wydzielający silny zapach siarkowodoru, z towarzyszeniem bólu w okolicy krzyżowej i parcia naglącego; po wypróżnieniu nastąpiło złagodzenie kurczowego bólu brzucha, 27.
Częste miękkie stolce z pieczeniem w odbycie (po większych dawkach), 27. [170.]
Stolec miękki, 29.
Stolec papkowaty, bez kolki, 2.
Stolec zabarwiony krwią, 19.
Powolne wypróżnienie (po bardzo dużych dawkach), 27.
Początkowo zmniejszona ilość stolca (po małych dawkach), 27.
Codziennie bardzo twardy stolec, 9.
Twardy, skąpy stolec wieczorem (po dwunastu godzinach), 3.
Zaparcie.
Zaparcie przez kilka dni, 6.
Zaparcie po próbie lekowej, 27.

NARZĄDY MOCZOWE

Cewka moczowa.
Kłucie w ujściu cewki moczowej i nieco dalej ku tyłowi (po dwóch godzinach i kwadransie), 9. [180.]
Ból kłujący w cewce moczowej podczas parcia przy stolcu (po ośmiu dniach), 9.
Mikcja i mocz.
Po oddaniu moczu ponowne parcie na mocz, chociaż nie ma już moczu do oddania, utrzymujące się przez trzy dni (po pięciu godzinach), 1.
Gwałtowne parcie na mocz; oddał niezwykłą ilość moczu wyglądającego jak woda (po siedmiu godzinach), 2.
Silne parcie na mocz (po kwadransie), 3. [Uczestnik próby lekowej miał zwykle zwyczaj oddawać umiarkowaną ilość moczu tylko dwa razy dziennie. —Hahnemann.]
Silne parcie na mocz i stolec; przy pierwszym oddaniu moczu wystąpił rzadki stolec bez kolki (po dziesięciu minutach); przy drugim parciu na mocz nastąpił rzadki stolec bez kolki, 3.
Silne parcie na mocz, przy czym oddaje się go bardzo niewiele (po czterdziestu godzinach), 1.
Stałe i bezskuteczne parcie na mocz (po kwadransie), 8.
Rzadkie parcie na mocz i skąpe wydzielanie moczu (po dwudziestu godzinach), 1.
Obudził się w nocy, aby oddać mocz (po osiemnastu godzinach), 7.
Częste oddawanie moczu, przejrzystego jak woda; parcie na mocz pojawiało się nagle (po godzinie), 6. [190.]
Niezdolny do utrzymania moczu, ponieważ jego ilość jest zbyt duża; mocz oddaje bezwiednie, jeśli się nie pospieszy; objaw utrzymuje się przez dwanaście godzin (po kwadransie), 3.
Zwiększone wydzielanie moczu (u jednego uczestnika próby lekowej po dużych dawkach); gdy stolce stały się płynne, ilość moczu się zmniejszyła, 27.
Częsta mikcja bez zwiększenia ilości moczu w ciągu pierwszej godziny, 1. [Pierwotne działanie Squills na narządy moczowe polega początkowo na silnym parciu na mocz, s. 122, z obfitym oddawaniem moczu, 190, zwłaszcza moczu przejrzystego jak woda, 182, 189, a przynajmniej wodnistego, nawet jeśli nie jest obfity, 193. Kilka godzin po ustaniu pierwszego, bezpośredniego działania Squills następuje działanie wtórne (reakcja), przeciwne do działania pierwotnego, mianowicie niewielka skłonność do oddawania moczu, skąpe wydzielanie moczu i rzadka mikcja, 196, 187, 194. Mocz ma czasem zwykłą barwę, 193, lecz często jest ciemny, 199, 200; może również występować silne parcie na mocz, mimo że oddaje się go tylko niewiele, 185, albo nawet zupełny brak mikcji, 181. Ponieważ wszystko to było nieznane i niezbadane, a nawet nie rozpoznawano właściwych metod badawczych, przez kilka tysięcy lat stosowania Squills uzyskano bardzo niewiele wyleczeń chorób obrzękowych (przez nieznany okres przed czasami Greków Egipcjanie uważali Squills za jedyny lek na tę chorobę); większość takich chorych za sprawą tego leku tym szybciej i pewniej wpędzano do grobu. Początkowo zawsze wielce cieszono się, że wydalono tak dużo moczu, i skwapliwie oczekiwano wynikającego z tego wyleczenia; nie wiedziano jednak, że było to pierwotne działanie Squills i że w tym przypadku stanowiło ono jedynie przeciwieństwo wcześniejszego stanu chorobowego, a więc tylko działanie paliatywne. Ze zdumieniem spostrzegano, że mimo zwiększania dawek nie następowało nic poza reakcją, mianowicie mikcja stawała się coraz rzadsza, a mocz coraz ciemniejszy i stale skąpszy. Tylko nieliczne choroby przebiegające z obrzękiem (są one bardzo liczne, a obrzęk jest zaledwie pojedynczym objawem; stąd nazwa puchlina, którą stosuje się do nich wszystkich, jak gdyby stanowiły jedną, zawsze tę samą chorobę — jest to niewybaczalny fałsz w patologii), tylko nieliczne spośród tych chorób obrzękowych, których objawy wykazują ogólne podobieństwo do bezpośrednich objawów Squills, a zwłaszcza których objawy moczowe ściśle odpowiadają pierwotnym objawom Squills (co zdarza się rzadko), mogą zostać przez Squills rzeczywiście i trwale wyleczone. Znacznie częściej występować będą postacie diurezy (cukrzycy), w których lek ten — zwiększający wydzielanie moczu w swym działaniu pierwotnym, a zarazem odpowiadający homeopatycznie pozostałym objawom choroby — okaże się lekiem swoistym i leczniczym. —Hahnemann.]
Mikcja rzadsza niż zwykle, a wydzielanie moczu skąpsze, lecz mocz nie jest ciemny (po dwudziestu czterech godzinach), 3.
Mocz skąpszy niż zwykle (po czterdziestu ośmiu godzinach), 9.
Skąpe oddawanie wodnistego moczu (po półgodzinie), 3.
Mikcja nie częstsza, lecz ilość moczu skąpsza niż zwykle, przez trzy dni, 1.
W ciągu pierwszych trzech dni ilość moczu nie była zwiększona, lecz czwartego dnia wzrosła o 200 gramów; nie można jednak z pewnością przypisać tego Squills, ponieważ uczestnik próby lekowej wypił w ciągu dnia co najmniej 400 gramów wody więcej niż zwykle; piątego dnia, gdy przyjął zwykłą ilość wody, ilość moczu spadła do wartości prawidłowej, 29.
Średnia dobowa ilość moczu wynosiła 1358 centymetrów sześciennych; ciężar właściwy 1023, a łączna ilość substancji stałych 69,35 grama; z tej ilości 27,22 grama stanowiły składniki nieorganiczne, a 42,13 grama — materia organiczna (przez trzy dni przed doświadczeniem). Oddano 1572 centymetry sześcienne moczu; ciężar właściwy 1020; łączna ilość substancji stałych 60,67 grama, z czego 31,07 grama stanowiły składniki nieorganiczne, a 29,60 grama — organiczne; mocz miał odczyn słabo kwaśny (pierwszy dzień); ilość 1493,5 centymetra sześciennego, ciężar właściwy 1020, łączna ilość substancji stałych 58,22 grama, składników nieorganicznych 30,15 grama, organicznych 28,07 grama; odczyn taki sam jak wczoraj (drugi dzień); ilość 1535 centymetrów sześciennych, ciężar właściwy 1019, łączna ilość substancji stałych 61,58 grama, składników nieorganicznych 30,58 grama, organicznych 31,00 grama; odczyn, barwa itd. pozostały bez zmian (trzeci dzień), 28.
Czerwonawy mocz w prawidłowej ilości, z czerwonawym osadem przez trzy dni, przy bardzo słabym parciu na mocz (po dwudziestu godzinach), 2. [200.]
Mocz brunatnożółty, przejrzysty, skąpy, po odstaniu tworzący obłoczkowate zmętnienia (pierwsze osiem godzin), 7. [Zdawało się, że było to pewnego rodzaju działanie lecznicze, ponieważ wcześniej uczestnik próby lekowej wydzielał mocz zbyt obficie i oddawał go zbyt często. —Hahnemann.]
Mocz krwisty, 11, 19, 25.
(Mocz gorący, a stolec zawiera niestrawione resztki i ma bardzo odrażający zapach), 1.
Doświadczenia wykazują, że Squills w małych dawkach leczniczych nie działa moczopędnie: nie zwiększa ani ilości wody, ani ilości stałych składników moczu, 29a.

NARZĄDY PŁCIOWE

Tępe ukłucia w żołędzi prącia, wywołujące niepokój, 1.
Ból ściskający w jądrach, 1.
Krwotok z macicy, 21. [Nie odnaleziono. —Hughes.]

NARZĄDY ODDECHOWE

Wewnętrzne łaskotanie w okolicy chrząstki tarczowatej, wywołujące kaszel, który jednak nasila łaskotanie, 1.
Częste podrażnienie wywołujące krótki suchy kaszel w serii czterech lub pięciu kaszlnięć, spowodowane łaskotaniem pod chrząstką tarczowatą, 1.
(Rzężenie poprzedza kaszel i znika po kaszlu), 1.
Kaszel i odkrztuszanie. [210.]
Kaszel aż do odruchów wymiotnych, 1.
Gwałtowny suchy kaszel, powodujący wstrząsający ból w brzuchu i suchość w gardle, 1.
Gwałtowny, nagły kaszel rano, z kłuciem w boku przy każdym kaszlnięciu i z odkrztuszaniem (po sześciu dniach); poprzedniego dnia niemal nie było śladu kaszlu, 9.
Kaszel rano, z obfitym odkrztuszaniem śluzu (po siedmiu dniach), 9.
Kaszel ze zmniejszonym odkrztuszaniem (po dziewięciu dniach); przy każdym napadzie kaszlu bolesny ucisk od wewnątrz ku zewnątrz w klatce piersiowej oraz bolesny skurcz mięśni brzucha, 9.
Kaszel, początkowo z odkrztuszaniem, 1. [Ze wszystkich moich obserwacji wynika, że Squills pobudza wydzielanie śluzu w tchawicy i oskrzelach; śluz jest rzadki i łatwo go odkrztusić podczas kaszlu, lecz tylko w ramach działania pierwotnego; zob. ss. 215, 216, 209, 213, 212. Dlatego stosowanie tak zwanych środków wykrztuśnych działa jedynie paliatywnie, to znaczy ich ciągłe stosowanie musi nieuchronnie nasilić dolegliwość, jeżeli przewlekłym problemem jest wypełnianie się klatki piersiowej lepkim, zbitym śluzem; po pierwszym działaniu, oczyszczającym klatkę piersiową, następuje bowiem reakcja, która sprawia, że śluz staje się stale coraz bardziej lepki, a kaszel coraz bardziej suchy. Zob. ss. 207, 208, 211, 214. Lek ten mógłby raczej okazać się leczniczy przy nadmiernym wydzielaniu śluzu w klatce piersiowej, zgodnie z zaleceniem Weickarda. —Hahnemann.]
Stałe odkrztuszanie śluzu (po dwóch godzinach), 1.
Oddychanie.
Ciężki, powolny wdech i wydech, 2.
Oddychanie trudne albo skrępowane, 25.
Często zmuszony brać głęboki oddech, co wywołuje kaszel, 1. [220.]
Duszność i kłucie w klatce piersiowej, najbardziej dokuczliwe przy wdechu, 8.
Duszność z częstym, przyspieszonym oddechem i niepokojem, utrzymującym się przez cały czas trwania duszności, 2.

KLATKA PIERSIOWA

Zapalenie płuc, 23 . [Oryginał poprawiony przez Hughesa. Gdy przeanalizuje się obserwacje lekarzy z kilku stuleci, okazuje się, że od czasu do czasu najlepsi spośród nich, opierając się na empirycznej podstawie doświadczenia, stosowali cebulę morską ze znakomitymi wynikami w zapaleniach narządów klatki piersiowej przebiegających z kłuciami w boku, chociaż doskonale znali silnie żrące działanie dużych dawek tego leku na język i wewnątrz ustroju. Wobec licznych homeopatycznych działań pierwotnych leku w obrębie klatki piersiowej osób zdrowych nie mogło być inaczej: musieli osiągać nim bardzo dobre wyniki — i rzeczywiście je osiągali; por. obj. 212, 220, 222, 225, 226, 227, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 237, 238, 239. Osiągali wyniki znacznie lepsze niż modna obecnie szkoła medycyny konwencjonalnej, która z przyczyn teoretycznych stosuje tak zwane leczenie przeciwzapalne i bezlitosne upusty krwi, uzyskując nader marne rezultaty. Leczenie zapalenia opłucnej byłoby skuteczniejsze, gdyby przypadki porównywano z tak dobrze już znanymi objawami cebuli morskiej, gdyby podawano ją homeopatycznie, usuwano od chorego wszelkie obce wpływy, nie mieszano leku z żadnym innym oraz podawano go nie tylko pojedynczo, lecz także w dostatecznie małej dawce. W większości przypadków za najskuteczniejszą uznawałem zaledwie jedną część grana na trylion, często tylko jedną na tryliard, a nawet mniej (jedynie bardzo małą część kropli roztworu). —Hahnemann.]
Ucisk w poprzek klatki piersiowej, jakby była zbyt ciasna, 8.*
Ból ciągnący w klatce piersiowej (po ośmiu do dwunastu godzinach), 1.*
Ostre kłucia w łopatkowym końcu obojczyka podczas wdechu i wydechu, 1.*
Przód i boki.
Silne kłucia w pobliżu mostka, rozciągające się ku dołowi, tak że z wielkim trudem mógł zaczerpnąć tchu, 4.*
Kłucia pośrodku chrząstki mieczykowatej, niemal jak jedno stałe ukłucie, 3.
Ucisk (napięcie?) po obu bokach, rozciągający się od dołu pachowego do dolnej części brzucha, nasilający się przy rozszerzaniu klatki piersiowej podczas wdechu (po dwóch godzinach), 9.
(Ból uciskowy, a przy schylaniu się pulsujący, w prawym boku klatki piersiowej pod ramieniem; przy dotyku miejsce było bolesne, jakby tkanki zostały odwarstwione), 1. [230.]
*Nawracające kłucie w boku, 4.
Ból ściskający w prawym boku klatki piersiowej, kończący się ukłuciem, 1.*
Rozległe uciskowe kłucia pod ostatnimi żebrami po obu stronach, utrzymujące się przez dwa dni, 1.*
*Przy wdechu szarpiące kłucia po prawej i lewej stronie klatki piersiowej, niedaleko mostka (po dwudziestu czterech godzinach), 1.
*Kłucia jednocześnie w lewych i prawych żebrach prawdziwych, 3.
(Pewien rodzaj zapalenia opłucnej), 21 . [Po cebuli morskiej zmieszanej z Vincetoxicum; chora miała najpierw reumatyzm mięśniowy lewego ramienia i szyi, a następnie po tej samej stronie „pleuritis spuria exquisitissima”. Wkrótce potem zmarła. —Hughes.]
Ciągnące kłucie od ostatniego żebra prawdziwego do barku (po czterdziestu sześciu godzinach), 1.
*Rozległe tępe kłucia w ostatnich żebrach po lewej stronie, rano w łóżku, które go obudziły, 1.
Ściągające ukłucie w lewym boku, tuż pod ostatnimi żebrami , wywołane szybkim chodzeniem, 7.*
*Kłucia w lewym boku (po kwadransie), 4.

SERCE I TĘTNO. [240.]

Kołatanie serca, 25.
Tętno bardzo drobne, twarde, jak napięty sznur, 6.
Tętno drobne i ściągnięte (po dwudziestu czterech godzinach), 26.
Podczas wymiotów tętno spada do 40, 14.
Tętno zmienne: u jednego przyspieszone, u drugiego zwolnione, u trzeciego prawidłowe, 27.

SZYJA I PLECY

Sztywność karku (po dwunastu godzinach), 1.
Sztywność mięśni karku po lewej stronie, 4.
Ciągnięcie i ściskanie w mięśniach karku, nawet bez poruszania nimi, 4.
Ból reumatyczny w bocznych mięśniach szyi, 1.
Bolesne szarpnięcia nad lewą łopatką (po ośmiu dniach), 9.* [250.]
Bezbolesne ciągnięcie na lewej łopatce, 2.*
Uczucie bulgotania pod łopatkami, w plecach i lewym ramieniu, 1.

KOŃCZYNY

Drżenie i słabość kończyn, 27.
Bardzo silne bóle kończyn, 22 . [U wrażliwej kobiety o nerwowym usposobieniu. —Hughes.]
Częste drętwienie dłoni w ciągu dnia, gdy opiera na nich głowę, oraz kończyn dolnych przy zakładaniu nogi na nogę, 2.

KOŃCZYNY GÓRNE

Przeciąganie kończyn górnych ze ziewaniem, bez senności (po półtorej godziny), 3.
Konwulsyjne drgania lewego ramienia (podczas stania), 1.
Ramię.
Bezbolesne szarpnięcia i pulsowanie w mięśniach ramienia, 4.
Nadgarstek i dłoń.
Ból szarpiący, biegnący poprzecznie przez nadgarstki, 8.
Ciągnięcie podobne do ukłucia, biegnące od lewego nadgarstka do palców, 3. [260.]
Chwilami ból jak od ukłucia igłą pośrodku lewego śródręcza, 3.
Ostre kłucia w stawach obu dłoni, nawet bez poruszania nimi (po trzech dniach), 9.

KOŃCZYNY DOLNE

Słabość, zwłaszcza ud i okolicy bioder, rano po obudzeniu się i wstaniu, 2.
Uczucie bulgotania biegnące pasmem od górnej części uda w dół aż do palców stopy, 1.
Udo.
Konwulsyjne szarpnięcia uda i podudzia podczas siedzenia (po dwudziestu czterech godzinach), 1.
Bolesność między kończynami dolnymi, 1.
Znużenie ud, 1.
Niepokój ruchowy w udach i podudziach; jest zmuszony poruszać nimi bez przerwy, aby uzyskać ulgę (po dwóch i pół godzinach), 3.
Ból ciągnący w mięśniach obu ud (po siedmiu godzinach), 2.
Ból ciągnący z przerwami w udach podczas siedzenia i chodzenia, 2. [270.]
Uczucie w udach jak po stłuczeniu, 1.
Kłucia jak igłami w obu udach, 4.
Kolano.
Ból zwężający w lewym dole podkolanowym, który podczas stania zmuszał go do zgięcia kolana, 1.
Podudzie.
Ból ciągnący w podudziu, 1.
Stopa.
Ból palący w poduszce prawej stopy, jak po jej odmrożeniu, 1.

OBJAWY OGÓLNE

Drgawki, 15, 19 . [Tissot mówi: „u osób nerwowych”. —Hughes.]
Ruchy skurczowe, 22 . [„Pominąć Zwelfera”. —Hughes.]
*Bardzo wyraźna słabość całego ciała podczas chodzenia na dużą odległość, 9.
Osłabienie nerwowe powoduje częste drgania, 13.
Słabość i senność po obiedzie, 3. [280.]
*Znużenie (po sześciu godzinach), 1.
Po bezsennej nocy jest bardziej wyczerpany niż po biegunce; ma zamęt w głowie, a mimo to jest pogodny i w dobrym humorze, 6.
Ogólne złe samopoczucie, 27.
Stały, tępy ból reumatyczny w całym ciele, ustępujący podczas spoczynku i nasilający się podczas ruchu (po sześciu do dwudziestu czterech godzinach), 1.
Uczucie ciężkości całego ciała, jak z osłabienia (po ośmiu do dwunastu godzinach), 1.
Bóle w całym ciele, 19.
Kłucie raz w jednej, raz w innej części ciała, 9.

SKÓRA

Objawy obiektywne.
Zgorzel zimna, 23 . [Nie znaleziono tego objawu, chyba że oznacza on „viscerum lethales inflammationes”, jak już podano w obj. 143. —Hughes.]
Wywołuje twarde guzy, 10 . [Przez scirrhi rozumie się wszelkie twarde obrzęki. —Hughes.]
Po cebuli morskiej można spodziewać się owrzodzeń z towarzyszeniem gorączki i zapalenia, 13 . [Poprawione przez Hughesa.] [290.]
W jednym przypadku, zakończonym zgonem, pojawiła się wysypka przypominająca wysypkę w purpura hæmorrhagica, której towarzyszyła zapaść znacznego stopnia; takie przypadki są jednak rzadkie, 25.
Drobne czerwone plamki na dłoniach, stopach, klatce piersiowej i całym ciele, które na dłoniach, między palcami, na stopach i całym brzuchu przekształciły się w świerzbowate krosty, po kilku dniach z piekącym świądem, 17 . [Poprawione przez Hughesa.]
Wykwit nad środkową częścią górnej wargi, wilgotny i szczypiący jak owrzodzenie, z kłującym świądem, 1.
Wykwit bardzo czerwonych krostek z ropnymi wierzchołkami na plecach, z kłującym świądem, a po drapaniu z piekąco-kłującym świądem; następnego dnia każda krostka była pokryta małym strupkiem, 3.
Krostki na szyi, które nasilają się codziennie aż do siódmego dnia i bolą tylko przy pocieraniu (po czterech dniach), 9.
Skóra szyi boleśnie wrażliwa na najmniejsze ocieranie przez kołnierzyk, z czerwonymi plamami niemal pozbawionymi naskórka (po dwudziestu czterech godzinach), 9.
Między łopatkami plama wielkości monety półdolarowej, złożona z gęsto rozmieszczonych, niezlewających się krostek, z łaskoczącym (pełzającym) świądem jak od pchły, który po drapaniu zmieniał się w piekąco-kłujący świąd, lecz po pewnym czasie stawał się ponownie świądem pełzającym, 3.
(Dotykanie świeżej cebuli morskiej powodowało powstawanie pęcherzy na dłoniach), 20.
Objawy subiektywne.
Pieczenie i świąd skóry, 23 . [Po dotykaniu cebuli morskiej. —Hughes.]
Bolesna wrażliwość skóry w poprzek pleców, od jednego biodra do drugiego (po sześciu dniach), 9. [300.]
Powolne kłucia w skórze, jak igłą, biegnące od barku do połowy ramienia, 3.
Szczypiący świąd czoła i podbródka, jakby miał się pojawić wykwit, ustępujący podczas drapania i powracający natychmiast po jego zaprzestaniu, 2.
Kłujący świąd szyi i szczęk, jak od pchły, tylko na chwilę łagodzony przez drapanie i natychmiast potem nawracający, 3.
Pełzający świąd klatki piersiowej pod prawym ramieniem, łagodzony przez drapanie tylko na krótki czas, 3.

SEN

Senność.
Częste ziewanie bez senności (po dwóch godzinach), 3.
Wieczorem robi się senny o kilka godzin za wcześnie, 3.
Bezsenność.
Bezsenność bez widocznej przyczyny, 1.
Niespokojny sen, 4.
Przewracanie się z boku na bok w łóżku, 4.
Częste budzenie się ze snu i przewracanie się z boku na bok, 2. [310.]
Obudził się o godz. 1 w nocy z mdłościami i niepokojem oraz utrzymującymi się przez pewien czas trudnościami w oddychaniu, 6.
Sny.
Sen z lubieżnymi snami, 7.
Śniło mu się, że jego ciało było nadmiernie obrzęknięte; po obudzeniu sen pozostawał tak wyrazisty, że obmacał się, aby sprawdzić, czy rzeczywiście tak jest, 2.

GORĄCZKA

Dreszczowość.
Dreszczowość całego ciała, 27.
Dreszczowość całego ciała, po której wkrótce następuje gorąco, 8.
Wewnętrzna dreszczowość w nocy, z gorącem zewnętrznym, bez pragnienia (po sześciu dniach), 9.
Czuje chłód i marznie w plecach i ramionach, nawet podczas chodzenia po ciepłym pokoju, lecz nie podczas siedzenia, 6.
Dreszcze całego ciała, z pewnym ochłodzeniem skóry (po sześciu godzinach), 9.
Stopy i ręce niemal zimne (po dwudziestu czterech godzinach), 26.
Lodowato zimne ręce i stopy, przy cieple reszty ciała (po kwadransie), 3.* [320.]
Ręce lodowate w ciepłym pokoju (po półtorej godziny), 3.*
Lodowate stopy, 3.*
Gorąco.
Nieznośne uczucie gorąca, bez gorąca wyczuwalnego zewnętrznie, podczas kaszlu, mówienia lub najmniejszego wysiłku (po dwudziestu godzinach), 1.
(Suche gorąco wewnętrzne i zewnętrzne, bez pragnienia przez trzy godziny (po półgodzinie), po którym pozostaje jedynie suche gorąco wewnętrzne, bez pragnienia), 1.
Gorąco całego ciała każdego popołudnia, bez pragnienia, z zimnymi stopami, 1.
Uczucie gorąca w całym ciele, bez pragnienia ani potu (po dwóch godzinach), 6.
Uczucie wielkiego gorąca w całym ciele, lecz bez zewnętrznego zaczerwienienia i bez pragnienia (przez kilka godzin po południu), (po sześciu dniach), 9.
Gorąco zewnętrzne z wewnętrzną dreszczowością, wieczorem natychmiast po położeniu się (po siedmiu dniach), 9.
Gorąco w całym ciele, jak po gorących napojach, z lodowato zimnymi stopami, bez dreszczy oraz bez pragnienia ani potu, 6.
Gorąco w głowie, z zimnymi stopami, 1. [330.]
Gorąco i zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy, przy najmniejszym wysiłku i podczas mówienia (po dziesięciu godzinach), 1.
Gorąco twarzy bardziej wewnętrzne niż zewnętrzne, bez pragnienia, nasilające się przy ruchu ciała, z dreszczowością reszty ciała przy najmniejszym odkryciu, 1.
Pot.
Pot pod pachami, 1.
Pot na palcach stóp, 1.

WARUNKI

Pogorszenie.
( Rano ), Splątanie; zawroty głowy; po przebudzeniu uczucie ciężkości w całej głowie; po wstaniu ból głowy; wrażliwość na szczycie głowy i oszołomienie wewnątrz głowy; katar; od 2 do 7 rano biegunka; w łóżku kłucie w lewym boku; znużenie ud i bioder.
( Po południu ), Gorąco ciała.
( Wieczorem ), Pragnienie; gorąco.
( W nocy ), Dreszczowość.
( Zimne lub ciepłe rzeczy w ustach ), Kłucia w kłach.
( Kaszel ), Ból po bokach brzucha; łaskotanie w chrząstce tarczowatej; ucisk w klatce piersiowej i brzuchu.
( Krzyżowanie nóg ), Drętwienie kończyn dolnych.
( Najmniejszy wysiłek ), Uczucie gorąca.
( Wdech ), Ucisk w bokach; kłucia w bokach.
( Ruch ), Gorąco twarzy.
( Parcie przy oddawaniu stolca ), Kłucie w cewce moczowej.
( Spoczynek ), Ból całego ciała.
( Opieranie głowy na rękach ), Drętwienie rąk.
( Oddychanie ), Kłucia w łopatce i obojczyku.
( Potrząsanie głową ), Chlupotanie w głowie.
( Palenie tytoniu ), Brak smaku.
( Stanie ), Burczenie w brzuchu; drganie lewej kończyny górnej; ból lewego kolana.
( Schylanie się ), Tętniące bóle po prawej stronie klatki piersiowej.
( Chodzenie ), Ból po bokach brzucha; ból ciągnący w brzuchu; burczenie w brzuchu; kłucia w odbycie; szybkie ukłucie w lewym boku.
Poprawa.
( Jedzenie ), Burczenie w brzuchu.
( Ruch ), Ból całego ciała.
( Drapanie ), Kłujący świąd szyi i szczęk.

Squilla maritima