Cadmium muriaticum

Περιστατικό δηλητηρίασης, που αναφέρθηκε από τον Δρ Salzer, M. Hom. Rev., 1871, 291, όπως παρατίθεται στη σελίδα 297 του

Εγχειριδίου Ιατροδικαστικής της Ινδίας.

Ένα λεπτόσωμο αγόρι, ηλικίας περίπου 14 ετών, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο στις 2 Μαρτίου 1866. Κατά την εισαγωγή του βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους κατάρρευσης, με ψυχρό, κολλώδες δέρμα· ο σφυγμός στην κερκιδική αρτηρία ήταν μόλις αισθητός· η αναπνοή ασθενής, βραδεία και αναστενακτική· δεν υπήρχε ρογχώδης αναπνοή· το πρόσωπο ήταν αρκετά παραμορφωμένο, λόγω σημαντικής χήμωσης και των δύο οφθαλμών, σε τέτοιο βαθμό ώστε να εμποδίζεται το κλείσιμο των βλεφάρων και να αποκρύπτεται εντελώς η κόρη· τα χείλη ήταν ανεστραμμένα προς τα έξω, ενώ ο βλεννογόνος του στόματος ήταν ωχρός και διαποτισμένος· η γλώσσα ήταν διογκωμένη και έμοιαζε πολύ με τη διατεταμένη κοιλιά βατράχου· κειτόταν φαινομενικά χωρίς συνείδηση, αν και, όταν τον ταρακουνούσαν και τον διέγειραν ρίχνοντας κρύο νερό στο πρόσωπό του, απαντούσε με συνοχή, με βραχνό ψίθυρο, σε οποιαδήποτε ερώτηση του έθεταν· υπήρχε ακραία ανησυχία και άτακτη κίνηση των άκρων· η κατάποση παρεμποδιζόταν· με σημαντική δυσκολία κατάφερναν να τον κάνουν να καταπιεί λίγο γάλα και νερό· αυτό οφειλόταν, κατά πάσα πιθανότητα, σε κατάσταση των μορίων του φάρυγγα παρόμοια με εκείνη που παρατηρούνταν στο στόμα. Πέθανε περίπου μιάμιση ώρα μετά τη λήψη της δόσης. Όταν δοκίμασε λίγο από το (σύμφωνα με τη δήλωση της μητέρας) υποτιθέμενο άλας Epsom, ο κ. Hinder αισθάνθηκε, σχεδόν ακαριαία, μια οξεία αίσθηση έντονου ερεθισμού σε όλη τη γλώσσα, σαν να είχε απογυμνωθεί από το επιθηλιακό της κάλυμμα, με σύσφιγξη και ξήρανση του ισθμού του φάρυγγα, ακολουθούμενη από σπασμωδικό πόνο στο επιγάστριο, συνοδευόμενο από ναυτία και φτύσιμο.