Thuja occidentalis

occidentalis. Arbor Vitæ. N. O. Coniferæ (φυλή, Cupressineæ). Βάμμα από τους φρέσκους πράσινους κλαδίσκους.

Κλινικά

Διατεταμένη κοιλία / Άμβλωση / Στηθάγχη / Συρίγγιο στον πρωκτό· ραγάδα πρωκτού / Άσθμα / Βαλανίτιδα / Καρκίνος / Καταληψία / Χορεία / Κάλος / Κονδυλώματα / Δυσκοιλιότητα / Σπασμοί / Κοξαλγία / Διάρροια / Δυσπαρευνία / Δυσμηνόρροια / Πολύποδας του αυτιού / Ενούρηση / Επιληψία / Επουλίδα / Όγκοι των ματιών· κοκκιώδης φλεγμονή των ματιών / Λιπώδεις όγκοι / Δύσοσμα πόδια / Εγκλωβισμένα εντερικά αέρια / Κατάρρους των μετωπιαίων κόλπων / Γάγγλιο / Χρόνια γονορροϊκή ουρηθρική έκκριση / Γονόρροια / Αιμορραγία / Αιμορροΐδες / Παθήσεις των μαλλιών / Κεφαλαλγία / Κήλη / Έρπης ζωστήρας / Ιχθύαση / Εγκολεασμός / Μόρφωμα στις γνάθους / Κριγμοί στις αρθρώσεις / Αιώρηση / Νόσος του Morvan / Βλεννώδεις πλάκες / Muscæ volitantes / Μυωπία / Σπίλος / Κριγμοί στον αυχένα / Αυνανισμός / Πόνος στην αριστερή ωοθήκη / Όζαινα / Νευραλγία / Χρόνιος κατάρρους της μύτης· πολύποδας της μύτης / Παράλυση / Πέμφιγα / Πολύποδας / Οπισθορρινικός κατάρρους / Κατά φαντασίαν κύηση / Πάθηση του προστάτη / Πτώση / Ράνουλα / Γονορροϊκός ρευματισμός / Ραχίτιδα / Ισχιαλγία / Νυκτερινές εκκρίσεις σπέρματος / Σύκωση / Σύφιλη / Επιδράσεις του τσαγιού / Τερηδόνα των δοντιών / Έλκη της γλώσσας· δάγκωμα της γλώσσας / Οδονταλγία / Όγκοι / Εμβολιασμός / Βακκινίωση / Κολεόσπασμος / Μυρμηγκιές / Κοκκύτης

Χαρακτηριστικά

Η αμερικανική θούγια είναι ένα «πυργοειδές αειθαλές δέντρο που φθάνει σε ύψος από 20 έως 50 πόδια, αν και συνήθως δεν ξεπερνά τα 40, και σε διάμετρο περίπου 10 έως 20 πόδια στο μεγαλύτερο πλάτος του φυλλώματος». Αφθονεί στις βόρειες ζώνες της Βόρειας Αμερικής, από την Πενσυλβάνια και βορειότερα, όπου «συχνά σχηματίζει ό,τι είναι κοινώς γνωστό ως κεδρόβαλτοι. Αναπτύσσεται στις βραχώδεις όχθες των ποταμών και σε χαμηλά, ελώδη μέρη, ανθίζοντας από τον Μάιο έως τον Ιούνιο και ωριμάζοντας τους καρπούς του το φθινόπωρο. Η Arbor Vitæ προσλαμβάνει κωνική μορφή με τόσο ακριβείς γραμμές ώστε να φαίνεται “κλαδεμένη”, αποτελώντας έτσι ένα από τα πολυτιμότερα δέντρα μας για υψηλούς φράκτες» (Millspaugh). Η Thuja εισήχθη στη Γαλλία από τον Καναδά κατά τη βασιλεία του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας και σήμερα κατέχει τιμητική θέση στους περισσότερους κήπους και θαμνώνες μας. Ο φυσικός βιότοπος της Thuja δεν στερείται σημασίας σε σχέση με τη θεραπευτική. Αγαπά τους βάλτους· είναι το τυπικό αντισυκωτικό του Hahnemann και το υδρογονοειδές του Grauvogl. Η Thuja είναι μία από τις ανακαλύψεις του Hahnemann. Τα περισσότερα από τα φάρμακα της materia medica του ήταν, κατά κάποιον τρόπο, γνωστά πριν από την εποχή του. Για τις θεραπευτικές ιδιότητες της Thuja ουσιαστικά τίποτε δεν ήταν γνωστό έως ότου τη δοκίμασε ο Hahnemann. Οι μεταγενέστεροι παρατηρητές απλώς επιβεβαίωσαν ή συμπλήρωσαν την παθογενεσία του Hahnemann. Ο Hahnemann βρήκε στην Thuja το αντίδοτο στο μίασμα της κατάστασης την οποία ονόμασε Sycosis, εννοώντας με αυτό τη συνταγματική νόσο που προκύπτει από συνταγματική γονόρροια και έχει ως χαρακτηριστική εκδήλωση εκβλαστήσεις, μερικές φορές ξηρές υπό μορφή μυρμηγκιών, συχνότερα μαλακές, σπογγώδεις, που εκκρίνουν δύσοσμο υγρό με γλυκίζουσα οσμή, κάπως σαν άλμη ρέγγας, αιμορραγούν εύκολα και έχουν μορφή λειριού πετεινού ή κουνουπιδιού. Ο Teste παρατηρεί ότι, κατά την περίοδο όπου επικρατούσε η θεωρία των Υπογραφών, οι «ρητινώδεις σκληρύνσεις των στελεχών και των φύλλων της Thuja occ. θα μπορούσαν να θεωρηθούν ένδειξη ότι το φυτό αποτελούσε το ειδικό φάρμακο για τη σύκωση και τις μυρμηγκιές». Ο Teste απορρίπτει αυτή την ιδέα, διερωτάται όμως μήπως οι ρητινώδεις ουσίες, οι οποίες έχουν την ικανότητα να τροποποιούν τους φυτικούς χυμούς με ιδιότυπο τρόπο, μπορούν να επηρεάζουν κατά τον ίδιο τρόπο και τα ζωικά υγρά. Περιλαμβάνει το Castor. στην ομάδα της Thuja και παραθέτει περίπτωση κατά την οποία αυτό έδρασε σε συκώδη κονδυλώματα. Το Castor. είναι προϊόν ζώου που τρέφεται με τον φλοιό ρητινωδών δέντρων. Ο Hering περιγράφει ως εξής τη δράση της Thuja (1) στα υγρά: «αποσύνθεση των υγρών του σώματος, τα οποία γίνονται ερεθιστικά, πιθανώς επειδή η Thuja διαστρέφει τις λεμφικές εκκρίσεις· διαταράσσει την πέψη και την αιμοποίηση»· και ως εξής (2) στη φυτική σφαίρα: «Πλεόνασμα παραγωγικής ζωής· σχεδόν απεριόριστος πολλαπλασιασμός παθολογικών βλαστήσεων, κονδυλωμάτων, μυρμηκιωδών συκωτικών εκβλαστήσεων, σπογγωδών όγκων και σπογγωδών εξιδρωμάτων ευλογιάς, [τα οποία] οργανώνονται βιαστικά· όλες οι νοσηρές εκδηλώσεις είναι υπερβολικές, αλλά εμφανίζονται αθόρυβα, ώστε η έναρξη της νοσηρής κατάστασης μόλις που γίνεται αντιληπτή». Ο Bœnninghausen διαπίστωσε ότι η Thuja ήταν τόσο προληπτική όσο και θεραπευτική σε μια επιδημία ευλογιάς. Ανέκοπτε τη διεργασία και απέτρεπε τον σχηματισμό ουλών με εντυπώματα. Στην κτηνιατρική πράξη η Thuja αποδείχθηκε θεραπευτική στη δερματική μάλη και στη νόσο «grease». Τα γεγονότα αυτά ανοίγουν έναν ακόμη μεγάλο κλάδο της ομοιοπαθητικότητας της Thuja: την αντιεμβολιαστική της δράση. Αυτή η επέκταση έγινε από τους Kunkel και Goullon, μετά την εμπειρία του Bœnninghausen με την ευλογιά. Για το θέμα αυτό κανείς δεν έχει γράψει πιο δυναμικά ή πιο εύληπτα από τον Burnett (Vaccinosis and its Cure by Thuja). «Arbor Vitæ: nomen omen», λέει ο Burnett στη σελίδα τίτλου του. Και στα χέρια του η Thuja αποδείχθηκε πράγματι δέντρο της ζωής για αναρίθμητους πάσχοντες από το εμβολιαστικό μίασμα. Με τον όρο «vaccinosis» ο Burnett εννοεί τη νόσο που είναι γνωστή ως vaccinia, αποτέλεσμα του εμβολιασμού, συν «εκείνη τη βαθιά και συχνά μακροχρόνια νοσηρή συνταγματική κατάσταση που προκαλείται από τον εμβολιαστικό ιό». Η Thuja είναι ομοιοπαθητική προς αυτή την κατάσταση και επομένως θεραπευτική και προληπτική γι’ αυτήν. Ο Burnett κάνει τη βαθυστόχαστη παρατήρηση, την οποία μπορώ να επιβεβαιώσω, ότι ο εμβολιαστικός ιός δεν χρειάζεται να «πιάσει» —δηλαδή να προκαλέσει vaccinia— για να επιφέρει την εμβολιαστική δυσκρασία: ότι «όχι λίγα άτομα χρονολογούν την κακή τους υγεία από έναν λεγόμενο αποτυχημένο εμβολιασμό». Επομένως, η vaccinosis μπορεί να υπάρχει ανεξάρτητα από τη vaccinia. Η αντιεμβολιαστική δράση της Thuja αποτελεί μέρος της αντισυκωτικής της δράσης: η vaccinia είναι συκωτική νόσος. Ο Burnett παραθέτει την περίπτωση ενός βρέφους ηλικίας δέκα εβδομάδων, για το οποίο τον κάλεσαν επειδή θεωρούσαν ότι πέθαινε. Το βρήκε νεκρικά ωχρό και σε καταπληξία. Δεν υπήρχε τίποτε που να εξηγεί αυτή την κατάσταση, εκτός από το ότι η τροφός του βρέφους είχε αντικατασταθεί δύο ή τρεις ημέρες νωρίτερα. Η τροφός ερωτήθηκε και δήλωσε ότι ήταν απολύτως καλά, όπως και φαινόταν· όμως «το χέρι της πονούσε λίγο». Είχε επανεμβολιαστεί στο Πτωχοκομείο του Marylebone την ημέρα προτού αναλάβει τη φροντίδα του ασθενούς. Ο Burnett διαπίστωσε ότι το εμβολιαστικό εξάνθημα μόλις εισερχόταν στο φλυκταινώδες στάδιο. Συμπέρανε ότι το βρέφος θήλαζε το εμβολιαστικό δηλητήριο μαζί με το γάλα της τροφού. Έδωσε Thuja 6 τόσο στο βρέφος όσο και στην τροφό. Το βρέφος βελτιώθηκε σταδιακά την ίδια ημέρα και το επόμενο πρωί, αν και ακόμη ωχρό, ήταν ουσιαστικά καλά, ενώ τα εμβολιαστικά κυστίδια στο χέρι της τροφού είχαν μαραθεί. Ο Burnett παραθέτει περίπτωση εμβολιαστικού εξανθήματος σε βρέφος μετά τον εμβολιασμό της μητέρας του, η οποία το θήλαζε. Οι επιδράσεις της χρόνιας vaccinosis είναι πρωτεϊκές. Εξέχουσα θέση μεταξύ αυτών κατέχουν οι νευραλγίες —για τις οποίες ο Burnett παραθέτει πολλά παραδείγματα—, οι νοσηρές δερματικές διαταραχές, η δυσπεψία και η δυσκοιλιότητα· οι μυρμηγκιές και οι κάθε είδους νεοσχηματισμοί. Σε αυτές τις επιδράσεις, αγαπημένη μέθοδος του Burnett ήταν να χορηγεί μια σειρά είκοσι τεσσάρων αριθμημένων σκονών, από τις οποίες μόνο τρεις ή τέσσερις ήταν φαρμακευμένες με Thuja 30· λαμβανόταν μία κατά την κατάκλιση. Με την ίδια συνταγή θεράπευσε πολλές περιπτώσεις παράλυσης, με ενδείξεις: αριστερή πλευρά του σώματος· πολύ μεγάλη ευαισθησία στο κρύο· < το πρωί, σε υγρό καιρό και στο κρύο· όταν υπήρχαν αυτές οι ενδείξεις, διαπίστωσε επίσης ότι οι διογκώσεις του σπλήνα υποχωρούσαν. Το 1889 με συμβουλεύτηκε ο κ. A., 38 ετών, για ένα ογκίδιο, ή μάλλον δύο ογκίδια, στον δεξιό μαστό, ο οποίος έμοιαζε με μαστό κοριτσιού που πλησιάζει στην ήβη, ενώ ο αριστερός μαστός ήταν εντελώς επίπεδος και φυσιολογικός. Υπήρχε ένα σκληρό, όχι σαφώς αφοριζόμενο ογκίδιο δεξιά της θηλής και ένα μικρότερο αριστερά της, αλλά ελεύθερα κινητό· το μεγαλύτερο ήταν κάπως ευαίσθητο και ερεθιζόταν από την πίεση της τιράντας. Οι όγκοι υπήρχαν επί δεκαοκτώ μήνες και εμφανίστηκαν σε περίοδο μεγάλης αγωνίας, όταν η σύζυγός του πέθανε από φθίση. Η γιαγιά του από την πατρική πλευρά και δύο θείες του είχαν πεθάνει από καρκίνο. Είχε εμβολιαστεί δύο φορές, αλλά τη δεύτερη φορά το χέρι δεν «φούσκωσε». Όταν ήταν μικρό αγόρι, τα χέρια του ήταν καλυμμένα με μυρμηγκιές. Στα οκτώ είχε έρπητα ζωστήρα. Στις 15 Αυγούστου χορηγήθηκε Thuja 10m F. C. 21 Οκτωβρίου. Αν μη τι άλλο, οι όγκοι ήταν λίγο μικρότεροι. Η Thuja 10m συνεχίστηκε κατά διαστήματα. 4 Φεβρουαρίου 1890. Οι όγκοι ψηλαφώνται μόνο με δυσκολία. Κανένας πόνος. Το φάρμακο επαναλήφθηκε και, όταν ο ασθενής εξετάστηκε ξανά έπειτα από κάποιο διάστημα, ήταν απολύτως καλά. Μια κυρία που είχε εμβολιαστεί πάρα πολλές φορές ανέπτυξε κατά την κλιμακτήριο σκληρίες και στους δύο μαστούς, ιδίως στον δεξιό. Η έμμηνος ρύση συνοδευόταν από έντονους νευραλγικούς πόνους. Η Thuja χορηγήθηκε σε δυναμοποιήσεις 1m, 10m και cm F. C. Η τελευταία προκάλεσε κρίσεις στηθάγχης τέτοιας έντασης ώστε δεν την επανέλαβα. Οι σκληρίες εξαφανίστηκαν, αλλά κατά τη θεραπεία εμφανίστηκε πάνω από τους μαστούς της, σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, εξάνθημα που έμοιαζε πολύ με ευλογιά. Η πρώτη περίπτωση που αντιμετώπισα ομοιοπαθητικά ήταν περίπτωση νεοσχηματισμών: μια συστάδα μικρών μυρμηγκιών στο μέτωπο ενός αγοριού, οι οποίες υπήρχαν επί δεκαοκτώ μήνες και είχαν ακολουθήσει γρατζουνιά γάτας. Η Thuja Ø σε κλασματικές δόσεις και η τοπική επάλειψη με Thuja Ø επέφεραν μόνιμη ίαση σε τρεις εβδομάδες. Ένας κύριος, περίπου 50 ετών, με συμβουλεύτηκε πρόσφατα για μια μυρμηγκιά στη δεξιά πλευρά του κεφαλιού του. Ήταν φαλακρός και η μυρμηγκιά ήταν μαύρη και αντιαισθητική. Μεγάλωνε επί μερικούς μήνες και εκείνος ανησυχούσε κάπως, επειδή ο πατέρας του είχε παρουσιάσει παρόμοια μυρμηγκιά στο ίδιο σημείο και στην ίδια ηλικία, η οποία δεν είχε φύγει ποτέ. Ο ασθενής μου είχε εμβολιαστεί δύο φορές. Thuja 30, είκοσι οκτώ σκόνες, μία στις επτά φαρμακευμένη, μία κατά την κατάκλιση. Σε έναν μήνα υπήρχε μεγάλη υποχώρηση· η Thuja επαναλήφθηκε και, σε λίγο περισσότερο από δύο μήνες, η μυρμηγκιά είχε εξαφανιστεί. Ο Burnett λέει ότι η Thuja είναι το φάρμακο για τους λιπώδεις όγκους, τους οποίους θεωρεί συκωτικής φύσης. Η Thuja όχι μόνο προκαλεί συμπτώματα του δευτερογενούς σταδίου γονορροϊκών και εμβολιαστικών παθήσεων, αλλά προκαλεί επίσης ουρηθρίτιδα και ευλογιοειδές εξάνθημα. Ο Dudgeon έχει αναφέρει οξεία ουρηθρίτιδα με κίτρινη έκκριση, συνολικής διάρκειας δύο εβδομάδων, ως αποτέλεσμα της μάσησης ενός κώνου Thuja. Ο Mersch (H. M., xxx. 686) χορήγησε Thuja 3 σε έναν ασθενή ως προφυλακτικό κατά της ευλογιάς. Αυτός ο ασθενής και ένας άλλος, που την έλαβε για τον ίδιο σκοπό, εμφάνισαν απλή ουρηθρίτιδα. Ο Mersch δοκίμασε την Thuja Ø στον εαυτό του και σε μερικούς άλλους: (1) Ο M. N. παρουσίασε ροδόχροες κηλίδες στη ράχη και, αρκετές ημέρες μετά τη διακοπή του φαρμάκου, εμφάνισε μυρμηγκιές στην εξωτερική πλευρά της βάσης του αντίχειρα. Αυτές εξακολουθούσαν να υπάρχουν τρία χρόνια αργότερα, αν και ήταν μικρότερες και μαλακότερες. (2) Ο ίδιος ο Mersch, ο οποίος έλαβε Thuja επί δεκαπέντε ημέρες, είχε αίσθημα βάρους στο κεφάλι κατά την αφύπνιση, εξάνθημα από απολεπιζόμενες δακτυλιοειδείς κηλίδες και, από τη δωδέκατη ημέρα, διαρρηκτικό πόνο κατά μήκος του δεξιού βραχίονα, ο οποίος τον ανάγκαζε να διατηρεί τον βραχίονα σε κάμψη επί οκτώ ημέρες, < κατά την προσπάθεια έκτασης του βραχίονα· ελαφρώς > με τη θερμότητα. Μια μικρή μαλακή μυρμηγκιά εμφανίστηκε στην εξωτερική επιφάνεια του δεξιού μέσου δακτύλου. Εξαφανίστηκε έναν μήνα μετά το τέλος της δοκιμής. («< Με την έκταση» είναι χαρακτηριστικό της Thuja· = τριγμός στις αρθρώσεις. Τα συμπτώματα του βραχίονα είναι επίσης < όταν το άκρο κρέμεται προς τα κάτω, πράγμα που αποτελεί επίσης έκταση.) Apropos των δακτυλιοειδών λεπιδωδών κηλίδων, είχα μια περίπτωση ψωρίασης των κάτω άκρων σε έναν νέο, η οποία ωφελήθηκε από την Thuja περισσότερο απ’ ό,τι από οποιοδήποτε άλλο φάρμακο, αν και η Thuja είχε χορηγηθεί για κάποια άλλη πάθηση. Ένας ασθενής προσήλθε στον Raue (H. R., ii. 162) παραπονούμενος ότι το σπέρμα του είχε πολύ δύσοσμη οσμή. Ο Raue δεν γνώριζε κάποιο φάρμακο που να προκαλεί αυτό το σύμπτωμα, επέλεξε όμως την Thuja. Ελήφθησαν δύο δόσεις της 200ής και μία της 15ης. Εκείνο τον καιρό ο άνδρας βρισκόταν στα χέρια διακεκριμένου οδοντιάτρου για τα δόντια του, τα οποία επί πέντε χρόνια τού προκαλούσαν μεγάλη ενόχληση λόγω της εξαιρετικής ευαισθησίας τους στο κρύο· τα ούλα βρίσκονταν σε αξιοθρήνητη κατάσταση και τα δόντια ήταν επικαλυμμένα με τρυγία. Μετά τη λήψη της Thuja, η εξαιρετική ευαισθησία των δοντιών εξαφανίστηκε μέσα σε μία νύχτα· στη συνέχεια εξαφανίστηκε η δύσοσμη οσμή του σπέρματος. Τέσσερις ημέρες αργότερα ο ασθενής επισκέφθηκε ξανά τον οδοντίατρο, ο οποίος έμεινε έκπληκτος όταν βρήκε τα ούλα του απολύτως υγιή. Επιπλέον, ο ασθενής είχε απαλλαγεί από ένα αίσθημα πίεσης στο στήθος που τον ενοχλούσε επί κάποιο διάστημα. Ο Goullon (Leip. Pop. Zeit. f. H., μετάφραση στο Rev. H. Belge, Σεπτέμβριος 1895) αφηγείται τη θεραπεία μιας ψυχικής κατάστασης με Thuja 30x. Παρατηρεί ότι, ακολουθώντας τη συμβουλή του Kunkel, χορηγεί μόνο μία δόση Thuja, μία ή δύο σταγόνες του βάμματος πάνω σε ζάχαρη ή μέσα σε γάλα, κατά την κατάκλιση. Όταν χορήγησε δεύτερη δόση την επόμενη νύχτα, παρατήρησε νέα συμπτώματα: «Η Thuja πράγματι ασκεί πολύ έντονη δράση στον ύπνο και τα συμπτώματά της εμφανίζονται κατά προτίμηση τη νύχτα — ο πονοκέφαλος, για παράδειγμα». Ιδού η περίπτωση: Δεσποινίς R., 40 ετών· παραπονιόταν για το κεφάλι της, ιδίως σε ορισμένες στιγμές, όταν της έρχονταν ιδέες που δεν την αφορούσαν καθόλου, σαν να σκεφτόταν κάποιος άλλος δίπλα της. Η Thuja προκαλεί σύγχυση των σκέψεων από την οποία οι ασθενείς δεν μπορούν να απαλλαγούν εξαιτίας μεγάλης αδυναμίας και πόνου στο κεφάλι. Αυτή η ασθενής φρόντιζε επί μήνες μια παράλυτη αδελφή, σηκωνόταν συχνά τη νύχτα και βασάνιζε τον εαυτό της με αμέτρητες ανησυχίες. Το νευρικό της σύστημα ήταν πολύ ευερέθιστο και επί εβδομάδες είχε φθάσει σε κατάσταση ακραίας υπερδιέγερσης. Δεν μπορούσε πλέον να ηρεμήσει και, επιπλέον, φτερνιζόταν και έβηχε πολύ. Το ζητούμενο ήταν να κοιμηθεί και να απαλλαγεί από τον πόνο στο κεφάλι. Ακόμη και όταν δεν ήταν αναγκασμένη να σηκωθεί, δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Τα μάτια της ήταν επίσης πολύ ερεθισμένα. Αργότερα η ασθενής περιέγραψε την κατάστασή της ως εξής: «Ένιωθα στο πρόσθιο μέρος του κεφαλιού, κυρίως στο μέτωπο, μια αίσθηση σαν να πίεζε μολύβι τα μάτια μου· ήταν φλεγμαίνοντα, < από το φως, > στον ανοικτό αέρα. Πριν κοιμηθώ ένιωθα συμφόρηση στο κεφάλι με πονοκέφαλο· ταυτόχρονα, αλλόκοτες, συγκεχυμένες ιδέες που άλλαζαν αστραπιαία και στρέφονταν στα πιο παράξενα πράγματα. Αυτά ήταν > όταν άνοιγα τα μάτια ή ανασηκωνόμουν καθιστή. Μπροστά στα μάτια μου παρατάσσονταν εικόνες και αγάλματα. Αν ήθελα να σκεφτώ κάτι λογικό, εν ριπή οφθαλμού έχανα τον ειρμό των σκέψεών μου. Όλα αυτά συνέβαιναν τη νύχτα· κατά τη διάρκεια της ημέρας τα μοχθηρά ξωτικά δεν εμφανίζονταν. Το κεφάλι και τα μάτια μου πονούσαν όταν υπήρχε πολλή αναστάτωση, όπως όταν μιλούσαν ταυτόχρονα πολλά άτομα». Περιέγραψε την επίδραση της δόσης ως εξής: «Αφού έλαβα την Thuja, γεύτηκα μια γλυκιά ανάπαυση· το επόμενο πρωί είχε συντελεστεί πλήρης μεταμόρφωση στο κεφάλι, το βάρος είχε φύγει, τα μάτια ήταν πιο ξεκούραστα, ο εγκέφαλος ελεύθερος». Ο Goullon θεράπευσε μια κυρία που είχε πονοκέφαλο επί ένα έτος· κατά την αφύπνιση ένιωθε σαν σφιχτό στεφάνι να περιβάλλει το μέτωπο, το οποίο δεν υποχωρούσε μέχρι το μεσημέρι. Βλέφαρα βαριά σαν μολύβι. Thuja 10x, μία δόση κατά την κατάκλιση, θεράπευσε μόνιμα. Ο A. W. Holcombe (Med. Vis., xii. 225) αφηγείται εμπειρίες σχετικές με τον ύπνο και τα όνειρα της Thuja. (1) Η κυρία E., 48 ετών, είχε έναν μυρμηκιόμορφο νεοσχηματισμό, περίπου στο μέγεθος ενός κέρματος των έξι πενών, στον αριστερό κρόταφο. Άρχισε ως ελαφρά τραχύτητα και κατά διαστήματα προκαλούσε κνησμό. Επίσης, νεοσχηματισμός περίπου ίδιου μεγέθους στη σκληρή υπερώα (αριστερά), πολύ επώδυνος. Έντονος πονοκέφαλος στην αριστερή πλευρά του κεφαλιού, σφυγμώδης στον αριστερό κρόταφο, και οι πόνοι επεκτείνονται μέσα στο αριστερό αυτί. Δεν μπορεί να κοιμηθεί μετά τις 3 π.μ. Ονειρεύεται πολύ ότι πέφτει. Αισθάνεται ότι πνίγεται σε ζεστό δωμάτιο. Διψά, < το μεσημέρι και το απόγευμα. Τα πόδια ιδρώνουν πολύ, με δύσοσμο ιδρώτα· ιδρώνει πολύ γύρω από τις βουβωνικές χώρες. Χορηγήθηκε Thuja cm στις 25 Οκτωβρίου. Έως τις 15 Νοεμβρίου οι νεοσχηματισμοί και όλα τα υπόλοιπα συμπτώματα είχαν εξαφανιστεί. (2) Με οδηγό το ίδιο αυτό σύμπτωμα, «σχεδόν κάθε νύχτα ονειρεύεται ότι πέφτει από ύψος», ο Holcombe θεράπευσε με Thuja cm έναν άνδρα, 30 ετών, από τριταίο πυρετό, όταν πολλά άλλα φαινομενικά πολύ ενδεδειγμένα φάρμακα είχαν αποτύχει. Ο Robert Farley (παρατίθεται στο A. H., xxiii. 446) αφηγείται την περίπτωση δύο παιδιών, æt. 5, τα οποία είχαν αυτό που παραστατικά ονομάζει «ουροποιητικές κρίσεις πείσματος». Δύο ώρες αφότου τα έβαζαν για ύπνο, ξυπνούσαν κλοτσώντας, κλαίγοντας και αρνούμενα να απαντήσουν σε ερώτηση. Αυτό διαρκούσε μία ώρα ή περισσότερο. Όταν τα ρωτούσαν αν ήθελαν να ουρήσουν, αρνούνταν να απαντήσουν, χτυπούσαν τον φροντιστή ή ακόμη έλεγαν «Όχι». Τελικά διαπιστώθηκε ότι, αν τα σήκωναν και τα έβαζαν στο αποχωρητήριο, ουρούσαν και έπειτα κοιμούνταν εύκολα. Ένα από τα παιδιά εμφάνισε σημεία αρχόμενης φλεγμονής της αριστερής άρθρωσης του ισχίου. Το σύνολο των συμπτωμάτων οδήγησε στην επιλογή της Thuja, η οποία χορηγήθηκε στην 200ή. Μετά την πρώτη νύχτα δεν υπήρξαν άλλες «κρίσεις πείσματος» και σε δύο μήνες το παιδί ήταν απολύτως καλά. Ο πατέρας αυτού του παιδιού είχε πάθει γονόρροια, η οποία είχε αντιμετωπιστεί με έγχυση, μερικά χρόνια προτού γεννηθεί ο ασθενής. Ο πατέρας του άλλου παιδιού, όμως, δεν είχε πάθει γονόρροια. Στην τελευταία περίπτωση, η οποία ήταν ακριβώς όμοια με την πρώτη, η ίαση ήταν άμεση· στην πρώτη περίπτωση, η ανακούφιση επήλθε τη δεύτερη νύχτα. Ο C. W. Roberts (H. R., xii. 137) διαπίστωσε ότι η Thuja Ø, σε δόσεις πέντε έως επτά σταγόνων κατά την κατάκλιση, έλεγχε τις νυκτερινές εκσπερματίσεις καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο φάρμακο. Η «νυκτερινή εκσπερμάτιση» αποτελεί τονισμένο σύμπτωμα στο M. M. P. Η επουλίδα είναι πιθανώς κακοήθης μορφή συκωτικής υπερπλασίας. Ο Percy Wilde (H. W., xxi. 199) καταγράφει την περίπτωση μιας νεαρής έγγαμης κυρίας, η οποία είχε μεγάλη επουλίδα στην κάτω γνάθο, που αυξανόταν γρήγορα σε μέγεθος, εξελκωνόταν στην επιφάνεια, ήταν πολύ επώδυνη και γέμιζε το στόμα με δύσοσμη έκκριση. Ολόκληρος ο όγκος αφαιρέθηκε χειρουργικά, όπως και το υποκείμενο οστό. Τρεις εβδομάδες αργότερα ο όγκος ήταν τόσο μεγάλος όσο πριν και αυξανόταν καθημερινά. Τότε χορηγήθηκε Thuja 1x. Η ανάπτυξη σταμάτησε αμέσως· η εξέλκωση έπαυσε· ο πόνος εξαφανίστηκε. Σε τρεις εβδομάδες τα ούλα ήταν υγιή και παρέμειναν μόνιμα έτσι. Ο Villers (παρατίθεται στο A. H., xxi. 421) αφηγείται περίπτωση όγκου του τριχωτού της κεφαλής σε έναν νέο δεκαεπτά ετών. Ο όγκος υπήρχε επί δύο χρόνια και έμοιαζε κάπως με φασόλι. Βρισκόταν περίπου στο οπίσθιο χείλος του βρεγματικού οστού, στερούνταν αισθητικότητας και οι τρίχες είχαν εξαφανιστεί από πάνω του, καθιστώντας τον πολύ εμφανή. Χορηγήθηκε Thuja 30, μία δόση κάθε είκοσι ημέρες. Σε τέσσερις μήνες ο νέος είχε σχεδόν θεραπευτεί και σε πέντε μήνες είχε θεραπευτεί πλήρως, καθώς οι τρίχες είχαν αναπτυχθεί ξανά και κάλυπταν εντελώς το σημείο. Ο George Royal (παρατίθεται στο A. H., xxiii. 387) αφηγείται περίπτωση επίμονου βήχα που θεραπεύτηκε με Thuja. Η δεσποινίς X., 19 ετών, ξανθή, είχε επί τρεις μήνες ανώδυνο, ξηρό βήχα. Ο ερεθισμός εντοπιζόταν μόνο στον λαιμό. Υπήρχαν έξι μικροί νεοσχηματισμοί στο πίσω μέρος του λαιμού και ένας κοντά στη φωνητική χορδή. Δεν είχε ποτέ βήχα στο παρελθόν. Έχει πράσινη και ερεθιστική λευκόρροια· η έμμηνος ρύση έρχεται λίγο νωρίτερα. Η Thuja 30 θεράπευσε τους νεοσχηματισμούς και τον βήχα σε περίπου τρεις εβδομάδες. Παρατηρητές της παλαιάς σχολής (N. A. J. H., xv. 63) διαπίστωσαν ότι η Thuja αποτελεί αποτελεσματικό αιμοστατικό όταν εφαρμόζεται τοπικά, ιδίως μετά από εξαγωγή δοντιού. Ο R. B. Johnstone (H. P., ix. 257) δίνει ορισμένες ενδείξεις για την Thuja στην κήλη: (1) Γυναίκες με συκωτικό ιστορικό που έχουν τάση για βουβωνοκήλη της αριστερής πλευράς μετά τον τοκετό (Thuja, υψηλή δυναμοποίηση). (2) Όταν τα βρέφη κλαίνε πολύ, ο ομφαλός προβάλλει, γίνεται κόκκινος και επώδυνος· ιδίως όταν ο πατέρας έχει συκωτικό ιστορικό. (3) Αριστερή βουβωνοκήλη σε βρέφη· το παιδί κλαίει συνεχώς και ηρεμεί μόνο όταν απαλλάσσεται από την πίεση η αριστερή βουβωνική χώρα ή όταν ο μηρός κάμπτεται πάνω στην κοιλιά. Ο Bœnninghausen παρατήρησε το ακόλουθο σύμπτωμα της Thuja, το οποίο αφορά τη δράση της Thuja στις πλευρές και τις ρίζες των δοντιών —συκωτικό σύμπτωμα— και όχι στις μύλες: «κατά το φύσημα της μύτης, πιεστικός πόνος στο τερηδονισμένο δόντι, στην πλευρά του». Οι πόνοι της Thuja στην αριστερή ωοθήκη είναι αξιοσημείωτοι. Είναι έντονοι, μερικές φορές καυστικοί, επεκτείνονται προς τα κάτω στον μηρό· κάθε προσπάθεια άσκησης και ιδίως το βάδισμα <· εμφανίζονται σε κάθε έμμηνο ρύση και γενικά είναι < πριν και κατά τη ροή. Ο πόνος αναγκάζει την ασθενή να ξαπλώσει· αλλά η κατάκλιση στην αριστερή πλευρά <. Βασικό χαρακτηριστικό της Thuja είναι: «Συχνή ούρηση που συνοδεύει τους πόνους». Για παράδειγμα: «Το βράδυ, στο κρεβάτι, τρομερό σφυροκόπημα και διαρρηκτικός πόνος στο αυτί, που συνοδεύονται από ούρηση κάθε μισή ώρα και ψυχρότητα των κάτω άκρων μέχρι τα γόνατα». Η επιθυμία της Thuja είναι αιφνίδια και επιτακτική· φαίνεται αδύνατον να φθάσει κανείς στο δοχείο ή να κάνει τις αναγκαίες προετοιμασίες, αλλά ο ασθενής μπορεί να την ελέγξει, αν εξαναγκαστεί. Υπάρχει έντονος τέμνων πόνος σαν από μαχαίρι στο τέλος της ούρησης, αφού έχει περάσει και η τελευταία σταγόνα. Η Thuja έχει επίσης χρόνια ακράτεια από παράλυση του σφιγκτήρα της ουροδόχου κύστης. Αυτό σχετίζεται με τη γενική παρετική αδυναμία της Thuja. Η ασθενής αισθάνεται ότι «δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να καταβάλλει προσπάθεια άλλο». Ο Burnett (H. W., xxv. 487) καταγράφει περίπτωση κνιδωτικού λειχήνα σε αγόρι δεκατεσσάρων ετών, το οποίο περιήλθε στη φροντίδα του έπειτα από μακρά πορεία εξωτερικής, εσωτερικής και διαιτητικής θεραπείας από αλλοπαθητικούς ειδικούς, χωρίς αποτέλεσμα. Το εξάνθημα εμφανιζόταν περιοδικά σε θερμό καιρό· ο ασθενής κυριολεκτικά ξέσκιζε τον εαυτό του εξαιτίας του ερεθισμού. Το εξάνθημα ήταν < στα αριστερά —στην εμβολιασμένη πλευρά. Η Thuja 30 χορηγήθηκε σε αραιές δόσεις. Οι κηλίδες συνέχισαν να εμφανίζονται επί μία εβδομάδα και έπειτα εξαφανίστηκαν. Το δέρμα παρέμεινε καθαρό, παρότι ο ασθενής κατανάλωνε κάθε είδους τροφές που προηγουμένως του ήταν απαγορευμένες. Μεταξύ των δερματικών επιδράσεων της Thuja πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα σημάδια και οι κηλίδες. Το δέρμα είναι στικτό και δυσχρωμικό· καστανές ή ερυθρές στικτές κηλίδες· δυσχρωμία στη ραχιαία επιφάνεια των χεριών και των ποδιών. Ο Villers (J. of Hcs., iv. 408) θεράπευσε ένα κορίτσι δώδεκα ετών, το οποίο είχε πονοκεφάλους που εκτείνονταν από το μέτωπο προς το ινίο και μερικές φορές στους κροτάφους. Οι πόνοι εμφανίζονταν κυρίως προς τη νύχτα και συνοδεύονταν από φοβερή κατάσταση φόβου. Η μόνη εξήγηση που μπορούσε να δώσει για τον φόβο της ήταν ότι έβλεπε πράσινες λωρίδες. Μόνη ή με παρέα, στο σκοτάδι ή σε καλά φωτισμένο δωμάτιο, ο τρόμος ήταν πάντοτε ο ίδιος. Τρία χρόνια νωρίτερα το παιδί είχε περάσει μια ατελή προσβολή οστρακιάς, η οποία αντιμετωπίστηκε με ψυχρά επιθέματα. Τα ούρα ήταν παθολογικά καθ’ όλη τη διάρκεια της νόσου, αλλά δεν περιείχαν λεύκωμα. Thuja 200, κάθε δέκατη ημέρα. Δεν εμφανίστηκαν άλλοι πονοκέφαλοι ούτε φόβος. Η ασθενής κοιμήθηκε καλά από την πρώτη δόση και, μέσα σε λίγες ημέρες, τα ούρα έγιναν διαυγή. Οι «αιωρούμενες λωρίδες» μπροστά από την όραση αποτελούν σύμπτωμα της Thuja. Ιδιότυπες αισθήσεις είναι: Σαν να βρισκόταν ένα άγνωστο άτομο στο πλευρό της. Σαν να είχαν χωριστεί η ψυχή και το σώμα. Σαν να βρισκόταν υπό την επίδραση ανώτερης δύναμης. Σαν ολόκληρο το σώμα να ήταν πολύ λεπτό και εύθραυστο· σαν να διαλυόταν η συνέχειά του· σαν να ήταν εύθραυστο και να έσπαζε εύκολα· σαν να ήταν φτιαγμένο από γυαλί. Σαν να πίεζε ένα καρφί μέσα στην κορυφή του κεφαλιού. Σαν να πιεζόταν η κορυφή του κεφαλιού με βελόνα. Σαν να σφυρηλατούνταν ένα καρφί από μέσα προς τα έξω στην κορυφή του κεφαλιού. Σαν να σφυρηλατούνταν ένα καρφί μέσα στο δεξιό βρεγματικό οστό και στο αριστερό μετωπιαίο έπαρμα. Αστραπιαίος πονοκέφαλος. Σαν να πιεζόταν ένα κυρτό κουμπί πάνω στο αριστερό αυτί. Σαν να ξεβιδωνόταν και να διαχωριζόταν το κεφάλι. Σαν να επρόκειτο να πέσει προς τα έξω το μέτωπο. Σαν να κομματιάζονταν με χτυπήματα τα οστά του κεφαλιού. Μέτωπο, αυτιά και μάτια σαν να μαχαιρώνονταν. Σαν να περιφέρονταν μαχαίρια μέσα στον εγκέφαλο ξεσκίζοντάς τον. Τριχωτό της κεφαλής σαν να είχε ξυλοκοπηθεί. Σαν να υπήρχαν έντομα στο ινίο και στους κροτάφους. Σαν τα μάτια να ήταν πρησμένα και να ωθούνταν έξω από το κεφάλι. Αίσθηση σαν από ψιλή άμμο στα μάτια. Σαν να φυσούσε ψυχρό ρεύμα αέρα μέσα από τα μάτια. Σαν να υπήρχε ξένο σώμα στο μάτι. Σαν να αποσπώνταν οι σάρκες από τα οστά στην αριστερή πλευρά και στη ράχη. Σαν να ωθούνταν προς τα έξω οι κοιλιακοί μύες από το χέρι ενός παιδιού. Σαν να υπήρχε ζωντανό ζώο μέσα στην κοιλιά. Αιφνίδιο τίναγμα στη δεξιά λαγόνια χώρα, σαν να υπήρχε κάτι ζωντανό. Σαν να μην μπορούσε να κυκλοφορήσει το αίμα στη ράχη, απέναντι από το επιγάστριο. Σαν να περνούσε βραστός μόλυβδος μέσα από το ορθό. Σαν να επρόκειτο να διαλυθεί σε κομμάτια ο πρωκτός κατά την κένωση. Σαν το δέρμα του πρωκτού να ήταν σκασμένο και με ραγάδες. Ουροδόχος κύστη σαν να ήταν παράλυτη. Σαν να έτρεχε υγρασία μέσα στην ουρήθρα. Σαν να εμπόδιζε την ούρηση μια ταινία. Αίσθηση σαν μία σταγόνα να κυλά κατά μήκος της ουρήθρας. Σαν να κινούνταν οι όρχεις. Σαν να είχε προσκολληθεί και αναπτυχθεί κάτι στην περιοχή των αριστερών κατώτερων πλευρών. Αίσθηση σαν σταγόνες που πέφτουν μέσα στο στήθος. Κάτω άκρα σαν να ήταν φτιαγμένα από ξύλο κατά το βάδισμα. Σαν να είχαν επιμηκυνθεί τα κάτω άκρα. Σαν να επρόκειτο να καταρρεύσουν οι μύες του μηρού. Αίσθημα ελαφρότητας στο σώμα κατά το βάδισμα. Σαν να είχαν αποκολληθεί οι σάρκες από τα οστά με χτυπήματα. Σαν να τρυπιόταν το δέρμα με βελόνες. Σαν από τσιμπήματα ψύλλων. Ένα βασικό χαρακτηριστικό του Cooper για την Thuja είναι ότι «οι πόνοι της εξακολουθούν να επεκτείνονται από το αρχικό τους σημείο». Μια άλλη ένδειξή του είναι: «πόνοι > με το τύλιγμα». Η Thuja ενδείκνυται για: (1) Υδρογονοειδείς ιδιοσυστασίες —που διαθέτουν «αυξημένη ικανότητα συγκράτησης νερού· επομένως η βροχή, ο ψυχρός και υγρός καιρός, τα κρεβάτια και οι τροφές που αυξάνουν τον αριθμό των μορίων νερού στον οργανισμό < τα συμπτώματα». (2) Χοιραδικά και συκωτικά άτομα. (3) Χαλαρούς μυς· ανοιχτόχρωμα μαλλιά· παιδιά. (4) Λεμφικό ταμπεραμέντο, σε πολύ σαρκώδη άτομα, μελαψή χροιά, μαύρα μαλλιά, νοσηρό δέρμα. (5) Παθήσεις από εμβολιασμό ή από κατασταλμένη ή κακώς θεραπευμένη γονόρροια. Η Thuja είναι φάρμακο με έντονη δράση στην αριστερή πλευρά —ο αριστερός βραχίονας είναι συνήθως αυτός που εμβολιάζεται. Τα συμπτώματα είναι: < Με την αφή (τριχωτό της κεφαλής· κορυφή του κεφαλιού· εξάνθημα· πρωκτός· κονδυλώματα· = αιμορραγούν με τα δάκτυλα)· αλλά > ο πόνος στο φρύδι και στο αριστερό ζυγωματικό οστό. Πίεση >. Τρίψιμο >. Ξύσιμο >. Κλείσιμο των ματιών <. Πτώση = μυρμηκιόμορφος νεοσχηματισμός στο χείλος του αιδοίου. Υπερβολική άρση βάρους < πονοκέφαλος. Ανάπαυση > πονοκέφαλος. Κάμψη του κεφαλιού προς τα πίσω > πονοκέφαλος. Κατάκλιση στην αριστερή πλευρά = αγχώδη όνειρα. Κατάκλιση στην πάσχουσα πλευρά > άσθμα. Κίνηση <. Έκταση <. Όταν αφήνονται οι βραχίονες να κρέμονται προς τα κάτω <. Βάδισμα <. Κοίταγμα προς τα πάνω > πονοκέφαλος. Ρίψη του κεφαλιού προς τα πίσω > πονοκέφαλος. Ομιλία < άσθμα. Ανάβαση = αίσθημα παλμών. Ιππασία = ακράτεια ούρων· < πόνος στην ωοθήκη. < 3 π.μ.· νωρίς το πρωί —η συκωτική ώρα. < Τη νύχτα. < Κρύο νερό· κρύο· υγρός καιρός· αλλαγή· ρεύμα αέρα· υπερθέρμανση· ακτίνες του ήλιου. < Έντονο φως. < Ζεστασιά του κρεβατιού. Ζεστασιά <. Κρύο > ρευματισμός. < Μετά το πρωινό, μετά το φαγητό· μετά το τσάι· καφές· λιπαρή τροφή· κρεμμύδια. < Με τη συνουσία. < Φύσημα της μύτης (πόνος στην πλευρά των δοντιών). < Αυξανόμενη σελήνη. < Ήλιος· έντονο φως.

Σχέσεις

Αντιδοτείται από: Cham. (νυχτερινή οδονταλγία): Coccul. (πυρετός)· Camph., Merc., Puls., Sul. Ο Teste διαπίστωσε ότι, κατά την εμπειρία του, το Colch. ήταν το καλύτερο αντίδοτο. Αντίδοτο για: Merc., Sul., Iod., Nux. Συμπληρωματικά: Med., Sabi., Sil.· Nat. s. στη σύκωση. Συμβατά: Nit. ac., Sabi. Ακολουθεί καλά: Med., Merc., Nit. ac. Ακολουθείται καλά από: Merc., Sul. (αυτά ακολουθούν καλύτερα. H. N. G.)· επίσης Calc., Ign., Lyc., K. ca., Puls., Sil., Vacc. Συγκρίνετε: Ιδιοσυγκρασιακά πολυχρηστικά φάρμακα, Med. Syph., Pso., Sul., Merc. Βλαβερές επιδράσεις του εμβολιασμού, Apis, Ant. t., Vacc., Var. Αποστροφή προς το άγγιγμα ή την προσέγγιση, Ant. c. (Thuja λόγω των έμμονων ιδεών). Ψευδαισθήσεις ως προς το σχήμα, Bapt., Petr., Stram. Φανταστικές καταστάσεις (Saba., φανταστικές ασθένειες). Όζαινα με παχύρρευστη πράσινη έκκριση· χρόνια γονορροϊκή έκκριση· γονορροϊκός ρευματισμός· ορχίτιδα· προστατίτιδα· Puls. (η έκκριση του Puls. είναι παχύτερη από εκείνη του Thuja). Όζαινα σε συκωτικούς, K. bi. Κονδυλώματα, βαλανόρροια, πρασινωπή λευκόρροια, Nit. ac. (το Nit. ac. έχει περισσότερο βαθύ άλγος στα οστά, ιδίως όταν αυτά δεν καλύπτονται από μυς). Μακριά νηματοειδή κονδυλώματα, Staph. (Staph., ιδίως μετά από Mercury, με το σύστημα γενικά καταβεβλημένο). Βαλανόρροια, Jacar. Ερυθρές πληγές μαλακού έλκους, Coral. Ιρίτιδα· πράσινες εκκρίσεις· ρευματισμός· εφίδρωση, Merc. (Merc. < από τη ζέστη του κρεβατιού· η εφίδρωση είναι πιο υπερβολική· Thuja, ιδρώτας μόνο στα ακάλυπτα μέρη). Κονδυλώματα, Sabi. (κνησμός και κάψιμο, ιδίως στις γυναίκες). Μεγάλα κονδυλώματα, σαν λειρί πετεινού, Euphras. Σύφιλη και σύκωση, συκώδη κονδυλώματα σε σχήμα βεντάλιας, πολύ άλγος, ιδίως γύρω από τις αρθρώσεις, Cinnab. ("Το Cinnab. είναι προτιμότερο για μυρμηκίες στην ακροποσθία.". H. C. Allen). Συκωτικά εξανθήματα, Sars. Νευραλγία του ακτινωτού σώματος, Spi. (οι πόνοι του Spi. ακτινοβολούν προς τα κάτω· του Thuja, προς τα πάνω και πίσω). Τα νύχια γίνονται μαλακά, Fl. ac. (γρήγορα). Διάρροια κ.λπ. μετά από εμβολιασμό, Sil. Παθήσεις όσων πίνουν τσάι, Sep. Ουρολογικές παθήσεις, Canth. Επιδράσεις λιπαρών τροφών, Ipec., Carb. v., Puls. Ραγάδα γύρω από τον πρωκτό, Nit. to. Graph. Ξηρά, υπόλευκα λέπια στο δέρμα, Ars., Calc., Dulc., Lyc., Sep., Sil. Κολεόσπασμος, υπερβολική ευαισθησία, Sil. Συριγμός ή ήχος σαν τραγούδισμα βραστήρα στο δεξί αυτί, Lyc. Βίαιες κινήσεις του εμβρύου, Op., Croc., Sil., Sul. Αίσθηση αιώρησης, Calc., Can. i., Con., Gels., Sil., Sti. p., Νευραλγία τριδύμου, Spi., Coccin. Φίμωση, Cann. s., Merc., Sul., Nit. ac., Sep., Rhus, Sabi. Πόνοι στην αριστερή ωοθήκη, Colo., Bry., Phos. Λευκόρροια που αφήνει κίτρινους λεκέδες, Agn. c., Carb. a., Chel., Kre., Nit. ac., Nux, Pru. s., Sep. Γλώσσα: Έλκος στο δεξί χείλος, Sil. (στο αριστερό, Apis)· διόγκωση του ενός ημιμορίου της, Calc., Sil., Lauro. (Lauro, το αριστερό ήμισυ με απώλεια της ομιλίας), Semp. t. Αιμορροΐδες < με το κάθισμα, Lyc. Ph. ac. (> Ign.). Ίλιγγος κατά το κλείσιμο των ματιών, Lach., Ther. Κεφαλαλγία σαν να καρφώνεται ένα καρφί, Coff., Ign. Κεφαλαλγία από τσάι, Sel. Τα δόντια τερηδονίζονται στις ρίζες, Mez. (στα άκρα, Staph.). Τα δόντια θρυμματίζονται, κιτρινίζουν, Syph. Βατράχιο, κιρσοί στη γλώσσα, Amb. "Κατά το φύσημα της μύτης, πιεστικός πόνος στο τερηδονισμένο δόντι ή στο πλάι του" (Culex, ίλιγγος κάθε φορά που φυσά τη μύτη του). Η κοιλιά προβάλλει εδώ κι εκεί σαν από το χέρι ενός εμβρύου, Croc., Nux m., Sul. Πόνος στην αριστερή ωοθήκη κατά το βάδισμα ή την ιππασία, πρέπει να καθίσει ή να ξαπλώσει. Croc., Ust. (Thuja, < σε κάθε εμμηνορροϊκή ώση). Τα κόπρανα υποχωρούν προς τα μέσα αφού έχουν αποβληθεί εν μέρει, Sanic., Sel. Διάρροια νωρίς το πρωί, που αποβάλλεται με δύναμη και πολλά αέρια, Alo. Η συνουσία εμποδίζεται από την υπερβολική ευαισθησία του κόλπου, Plat. (από ξηρότητα, Lyc., Hdfb., Na. m.). Μεγάλες, σαν σπόροι, μισχωτές μυρμηκίες, Staph. Αίσθηση σαν η σάρκα να έχει αποκολληθεί από τα οστά με χτυπήματα, Phyt. (σαν να έχει αποξυσθεί, Rhus). Έντονος κοπτικός πόνος στο τέλος της ούρησης, Sars. Ιδρώτας: σε όλο το σώμα εκτός από το κεφάλι (αντίθ. Sel.)· όταν κοιμάται, σταματά όταν ξυπνά (αντίθ. Samb.). Νύχια παραμορφωμένα, εύθραυστα, Ant. c. > Με την κάμψη του κεφαλιού προς τα πίσω, Seneg. (Thuja, κεφαλαλγία· Seneg., οφθαλμικά συμπτώματα > με την κάμψη του κεφαλιού προς τα πίσω και το κλείσιμο των ματιών· το Thuja έχει < με το κλείσιμο των ματιών). Τα υγρά κατρακυλούν με ακουστό ήχο μέσα στο στομάχι, Cup. Ενούρηση κατά τον βήχα, Caust. Επιθυμεί κρύα πράγματα, Pho. Διόγκωση και ευαισθησία των μαστών κατά την έμμηνο ρύση, Con. Calc. < Βάδισμα, Æsc. h. Δυσχρωμία του δέρματος, Adren. Κρότος στους αυχενικούς σπονδύλους (K. iod., αίσθηση τριβής). Κρετινισμός, Bac., Thyr.

Αίτια

Εμβολιασμός. Γονόρροια, που αντιμετωπίστηκε πλημμελώς ή καταστάλθηκε. Ηλίαση. Σεξουαλικές υπερβολές. Τσάι. Καφές. Μπίρα. Γλυκά. Καπνός. Λιπαρό κρέας. Κρεμμύδια. Θείο. Υδράργυρος.

1. Νους

Έμμονες ιδέες: σαν να βρίσκεται ένα άγνωστο πρόσωπο στο πλάι του· σαν η ψυχή να έχει χωριστεί από το σώμα· σαν το σώμα, ιδίως τα άκρα, να είναι από γυαλί και να σπάζει εύκολα· σαν να βρίσκεται ένα ζωντανό ζώο μέσα στην κοιλιά. Αίσθηση σαν ολόκληρο το σώμα να είναι πολύ λεπτό και εύθραυστο και να μην μπορεί να αντέξει την παραμικρή προσβολή· σαν να διαλυόταν η συνοχή του σώματος. Οι γυναίκες με παραφροσύνη δεν ανέχονται να τις αγγίζουν ή να τις πλησιάζουν. Διανοητική ανεπάρκεια μετά από εμβολιασμό, ανήσυχος, με σιελόρροια. Ψυχική κατάπτωση. Αγχώδεις φόβοι για το μέλλον. Ανησυχία, που κάνει τα πάντα ενοχλητικά και αποκρουστικά. Το παραμικρό ασήμαντο πράγμα προκαλεί σκυθρωπή περισυλλογή. Η μουσική τον κάνει να κλαίει, με τρέμουλο των ποδιών. Βιαστικός, κακόκεφος, μιλά βιαστικά. Απροθυμία για κάθε είδους πνευματική εργασία. Ψυχική κατάπτωση μετά τον τοκετό. Πολύ καταβεβλημένη, θλιμμένη, ευερέθιστη. Σχολαστική για ασήμαντα πράγματα. Αισθάνεται ότι δεν μπορεί να εξακολουθήσει να υπάρχει· ήσυχη, αποφεύγει τους πάντες. Αποστροφή προς τη ζωή. Κατήφεια και οξυθυμία. Υπερδιεγερμένος, εριστικός· θυμώνει εύκολα για ασήμαντα πράγματα. Το παιδί είναι υπερβολικά πεισματάρικο. Κατά την ανάγνωση και τη γραφή χρησιμοποιεί λανθασμένες εκφράσεις. Μιλά βιαστικά και καταπίνει τις λέξεις. Απερισκεψία· λησμοσύνη. Βραδύτητα στην ομιλία και στη σκέψη· αναζητεί λέξεις κατά τη συνομιλία. Ανικανότητα για σκέψη. Κρετινισμός.

2. Κεφάλι

Το κεφάλι το αισθάνεται κενό, όπως σε μέθη, ιδίως το πρωί, με ναυτία. Αδυναμία και σύγχυση στο κεφάλι, σαν από νωθρότητα ή παράλυση του εγκεφάλου. Ίλιγγος, σαν από την κίνηση κούνιας. Ίλιγγος όταν σηκώνεται από κάθισμα ή όταν ξαπλώνει, ή ακόμη όταν κοιτάζει ψηλά στον αέρα. Ίλιγγος με το κλείσιμο των ματιών, εξαφανίζεται μόλις τα ανοίξει· ή όταν σκύβει· ή όταν κοιτάζει προς τα πάνω ή προς τα πλάγια. Κεφαλαλγία το πρωί, σαν μετά από σκύψιμο ή μετά από υπερβολικά βαθύ ύπνο, με ερυθρότητα του προσώπου. Η κεφαλαλγία είναι > όταν κοιτάζει προς τα πάνω και όταν στρέφει το κεφάλι προς τα πίσω. Κεφαλαλγία: < από σεξουαλικές υπερβολές, υπερθέρμανση, υπερβολική άρση βάρους· > με άσκηση στο ύπαιθρο. Αμβλεία, αποβλακωτική κεφαλαλγία. Κεφαλαλγία, < με το σκύψιμο, > με την κάμψη του κεφαλιού προς τα πίσω. Βάρος στο κεφάλι, ιδίως το πρωί μόλις ξυπνά· στο ινίο (παρεγκεφαλίδα), με κακοκεφιά και αποστροφή προς τη συνομιλία. Κεφαλαλγία σαν να επρόκειτο να σχιστεί το μέτωπο, με εσωτερικό ανατρίχιασμα, > με βάδισμα στο ύπαιθρο. Πιεστική κεφαλαλγία, με τινάγματα στο μέτωπο και στους κροτάφους. Συσφιγκτική κεφαλαλγία, ιδίως στους κροτάφους. Πόνος σαν ένας σφιχτός κρίκος να περιβάλλει το μέτωπο, κατά την αφύπνιση. (Κεφαλαλγία σαν ένας σφιχτός κρίκος να περιβάλλει το μέτωπο μέχρι το μεσημέρι· βλέφαρα βαριά σαν μόλυβδος. Goullon.). Πόνος στο κεφάλι σαν να καρφωνόταν ένα καρφί στην κορυφή (το απόγευμα και στις 3 π.μ.· < σε ηρεμία, > μετά από εφίδρωση). Σαν να καρφώνεται ένα καρφί στο δεξιό βρεγματικό οστό και στο αριστερό μετωπιαίο έπαρμα. Πίεση στο κεφάλι σαν από τρύπημα. Κεφαλαλγία στην αριστερή πλευρά σαν να πιέζεται πάνω στο σημείο ένα κυρτό κουμπί. Νευραλγία που πορεύεται από εμπρός προς τα πίσω. Νευρικές, συκωτικές ή συφιλιδικές κεφαλαλγίες. Μηνιγγίτιδα συκωτικών παιδιών. Ηλίαση: όλα φαίνονταν να αναπηδούν, < όταν ανακάθεται ή όταν μιλά για πολλή ώρα ή κλείνει τα μάτια. Μονόπλευρος σχιστικός πόνος στο πρόσθιο μέρος του κεφαλιού και στο πρόσωπο, που επεκτείνεται στη ζυγωματική απόφυση, κυρίως το πρωί και το βράδυ. Σχιστικός πόνος με τινάγματα στο ινίο. Διαξιφιστικοί πόνοι εγκάρσια στον εγκέφαλο. Συμφόρηση αίματος στο κεφάλι. Σφύξεις στους κροτάφους. Υπερβολικά επώδυνη ευαισθησία της αριστερής πλευράς του κεφαλιού, καθώς και των μαλλιών, τη νύχτα, όταν είναι ξαπλωμένος και όταν αγγίζονται. Τα μαλλιά γίνονται σκληρά, ξηρά και χωρίς λάμψη και πέφτουν. Μαλλιά λεπτά, μεγαλώνουν αργά, σχίζονται· εύθραυστα, φαίνονται πτυχωμένα. Πιεστικό τράβηγμα στους κροταφίτες μυς, ιδίως κατά τη μάσηση. Οξείς εκτινασσόμενοι πόνοι στους κροτάφους. Διόγκωση των φλεβών στους κροτάφους. Θέλει το κεφάλι (και το πρόσωπο) να είναι τυλιγμένο ζεστά. Κνησμός και αίσθημα ροκανίσματος στο τριχωτό της κεφαλής. Το τριχωτό της κεφαλής είναι πολύ επώδυνο στην αφή, όπως και τα σημεία πάνω στα οποία ξαπλώνει. Δεν αντέχει καπέλο στο κεφάλι του (agg. R. T. C.). Ξηρός έρπης στο κεφάλι, που επεκτείνεται στα φρύδια· πιτυρίδα. Λευκό, λεπιδώδες εξάνθημα με απολέπιση σε όλο το τριχωτό της κεφαλής, που επεκτείνεται στο μέτωπο, στους κροτάφους, στα αυτιά και στον αυχένα. (Επίπεδη μαύρη μυρμηκία στη δεξιά βρεγματική περιοχή. J. H. C.). Μυρμηκίαση με αίσθημα δαγκώματος, νυγμώδης κνησμός στο τριχωτό της κεφαλής, > με το ξύσιμο. Εφίδρωση με οσμή μελιού (γλυκιά), στα ακάλυπτα μέρη του κεφαλιού (πρόσωπο και χέρια), με ξηρότητα των καλυμμένων μερών και εκείνων πάνω στα οποία ξαπλώνει, κυρίως μόλις αποκοιμιέται· > αφού σηκωθεί. (Πιτυρίαση που προσβάλλει το μέτωπο, το πρόσωπο, τα αυτιά και τον αυχένα, < μετά από πλύσιμο με ζεστό νερό. R. T. C.). Έκζεμα εμφανίζεται στο μεσόφρυο (μετά από Thuja 30). R. T. C.).

3. Μάτια

Πίεση στα μάτια και τσούξιμο, σαν να υπήρχε άμμος μέσα τους. Σχιστικός πόνος στα φρύδια. Οξείς εκτινασσόμενοι πόνοι στα μάτια, σε έντονο φως ή σε τσουχτερό αέρα. Επώδυνη βελονιά διαμέσου του κέντρου του αριστερού ματιού, που αρχίζει στο κέντρο του εγκεφάλου. Κακοήθης βαλανόρροια. Μυρμηκιόμορφη εκβλάστηση στην ίριδα. Φλεγμονή του κερατοειδούς. Αγγειακός όγκος του κερατοειδούς. Μικρές καφέ κηλίδες στον κερατοειδή. Επισκληρίτιδα· σκληροχοριοειδίτιδα· σταφύλωμα. Οφθαλμία των νεογνών. Φλυκταινώδης επιπεφυκίτιδα. (Επιπεφυκίτιδα του αριστερού ματιού, με βίαιο πόνο εγκάρσια στο μέτωπο και στην εξωτερική πλευρά του βολβού, που υποτροπιάζει συνεχώς από την παιδική ηλικία και οφείλεται σε κατασταλμένο εξάνθημα. R. T. C.). Μυκητοειδής όγκος στον οφθαλμικό κόγχο. Αίσθημα καύσου στα μάτια. Ο σκληρός χιτώνας είναι φλεγμονώδης και κόκκινος σαν αίμα. Κόρες διεσταλμένες. Φλεγμονώδες οίδημα των βλεφάρων, με σκληρία. Εξάνθημα με κάψιμο στα βλέφαρα. Κοκκιώδη βλέφαρα με μυρμηκιόμορφες κοκκιώσεις. Επιθηλίωμα του αριστερού κάτω βλεφάρου. Αίσθηση σαν τα βλέφαρα να είναι πρησμένα και σαν να υπάρχει ξένο σώμα στο μάτι. Βλεφαρόπτωση· τα βλέφαρα πέφτουν αρκετές φορές την ημέρα. Βλέφαρα βαριά σαν μόλυβδος. Φλεγμονώδης μαλάκυνση της εσωτερικής επιφάνειας των βλεφάρων. Ερυθρά και επώδυνα οζίδια στα χείλη των βλεφάρων. (Τριχοφυτία των βλεφαρίδων· ξηρά βλέφαρα με πιτυρώδη λέπια. R. T. C.). Κριθαράκια· όγκοι του ταρσού των βλεφάρων· χαλάζια· παχείς και σκληροί κόμβοι. Μυρμηκίες και όγκοι σαν κονδυλώματα. Πυώδη και κνησμώδη σπυράκια ανάμεσα στα φρύδια. Κονδυλώματα στα φρύδια. Αίσθηση θερμότητας και ξηρότητας στους έξω κανθούς. Δακρύρροια, ιδίως στο αριστερό μάτι, κατά το βάδισμα στο ύπαιθρο (τα δάκρυα δεν απορρέουν, αλλά λιμνάζουν στο μάτι). Το μάτι πρέπει να καλύπτεται ζεστά· μόλις αποκαλυφθεί πονά και αισθάνεται σαν να ρέει ψυχρός αέρας από το κεφάλι προς τα έξω, διαμέσου του ματιού. Νυχτερινή συγκόλληση των βλεφάρων. Αδυναμία των ματιών· θαμπή όραση. Θολή όραση κατά την ανάγνωση, με αίσθημα υπνηλίας. Συγκεχυμένη όραση, σαν να κοιτάζει μέσα από πέπλο. Διπλωπία. Μυωπία. Μαύρα στίγματα που χορεύουν μπροστά στα μάτια. Επιπλέουσες ταινίες. (Βλέπει πράσινες ταινίες που την τρομάζουν.). Φλόγες φωτός, κυρίως κίτρινες· όταν κοιτάζει το φως της ημέρας, βλέπει κηλίδες σαν φιάλες νερού που κινούνται· ένας φωτεινός δίσκος που λάμπει σαν πυγολαμπίδα. Αίσθηση ξηρότητας στα μάτια. Στο σκοτάδι φαίνεται σαν να πέφτουν φωτεινά φώτα ή σπίθες δίπλα στο μάτι· την ημέρα και στο φως είναι σαν να πέφτουν σκοτεινές σταγόνες. Τα αντικείμενα φαίνονται μικρότερα μπροστά από το δεξί μάτι. Βραχύωπας.

4. Αυτιά

Ωταλγία, με συσφιγκτική πίεση και βίαιους εκτινασσόμενους πόνους, ιδίως το βράδυ. Βελονιές από τον αυχένα προς το αυτί. Αίσθηση σαν το εσωτερικό του αυτιού να είναι πρησμένο, με αυξημένη δυσκολία ακοής. (Αγγειακή κώφωση με πιτυρώδες τριχωτό της κεφαλής. R. T. C.). Εκροή από το δεξί αυτί, με οσμή σαν σάπιο κρέας. Σπασμωδικός πόνος στο εξωτερικό αυτί. Θόρυβος στο αυτί σαν από νερό που βράζει. Βουητό στο αριστερό αυτί, με κρότο κατά την κατάποση του σάλιου. Σφυροκόπημα και σχιστικός πόνος στο αυτί, το βράδυ, στο κρεβάτι, με συχνή αποβολή ούρων και ψυχρότητα στις κνήμες και στα πόδια. Πιεστικός πόνος πίσω από τα αυτιά. Το στόμιο του αριστερού ακουστικού πόρου είναι αποφραγμένο από πολύποδα, με κυψελοειδή αγγεία σαν βατόμουρο· ωχροκόκκινος, αιμορραγεί εύκολα όταν αγγίζεται· βλεννοπυώδης έκκριση· κώφωση· εκτινασσόμενοι πόνοι.

5. Μύτη

Μύτη κόκκινη και θερμή. Κόκκινο εξάνθημα στη μύτη, κατά διαστήματα υγρό. Διόγκωση των πτερυγίων της μύτης, με σκληρία και τάση. Τάση σαν τράβηγμα στα οστά της μύτης. Επώδυνες εφελκίδες στη μύτη. Επώδυνη πίεση στη ρίζα της μύτης. Αποβολή αίματος κατά το φύσημα της μύτης. Συχνή επίσταξη, ιδίως μετά από υπερθέρμανση. Ξηρή κόρυζα, η οποία γίνεται ρέουσα στο ύπαιθρο, με συνεχιζόμενη κεφαλαλγία. Ρέουσα κόρυζα, με βήχα και βραχνάδα. Πρασινωπή και δύσοσμη έκκριση από τη μύτη. Αποβολή από τη μύτη, με φύσημα, μεγάλης ποσότητας παχύρρευστης πράσινης βλέννας, αναμεμειγμένης με πύον και αίμα· αργότερα, ξηρών καστανών λεπιών μαζί με βλέννα, η οποία προέρχεται από τους μετωπιαίους κόλπους και προσκολλάται στέρεα στο διογκωμένο άνω τμήμα των ρουθουνιών. Συσσώρευση βλέννας στις οπίσθιες ρινικές χοάνες. Χρόνια καταρροή μετά από ιλαρά, οστρακιά, ευλογιά. (Όζαινα. Ussher.). Μυρμηγκιές στη μύτη. Οσμή στη μύτη σαν από άλμη ψαριών ή από μπίρα που ζυμώνεται.

6. Πρόσωπο

Θερμότητα στο πρόσωπο, μερικές φορές μόνο παροδική, ή αλλιώς με καυστική ερυθρότητα. Θερμότητα και ερυθρότητα ολόκληρου του προσώπου, με λεπτά δίκτυα φλεβών, σαν να ήταν μαρμαροειδές. Περιγεγραμμένη καυστική ερυθρότητα των παρειών. Πρόσωπο οιδηματικά πρησμένο. Οιδηματώδης ερυσίπελας του προσώπου. Λιπαρό δέρμα του προσώπου. Ανοιχτοκάστανες κηλίδες (φακίδες) στο πρόσωπο. Προσωπαλγία που αρχίζει από το αριστερό ζυγωματικό κοντά στο αυτί και επεκτείνεται μέσω των δοντιών προς τη μύτη, μέσω των ματιών προς τους κροτάφους και μέσα στο κεφάλι· τα επώδυνα σημεία καίνε σαν φωτιά και είναι πολύ ευαίσθητα στις ακτίνες του ήλιου. Νευραλγία του τριδύμου μετά από κατασταλμένη γονόρροια ή εξάνθημα στο αυτί. Πόνοι του προσώπου με τάση να εξαπλώνονται στον αυχένα και στο κεφάλι, κυρίως στην αριστερή πλευρά (πολλές περιπτώσεις θεραπεύτηκαν. R. T. C.). Μεγάλη, σκληρή, σκουρόχρωμη μυρμηγκιά με πλατιά βάση. Εφίδρωση στο πρόσωπο (ιδίως στην πλευρά πάνω στην οποία δεν ξαπλώνει). Ψωροειδές, κνησμώδες εξάνθημα στο πρόσωπο. Κόκκινα και επώδυνα οζίδια στους κροτάφους. Διατρητικός και σκαπτικός πόνος στα ζυγωματικά, > με την αφή. Συσπάσεις των χειλιών. Αίσθηση τινάγματος στο άνω χείλος, κοντά στη γωνία του στόματος. Ευαίσθητο άνω χείλος. Μυρμηγκιά στο άνω χείλος. Παχύ άνω χείλος με όγκο μεγέθους μπιζελιού στο παρέγχυμά του, ο οποίος μεγαλώνει όταν κρυολογεί. Χείλη ωχρά, πρησμένα, με απολέπιση. Επίπεδα έλκη στην εσωτερική επιφάνεια των χειλιών και στις γωνίες του στόματος. Εξάνθημα από σπυράκια στα χείλη και στο πηγούνι. Εκτινασσόμενοι πόνοι στην κάτω γνάθο, που φαίνονται να περνούν προς τα έξω διαμέσου του αυτιού. Κριγμός της άρθρωσης της γνάθου. Μυκητοειδής εκβλάστηση στην αριστερή κάτω γνάθο, περισσότερο ερεθισμένη σε υγρό καιρό. Διόγκωση των υπογνάθιων αδένων.

7. Δόντια

Οδονταλγία μετά την κατανάλωση τσαγιού, με πιεστικό πόνο που επεκτείνεται στη γνάθο. Οδονταλγία με οξείς πόνους σαν τράβηγμα, ιδίως κατά τη μάσηση. Οι ρίζες των δοντιών προσβάλλονται από τερηδόνα· ή τα δόντια προσβάλλονται από τερηδόνα από την πλάγια επιφάνειά τους· η μύλη του δοντιού παραμένει υγιής. Κατά το φύσημα της μύτης, πιεστικός πόνος στο πλάι ενός δοντιού με κοιλότητα. Τα δόντια θρυμματίζονται και αποσπώνται. Δόντια καλυμμένα με τρυγία· εξαιρετικά ευαίσθητα στο κρύο νερό. Βρόμικα κίτρινα δόντια. Ροκανιστικός πόνος στα (τερηδονισμένα) δόντια, με επώδυνη ευαισθησία ολόκληρης της πλευράς του κεφαλιού, πολύ < από την επαφή με κρύα πράγματα ή από τη μάσηση. Ούλα διογκωμένα (φλεγμονώδη, με σκουροκόκκινες γραμμώσεις), με πόνο σαν από εκδορά. Φλεγμονή του κυψελιδικού περιοστέου, όπου οι πόνοι εμφανίζονται και υποχωρούν αιφνίδια σε μικρά χρονικά διαστήματα (R. T. C.). Επουλίδα.

8. Στόμα

Επίπεδα, λευκά έλκη στην εσωτερική επιφάνεια των χειλιών και στις γωνίες του στόματος. Άφθες στο στόμα (έλκη· αίσθηση στο στόμα σαν να έχει καεί). Σημαντική διόγκωση των σιελογόνων αδένων, με αυξημένο σάλιο στο στόμα. Αιματηρό ή πικρό σάλιο. Πόνος σαν από εκδορά στην άκρη της γλώσσας, όταν αγγίζεται. Διόγκωση της γλώσσας (ιδίως στη δεξιά πλευρά· δαγκώνει συχνά τη γλώσσα), επώδυνη όταν αγγίζεται. Κονδυλώματα κάτω από τη γλώσσα. Κιρσοειδείς φλέβες κάτω από τη γλώσσα. Ρανούλα και στις δύο πλευρές της γλώσσας, διαφανής, κυανέρυθρη, γκρίζα και σαν ζελατινώδης. Ρανούλα και επουλίδα με υπερβολική φλεβική πληθώρα παντού (Ussher). Γεύση στο στόμα γλυκιά σαν ζάχαρη, με γονόρροια. Βραδύτητα της ομιλίας.

9. Λαιμός

Τραχύτητα και αίσθηση ξεσίματος στον λαιμό. Πίεση και πόνος σαν από εκδορά στον λαιμό και στην υπερώα, κατά την κατάποση. Αίσθημα πίεσης προς τα πάνω στη μαλακή υπερώα. Ανάγκη για κατάποση. Εκτινασσόμενοι πόνοι από τον οισοφάγο προς τα αυτιά. Διόγκωση των αμυγδαλών και του λαιμού. Έλκη στον λαιμό και στο στόμα, σαν συφιλιδικά έλκη. Συσσώρευση μεγάλης ποσότητας κολλώδους βλέννας στο στόμα, η οποία αποχρέμπεται με δυσκολία και καθάρισμα του λαιμού. Επώδυνη κατάποση, ιδίως κατάποση χωρίς τροφή ή κατάποση σάλιου. Αίσθηση στον λαιμό σαν να είναι γδαρμένος και ξηρός, σαν να υπάρχει βύσμα ή σαν να συστέλλεται κατά την κατάποση. Αποχρέμψη, με καθάρισμα του λαιμού, ερυθρόχρωμης βλέννας, όμοιας με αίμα. (Εξόφθαλμη βρογχοκήλη. C. Sargent, of Chicago.)

10. Όρεξη

Λιγωτική και γλυκίζουσα γεύση στο στόμα, το βράδυ και μετά το γεύμα. Γεύση: γλυκιά· σάπιων αυγών, τα πρωινά. Το ψωμί έχει ξηρή και πικρή γεύση. Λαχτάρα για αλάτι. Η τροφή δεν φαίνεται ποτέ αρκετά αλατισμένη. Δίψα μόνο τη νύχτα και το πρωί. Όρεξη για κρύα ποτά και κρύα τροφή. Αδυνατεί να φάει πρωινό (βασικό σύμπτωμα του Burnett). Αποστροφή για φρέσκο κρέας και πατάτες. Γρήγορος κορεσμός κατά το φαγητό. Δυσάρεστες αισθήσεις μετά την κατανάλωση λιπαρής τροφής ή κρεμμυδιών. Κατά τη μάσηση της τροφής, το στόμα γίνεται πολύ ξηρό. Μετά το γεύμα, μεγάλη νωθρότητα ή κατάπτωση, με αγωνία και αίσθημα παλμών της καρδιάς, ή μεγάλη διάταση και ενοχλήσεις από μετεωρισμό.

11. Στομάχι

Αναγωγές τροφής μετά το γεύμα. Πικρές ή σηπώδεις αναγωγές. Συνεχείς ερυγές αέρα κατά το φαγητό. Έμετος βλέννας ή λιπαρών ουσιών. Σκλήρυνση του στομάχου. Διόγκωση του επιγαστρίου. Το υγρό που πίνει κατεβαίνει στο στομάχι με γουργουρητό. Ταγγές αναγωγές, ιδίως μετά από λιπαρή τροφή. Ναυτία και δυσφορία στην περιοχή του στομάχου. Έμετος όξινου ορού και τροφής. Κράμπα στο στομάχι, με υπερβολική < προς το βράδυ. Πίεση στον επιγαστρικό βόθρο μετά το γεύμα, με πόνο όταν αγγίζεται. Σφύξεις στον επιγαστρικό βόθρο. Αγωνία στον επιγαστρικό βόθρο, η οποία επεκτείνεται προς τα πάνω, μέσα στο κεφάλι.

12. Κοιλιά

Επώδυνη πίεση στην ηπατική περιοχή. Μετά από μία δόση της 30ής δυναμοποίησης εμφανίζεται κεφαλαλγία και, όταν σκύβει προς τα εμπρός, αισθάνεται σαν το ήπαρ να επικαλύπτει τις πλευρές (agg. J. C. B.). (Παλιός ρευματισμός που προσβάλλει τα έντερα, το ήπαρ και τους νεφρούς. R. T. C.). Πίεση στην οσφυϊκή περιοχή. (Ευαισθησία σαν από μώλωπα, με διόγκωση στην ηπατική περιοχή και βίαιο πόνο κάτω από τον δεξιό ώμο, ο οποίος διαπερνά προς το στήθος και κατεβαίνει έως τον αγκώνα, < όταν σηκώνεται από το κρεβάτι το πρωί. R. T. C.). Διάταση της κοιλιάς, συχνά με συσφιγκτικούς και σπασμωδικούς πόνους. Μετεωρισμός, σαν να φώναζε ένα ζώο μέσα στην κοιλιά. Προτεταμένη κοιλιά. Συσφιγκτική τάση στην κοιλιά. Σκλήρυνση στην κοιλιά. Το άνω μέρος της κοιλιάς είναι τραβηγμένο προς τα μέσα. Ευαισθησία σαν από μώλωπα στον ομφαλό. Πιεστικοί πόνοι στην κοιλιά, ιδίως προς το πλάι (πριν από την κένωση). Νυγμοί στα υποχόνδρια. Αίσθηση σαν να υπήρχε κάτι ζωντανό στο υπογάστριο (σαν οι κοιλιακοί μύες να ωθούνταν προς τα έξω από το χέρι ενός εμβρύου, αλλά χωρίς πόνο). Ευαισθησία σαν από μώλωπα στον ομφαλό. Πόνος στην κοιλιά, σαν από σύσφιγξη των εντέρων. Γουργουρητά και βορβορυγμοί στην κοιλιά. Πόνος που πιέζει προς τα κάτω στις βουβωνικές χώρες. Τραβήγματα στις βουβωνικές χώρες κατά τη βάδιση και την ορθοστασία, με εκτινασσόμενους πόνους κατά μήκος των μηρών όταν κάθεται. Επώδυνη διόγκωση των βουβωνικών αδένων, μερικές φορές με τράβηγμα έως το γόνατο. Εγκολεασμός των εντέρων. Κίτρινες ή καστανωπές κηλίδες στην κοιλιά. Έρπης ζωστήρας.

13. Κόπρανα και πρωκτός

Δυσκοιλιότητα που συνεχίζεται επί αρκετές ημέρες (επίμονη, σαν από αδράνεια ή από εγκολεασμό των εντέρων), μερικές φορές μετά από ονειρώξεις. Τεινεσμός, με ακαμψία του πέους. Κόπρανα σε σκληρούς βώλους. Δύσκολη αποβολή σκληρών, μεγάλων κοπράνων, καλυμμένων με αίμα. Αποβολή αίματος κατά την κένωση. Διάρροια: ωχροκίτρινο νερό αποβάλλεται βίαια, με άφθονη και θορυβώδη αποβολή αερίων· με κολικό· < μετά το φαγητό· υδαρής, ανώδυνη· ζωηρά κίτρινη, υδαρής· ρέει ορμητικά μαζί με πολλά αέρια, σαν να τραβήχτηκε ο φελλός από γεμάτη κανάτα, προκαλώντας υπερβολική εξάντληση, βραχεία και δύσκολη αναπνοή, άγχος, διαλείποντα σφυγμό, οξύ πιεστικό πόνο στην πλάτη απέναντι από τον επιγαστρικό βόθρο, με αίσθηση σαν να μην μπορούσε να κυκλοφορήσει εκεί καθόλου αίμα, και ταχεία απώλεια λίπους. Το πρωί (μετά το πρωινό), περιοδικά επανερχόμενη διάρροια, πάντοτε την ίδια ώρα. Κόπρανα ελαιώδη ή λιπαρά. Μαζί με τις κενώσεις, αισθήσεις στο ορθό σαν να περνούσε μέσα του κοχλάζων μόλυβδος. Καυστική ευαισθησία σαν από εκδορά στον πρωκτό, που διαρκεί όλη την ημέρα. Πολλά αέρια που αποβάλλονται δύσκολα, αίσθηση σύσφιγξης του πρωκτού, εγκλωβισμένα αέρια πίσω από τη δεξιά πλευρά του διαφράγματος. Πόνοι στον πρωκτό < από την κίνηση. Επώδυνη σύσπαση του πρωκτού κατά την κένωση. Αίσθημα καύσου στον πρωκτό και ανάμεσα στους γλουτούς. Κονδυλώματα στον πρωκτό. Διογκωμένοι αιμορροϊδικοί όζοι, με πόνο χειρότερο όταν κάθεται. Διόγκωση των αιμορροϊδικών φλεβών. Πίεση, κνησμός και καύσος στα αιμορροϊδικά αγγεία, με αίσθημα τραβήγματος προς τα κάτω. Δύσοσμη εφίδρωση στον πρωκτό και στο περίνεο. Περιεδρικό συρίγγιο. Ραγάδα πρωκτού. Σπαρακτικοί πόνοι κατά μήκος του ορθού.

14. Ουροποιητικά όργανα

Νεφροί φλεγμονώδεις· πόδια πρησμένα. Διαβήτης. Νυγμός από το ορθό προς την ουροδόχο κύστη. Βίαιος καύσος στον πυθμένα της ουροδόχου κύστης. Συχνή και επιτακτική έπειξη για ούρηση. Διακοπτόμενη ροή. Συχνή ανάγκη για ούρηση, με άφθονη αποβολή υδαρών ούρων, επίσης τη νύχτα. Τα ούρα αφρίζουν· ο αφρός παραμένει επί μακρόν πάνω στα ούρα. Ακούσια αποβολή ούρων· τη νύχτα· κατά τον βήχα· σε σταγόνες μετά την ούρηση. Αίσθηση σαν η ουροδόχος κύστη (και το ορθό) να είναι παράλυτα, χωρίς δύναμη να αποβάλουν το περιεχόμενό τους. Ίζημα καστανής βλέννας. Τα ούρα περιέχουν σάκχαρο. Διατρητικός πόνος στην περιοχή της ουροδόχου κύστης, με επώδυνο τράβηγμα των όρχεων προς τα πάνω. Ούρα κιτρινωπά ή στο χρώμα του κρασιού. Το στόμιο της ουρήθρας συγκολλημένο από βλέννα. Θολό ίζημα στα ούρα. Αιματηρά ούρα. Παρατεταμένη στάλαξη ούρων μετά την ούρηση. Αίσθηση σαν να έρεε μία σταγόνα μέσα στην ουρήθρα μετά την αποβολή των ούρων, καθώς και σε άλλες στιγμές. Αίσθημα καύσου στην ουρήθρα, ιδίως το πρωί και κατά τη διάρκεια της ημέρας· επίσης μετά και κατά την αποβολή των ούρων. Εκτινασσόμενοι πόνοι στην ουρήθρα κατά την αποβολή των ούρων, καθώς και σε άλλες στιγμές. Τινάγματα και ηδονική αίσθηση μυρμηγκιάσματος στον σκαφοειδή βόθρο. Τσούξιμο στα γεννητικά όργανα των γυναικών κατά την αποβολή των ούρων. Κνησμός στην ουρήθρα. Ροή μικρή και διχασμένη, την επόμενη ημέρα κιτρινωπή έκκριση από την ουρήθρα, με χορδή του πέους.

15. Ανδρικά γεννητικά όργανα

Αφροδίσια νοσήματα. Παθήσεις γενικά που εμφανίζονται στα ανδρικά ή γυναικεία γεννητικά όργανα, ιδίως στα εξωτερικά όργανα· παθήσεις ιδιαίτερα στην αριστερή πλευρά. Άφθονη εφίδρωση στα γεννητικά όργανα, ιδίως στο όσχεο· με γλυκιά οσμή, σαν μέλι· χρωματίζει τα λευκά είδη κίτρινα. (Χαλαρό όσχεο με σεξουαλική αδυναμία και λήθαργο· ανικανότητα για καταπόνηση. R. T. C.). Ψευδογονόρροια. Επώδυνοι σπερματικοί τόνοι από κατασταλμένη γονόρροια. Αίσθηση στους όρχεις σαν να κινούνταν. Κονδυλώματα στη βάλανο και στην ακροποσθία, υγρά, κνησμώδη και πυορροούντα, ιδίως κατά την αύξηση της σελήνης. Έλκη στην ακροποσθία, σαν συφιλιδικά έλκη. Διόγκωση της ακροποσθίας. Κόκκινη εκβλάστηση στην εσωτερική πλευρά της ακροποσθίας· σαν κονδυλώματα σε σχήμα σύκου. Λεία, κόκκινη εκβλάστηση πίσω από τη βάλανο. Πολλά κόκκινα μισχωτά κονδυλώματα που περιβάλλουν τη βάλανο. Στρογγυλά, ρυπαρά, επηρμένα έλκη με κόκκινα χείλη, υγρά και επώδυνα. Συκωτικές εκβλαστήσεις σαν κουνουπίδι· κονδυλώματα σε σχήμα σύκου που μυρίζουν σαν παλιό τυρί ή άλμη ρέγγας. Εκτινασσόμενοι πόνοι στο όσχεο, στο πέος και κατά μήκος του σπερματικού τόνου, έως τον ομφαλό. Τράβηγμα στους όρχεις, με ανάσπαση του ενός από αυτούς (του αριστερού). Συνεχιζόμενες επώδυνες στύσεις, ιδίως τη νύχτα και το πρωί, με διαξιφιστικούς πόνους στην ουρήθρα. Νυχτερινές επώδυνες στύσεις που προκαλούν αϋπνία. Ακατανίκητη τάση για αυνανισμό, ακόμη και κατά τον ύπνο. Νυχτερινές εκσπερματίσεις· τον ξυπνούν· ακολουθούνται από αίσθημα βάρους και κακοκεφιά. Ονειρώξεις με αίσθηση στένωσης στην ουρήθρα. Σπερματικές εκσπερματίσεις θεραπεύτηκαν με δόσεις των 5 σταγόνων Ø (C. W. Roberts). Το σπέρμα έχει δυσάρεστη οσμή. Ροή προστατικού υγρού. Παθήσεις του προστάτη από κατασταλμένη ή κακώς θεραπευμένη γονόρροια. Βλεννόρροια μαζί με ωτόρροια· το πέος βρίσκεται σε συνεχή στύση και η ακροποσθία είναι φλεγμονώδης (θεραπεύτηκε σε αγόρι 12 ετών. R. T. C.). Γονόρροια: καυστικό τσούξιμο κατά την ούρηση, διογκωμένη ουρήθρα· διχαλωμένη ροή ούρων· έκκριση κίτρινη· πράσινη· υδαρής· με μυρμηγκιές· κόκκινες διαβρώσεις στη βάλανο· υποξείες και χρόνιες περιπτώσεις, ιδίως όταν έχουν χρησιμοποιηθεί ενέσεις και έχει προσβληθεί ο προστάτης. Γονόρροια με μαλακό ογκίδιο που φέρει εκδορά, στην αριστερή πλευρά του frænum præputiæ· το ογκίδιο είναι μικρό και ανώδυνο. Άφθονη και υδαρής έκκριση από το πέος. Επανεμφάνιση της γονόρροιας μετά τη συνουσία.

16. Γυναικεία γεννητικά όργανα

Παθήσεις που εμφανίζονται στα έξω γεννητικά όργανα, ιδίως στην αριστερή πλευρά. Μυρμηκίες, κονδυλώματα και άλλες εξεργασίες γύρω από το αιδοίο. Έλκη στην εσωτερική επιφάνεια του αιδοίου· το αιδοίο παρουσιάζει αίσθημα επώδυνου ερεθισμού και τσουξίματος. Κνησμός και καυστικό τσούξιμο, σαν από εκδορά, στα γεννητικά όργανα. Καύσος και αίσθημα δαγκώματος στον κόλπο. Ο κόλπος είναι εξαιρετικά ευαίσθητος κατά τη συνουσία. Ορθοκολπικό συρίγγιο (θεραπεύτηκε. J. C. B.). Πίεση στα γεννητικά όργανα. Συσπαστικός και σπασμωδικός πόνος στα γεννητικά όργανα, που επεκτείνεται στο υπογάστριο. Παθήσεις των ωοθηκών. Διόγκωση και εκδορά των χειλέων. Μυρμηκίες στο στόμιο της μήτρας, με διαξιφιστικούς πόνους και αίσθημα καύσου κατά την ούρηση. Πολύποδας της μήτρας. Ανθοκραμβοειδείς εξεργασίες. Πρόπτωση. Φλεγμονή της αριστερής ωοθήκης, < σε κάθε εμμηνορρυσιακή προσπάθεια· βασανιστικός πόνος, καύσος κατά το βάδισμα ή την ίππευση· πρέπει να ξαπλώσει· ο πόνος επεκτείνεται διαμέσου της αριστερής λαγόνιας χώρας στη βουβωνική χώρα και μερικές φορές στο αριστερό σκέλος· ο πόνος είναι ενίοτε καυστικός. Κοπτικοί, συνθλιπτικοί και διαξιφιστικοί πόνοι στην περιοχή της αριστερής ωοθήκης. Πόνος εντοπισμένος στις ωοθήκες ή στον πόρο, από υπερβολική φυσιολογική λειτουργία. Έμμηνα: πολύ πρώιμα και πολύ σύντομα· πενιχρά, με τρομερά βασανιστικό πόνο στην αριστερή ωοθηκική και λαγόνια χώρα. Πριν από τα έμμηνα: διέγερση και σφύξεις των αρτηριών, πόνος στο πίσω μέρος της κεφαλής, κεφαλαλγία και οδονταλγία· κοιλιακοί πόνοι σαν του τοκετού, τεινεσμός και λιποθυμία· άφθονη εφίδρωση. Κατά τα έμμηνα: κόπωση, αίσθημα παλμών, σπασμωδικό κλάμα· ανησυχία στα σκέλη· προσπάθειες για έμετο, πιεστικό αίσθημα στο στομάχι, διάταση, πόνος στην κοιλιά και στη ράχη· πίεση των γεννητικών οργάνων προς τα κάτω και έξω· καύσος στους κιρσούς των γεννητικών οργάνων· ευαισθησία και διόγκωση των μαστών· γενική ψυχρότητα. Μετά τα έμμηνα: κόπωση· ορμή αίματος προς τα πάνω· οδονταλγία· αϋπνία· εφιάλτης. Αιμορραγούσα μυκητοειδής εξεργασία του μαστού (πλήρης θεραπεία μετά το Phos.). Συκωτικές εξεργασίες· υγρές, αιμορραγούσες και δύσοσμες. Λευκόρροια: βλεννώδης· σχεδόν πράσινη. Αποβολή στο τέλος του τρίτου μήνα, που αρχίζει με πενιχρή αιματηρή έκκριση επί πέντε ημέρες και κατόπιν γίνεται ολοένα αφθονότερη. Ζωηρό ερυθρό ή πηγμένο αίμα, με πίεση προς τα κάτω κατά τον τρίτο μήνα της κύησης (θεραπεύτηκε με Thujopsis dolabrata. R. T. C.). Κατά την κύηση το παιδί κινείται τόσο βίαια, ώστε την ξυπνά, προκαλώντας κοπτικό πόνο στην ουροδόχο κύστη με έπειξη για ούρηση· πόνοι στην αριστερή ιερολαγόνια άρθρωση, που διατρέχουν προς τη βουβωνική χώρα. Τοκετός: οι πόνοι είναι αδύναμοι ή παύουν· η συσταλτικότητα παρεμποδίζεται από συκωτικές επιπλοκές· πόνοι στην ιερολαγόνια άρθρωση που διατρέχουν προς την αριστερή βουβωνική χώρα· πόνος από το βάδισμα, ανυπόφορος, πρέπει να ξαπλώσει.

17. Αναπνευστικά όργανα

Χαμηλή φωνή. Αίσθηση σαν να υπάρχει μεμβράνη στον λάρυγγα. Πολύποδας φωνητικής χορδής. Κονδυλώματα. Βράγχος φωνής, σαν από σύσπαση του λάρυγγα. Δύσπνοια από βλέννα στην τραχεία. Δυσχέρεια αναπνοής από αίσθημα πληρότητας και σύσφιξης στα υποχόνδρια και στην άνω κοιλία. Άσθμα < τη νύχτα, με ερυθρό πρόσωπο· επεισόδια βήχα, με αίσθηση σαν οι πνεύμονες να έχουν συμφυθεί. Άσθμα με γονόρροια, χωρίς έκθεση σε μετάδοση. Άσθμα με λίγο βήχα, αλλά με αίσθηση ότι κάτι αναπτύσσεται γρήγορα στην περιοχή των αριστερών κατώτερων πλευρών. Άσθμα συκωτικών παιδιών (Goullon). Αναπνοή βραχεία και ταχεία, < με τη βαθιά εισπνοή και την ομιλία· > όταν ξαπλώνει στην προσβεβλημένη πλευρά, αλλά οι πόνοι τον αναγκάζουν να ξαπλώνει ανάσκελα. Σπασμωδικό άσθμα. Διαξιφιστικοί πόνοι και μυρμήγκιασμα στην τραχεία. Πρωινός βήχας, που προκαλείται από γαργάλημα στην τραχεία. Βήχας που προκαλείται από αίσθημα πνιγμού. Πτύελα: πράσινα· γεύση σαν παλιό τυρί. Απόχρεμψη μικρών γκρίζων, κίτρινων ή πράσινων σβώλων κατά τον βήχα. Βήχας με απόχρεμψη κίτρινης βλέννας και πόνους στον επιγαστρικό βόθρο το απόγευμα. Βήχας μόνο την ημέρα ή το πρωί μετά την έγερση και το βράδυ μετά την κατάκλιση. Βήχας μόλις αρχίσει κανείς να τρώει. Κατά τον βραδινό βήχα μετά την κατάκλιση, τα πτύελα αποκολλώνται· αποβάλλονται ευκολότερα όταν στρέφεται από την αριστερή στη δεξιά πλευρά.

18. Θώρακας

Παρεμποδισμένη αναπνοή, με έντονη δίψα για νερό και μεγάλη αγωνία. Σπασμοί των πνευμόνων από την πόση κρύου νερού. Νυγμοί στον θώρακα από την πόση οποιουδήποτε κρύου υγρού. Άνοδος θερμότητας στον θώρακα. Πόνος στην αριστερή θωρακική χώρα, που επεκτείνεται στο ανώνυμο οστό. Δύσπνοια, με ανάγκη για πλήρεις εισπνοές. Αίσθημα πίεσης, άλλοτε στην αριστερή πλευρά του θώρακα και άλλοτε στο αριστερό υποχόνδριο, με ερεθισμό που προκαλεί βήχα. Πόνος στον θώρακα, σαν από εσωτερική σύμφυση. Πίεση στον θώρακα, μερικές φορές μετά από γεύμα. Αναστάτωση και αίσθημα διόγκωσης στον θώρακα. Αιμορραγία από τους πνεύμονες· η ποσότητα είναι πολύ μεγάλη και η οσμή τρομερά δυσάρεστη. Κυανή χροιά του δέρματος γύρω από τις κλείδες. Καστανές κηλίδες στον θώρακα.

19. Καρδιά

Κράμπα στην καρδιά. Αναβρασμός του αίματος στον θώρακα και βίαιοι, ακουστοί παλμοί της καρδιάς, ιδίως κατά την άνοδο σκάλας. Αίσθημα παλμών της καρδιάς, με ναυτία. Επώδυνη ευαισθησία στην περιοχή της καρδιάς. Αίσθημα παλμών της καρδιάς με αγωνία κατά την πρωινή αφύπνιση. Ορατοί παλμοί χωρίς αγωνία. Νυγμοί στην περιοχή της καρδιάς. Σφυγμός αργός και αδύναμος το πρωί, επιταχυνόμενος και πλήρης το βράδυ. Το βράδυ, βίαιες σφύξεις. Διόγκωση των φλεβών.

20. Αυχένας και ράχη

Ανησυχία στον αυχένα και στον θώρακα. Τάση του δέρματος στον αυχένα κατά την κίνηση της κεφαλής. Λιπαρό, καστανό δέρμα στον τράχηλο. Τάση και δυσκαμψία του αυχένα και της αριστερής πλευράς του τραχήλου. Κριγμός στους αυχενικούς σπονδύλους κατά την εκτέλεση ορισμένων κινήσεων της κεφαλής. Μικρά ερυθρά σπυράκια στον τράχηλο, πολύ κοντά μεταξύ τους. Διόγκωση των αδένων του τραχήλου. Διόγκωση των φλεβών του τραχήλου. Κύρτωση της σπονδυλικής στήλης. Δοθιήνες στη ράχη. Στεατωματώδεις όγκοι. Πιεστικός πόνος στην περιοχή των νεφρών. Καύσος που επεκτείνεται από την οσφύ έως ανάμεσα στις ωμοπλάτες. (Πόνοι από τη μέση έως την κατώτερη ράχη, με ευαισθησία των μυών εκατέρωθεν. R. T. C.). Επώδυνο τράβηγμα στο ιερό οστό, στον κόκκυγα και στους μηρούς κατά το κάθισμα· μετά από παρατεταμένο κάθισμα εμποδίζει την όρθια στάση με ίσιο κορμό. Πόνος σαν από κάταγμα και δυσκαμψία στην οσφύ, στη ράχη και στον αυχένα, ιδίως το πρωί μετά την έγερση. (Αδυναμία από κάκωση της κατώτερης ράχης, ακολουθούμενη από απόστημα, αδυναμία της ουροδόχου κύστης, ενούρηση με διαυγή ουρηθρική έκκριση και βαλανίτιδα. R. T. C.). Τράβηγμα στη ράχη και στην οσφύ, όταν κάθεται. Πόνος σαν από τρύπημα με τρυπάνι στη ράχη. Σφύξεις στη σπονδυλική στήλη. Δοθιήνες στη ράχη. Βίαιος νυγμός ανάμεσα στον κόκκυγα και στον πρωκτό, στις 7 μ.μ., κατά το βάδισμα. Κνησμός με καύσο στο κοίλωμα κάτω από τον κόκκυγα.

21. Άκρα

Κριγμός των αρθρώσεων κατά την έκτασή τους. Τρόμος των χεριών και των ποδιών. Τα άκρα μουδιάζουν. Παγωμένα άκρα. Μονόπλευρα ενοχλήματα· παράλυση. Ρευματισμός με αίσθημα μουδιάσματος· < στη ζέστη και με την κίνηση· > από το κρύο και μετά την εφίδρωση. Νύχια παραμορφωμένα· εύθραυστα ή μαλακά. Παρωνύχια.

22. Άνω άκρα

Άφθονη εφίδρωση στις μασχάλες. Καστανές κηλίδες κάτω από τους βραχίονες, σαν σπίλος εκ γενετής. Σφύξεις στην άρθρωση του ώμου. Νυγμοί στους ώμους. Ακούσια τινάγματα του βραχίονα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ατροφία του δεξιού βραχίονα μετά από επανεμβολιασμό. Πόνος σαν να υπήρχε εξέλκωση, σχιστικός και σφύζων, από τον ώμο έως τα άκρα των δακτύλων. Πόνος σαν από βίαιο στρίψιμο στον ώμο και στον βραχίονα, με κριγμό. Αίσθημα σκαψίματος και τραβήγματος στους βραχίονες, σαν να εντοπίζεται στα οστά ή στο περιόστεο. Αίσθημα ψυχρότητας στους βραχίονες τη νύχτα. Λογχοειδείς πόνοι στους βραχίονες και στις αρθρώσεις. Κριγμός στην άρθρωση του αγκώνα κατά την έκταση των βραχιόνων. Σχιστικός πόνος κατά μήκος του δεξιού βραχίονα, που τον αναγκάζει να τον διατηρεί σε κάμψη. Έρπης στον αγκώνα. Ερυθρές κηλίδες με μαρμαροειδή όψη στο αντιβράχιο. Ο καρπός και ο αγκώνας του δεξιού βραχίονα δίνουν την αίσθηση σαν να τους σφίγγει ένα χέρι (agg. Thujopsis dol. R. T. C.). Τρόμος του χεριού και των βραχιόνων κατά τη γραφή. Γάγγλιο του καρπού (θεραπεύτηκε με τοπική χρήση. R. T. C.). Αίσθημα ξηρότητας στο δέρμα των χεριών. Καστανή χροιά στη ράχη του χεριού. Λευκός λεπιδώδης έρπης στη ράχη του χεριού και σε δάκτυλο. Εφίδρωση στα χέρια. Διογκωμένες φλέβες στα χέρια. Μυρμηκίες στα χέρια· πολυάριθμες, ιδίως στη ραχιαία επιφάνεια· κερατώδεις, επώδυνες. Καστανή χροιά στη ραχιαία επιφάνεια του χεριού. Ψυχρότητα, νωθρότητα και ωχρότητα στα δάκτυλα και στις άκρες τους, που μερικές φορές επεκτείνονται στα αντιβράχια. (Ερυσιπελατώδες οίδημα και) μυρμήγκιασμα και διαξιφιστικοί πόνοι στις άκρες των δακτύλων. Ερυθρό και επώδυνο οίδημα στις άκρες των δακτύλων. Τα νύχια είναι παραμορφωμένα, αποχρωματισμένα, θρυμματίζονται και πέφτουν. Διαπύηση των νυχιών των χεριών. Οι πόνοι στους βραχίονες είναι < όταν κρέμονται προς τα κάτω ή όταν εκτίθενται σε θερμότητα· είναι > με την κίνηση, το κρύο και μετά την εφίδρωση.

23. Κάτω άκρα

Τα κάτω άκρα δίνουν την αίσθηση ότι είναι ξύλινα κατά το βάδισμα στην ύπαιθρο. Τάση από την άρθρωση του ισχίου προς τη βουβωνική χώρα και κατά μήκος της οπίσθιας επιφάνειας του μηρού έως το γόνατο. Ισχιαλγία στην αριστερή πλευρά, με ατροφία του σκέλους. Πάρεση και ατροφία του δεξιού σκέλους, με ψυχρότητα. Τραβήγματα στα σκέλη. Η άρθρωση του ισχίου δίνει την αίσθηση ότι είναι χαλαρή. Κοξαλγία, το σκέλος επιμηκύνεται. Καστανό δέρμα στα σκέλη, ιδίως στην έσω επιφάνεια του μηρού. Διογκωμένος σπίλος στον μηρό παιδιού, æt. πέντε μηνών. Διαξιφιστικοί πόνοι στα σκέλη και στις αρθρώσεις. Μεγάλη αδυναμία και καταβολή στα σκέλη, ιδίως κατά την άνοδο σκάλας. Βάρος και δυσκαμψία των σκελών κατά το βάδισμα (δίνουν την αίσθηση ότι είναι ξύλινα). Άφθονη εφίδρωση στους μηρούς και στα γεννητικά όργανα. Κνησμός στους μηρούς. Εξάνθημα από σπυράκια στους γλουτούς, στους μηρούς και στα γόνατα. Έλκη στους μηρούς. Κριγμός στις αρθρώσεις των γονάτων και των ποδιών κατά την έκτασή τους. Διαπυημένες φλύκταινες στα γόνατα. Γονορροϊκός ρευματισμός στο ινώδες τμήμα της άρθρωσης του γόνατος. Πόνοι στα πόδια και στους αστραγάλους μετά από καταστολή γονόρροιας· δεν μπορούσε να βαδίσει. Πόνος στην πτέρνα, σαν να έχει μουδιάσει. Νυγμοί πάνω από την πτέρνα, στον tendo Achillis. Λευκές οζώδεις διογκώσεις, με βίαιο κνησμό στα δάκτυλα των ποδιών. Φλεγμονώδες ερυθρό οίδημα στις άκρες των δακτύλων των ποδιών ή στη ράχη του ποδιού, με πόνο και τάση κατά το πάτημα και την κίνηση. Μούδιασμα του αριστερού ποδιού. Δίκτυα φλεβών, με μαρμαροειδή όψη, στα πέλματα. Ερυθρές κηλίδες με μαρμαροειδή όψη στη ράχη του ποδιού. Εφίδρωση (δύσοσμη) στα πόδια, ιδίως στα δάκτυλα. Καταστολή της εφίδρωσης των ποδιών. Χιονίστρες στα δάκτυλα των ποδιών.

24. Γενικά

Απίσχνανση και αίσθημα νεκρότητας στα προσβεβλημένα μέρη. Όλες οι εκδηλώσεις είναι υπερβολικές· η εμφάνισή τους είναι ύπουλη. Διαξιφιστικοί πόνοι στα άκρα (εξωτερικά μέρη) και στις αρθρώσεις. Καυστικός, εκτινασσόμενος πόνος. Τραβήγματα στα αιμοφόρα αγγεία. Κριγμός στις αρθρώσεις κατά την έκταση των άκρων. Διόγκωση των φλεβών του δέρματος. Τινάγματα ορισμένων άκρων και ορισμένων μυών. Η σάρκα δίνει την αίσθηση σαν να έχει αποκολληθεί από τα οστά με χτυπήματα. Αίσθημα ελαφρότητας του σώματος κατά το βάδισμα. Οίδημα γύρω από τις αρθρώσεις· προσβάλλει κυρίως τα επιθήλια, προκαλώντας αρχικά σκλήρυνση και υπερτροφία και κατόπιν μαλάκυνση. Νυγμοί σε διάφορα μέρη, που μετατρέπονται σε καύσο. Σχιστικοί και σφύζοντες πόνοι, σαν τα προσβεβλημένα μέρη να ήταν εξελκωμένα. Φλεγμονώδη οιδήματα, με ερυθρότητα. Ενοχλήματα μετά από υπερθέρμανση, πόση τσαγιού ή κατανάλωση λιπαρού κρέατος ή κρεμμυδιών. Βλαπτικές επιδράσεις από μπίρα, λιπαρές τροφές, οξέα, γλυκά, καπνό και κρασί· από κατάχρηση Sulphur και Mercury. Μονόπλευρα ενοχλήματα-παράλυση. Χορεία του Αγίου Βίτου. Τρόμος ορισμένων άκρων. Τα άκρα μουδιάζουν εύκολα, ιδίως τη νύχτα και κατά την αφύπνιση. Τα συμπτώματα είναι γενικά < το απόγευμα ή τη νύχτα, προς τις 3 π.μ.· το βράδυ εμποδίζουν τον ύπνο. Πολλά από τα συμπτώματα είναι < κατά την ανάπαυση και με τη θερμότητα, ιδίως με εκείνη του κρεβατιού· είναι > με την κίνηση, το κρύο και την εφίδρωση. Πολλά από τα συμπτώματα εκδηλώνονται κυρίως στην αριστερή πλευρά. Παθήσεις του δεξιού κοιλιακού δακτυλίου· των πτερυγίων της μύτης· της οσφύος· των βουβωνικών αδένων· των δακτύλων, των άκρων των δακτύλων· των δακτύλων των ποδιών. (Διογκώσεις των τραχηλικών αδένων. R. T. C.). Δυσκαμψία και γενικό βάρος σε ολόκληρο το σώμα, ιδίως στους ώμους και στους μηρούς. Σωματική αδυναμία, με διατηρημένες τις νοητικές δυνάμεις. Συχνά τινάγματα του άνω μέρους του σώματος. Βίαιος αναβρασμός του αίματος το βράδυ, με σφύξεις σε όλες τις αρτηρίες, < με την κίνηση, > όταν κάθεται. Ανεύρυσμα διά αναστόμωσης· διόγκωση των αιμοφόρων αγγείων. Όνειρα αγωνιώδη, ιδίως με νεκρούς· με πτώση· με ατυχήματα. Εξάψεις θερμότητας. < Το απόγευμα· μετά τα μεσάνυχτα· κατά τη μάσηση· κατά την έκταση του προσβεβλημένου άκρου· κατά την ούρηση. > Κατά την έλξη του άκρου προς τα πάνω.

25. Δέρμα

Επώδυνη ευαισθησία του δέρματος. Διαξιφιστικοί πόνοι με κνησμό στο δέρμα, ιδίως το βράδυ και τη νύχτα. Πυώδη σπυράκια, όπως της ευλογιάς. Μυρμηγκιές σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, με μικρούς μίσχους, οι λεγόμενες συκώδεις μυρμηγκιές· σωληνοειδείς μυρμηγκιές, με το ίδιο πάχος σε όλο το μήκος τους· «σημάδια εκ γενετής». Μυρμηγκιές σκληρές, σχισμένες και με κοκκώδη όψη. Μαύρες άμισχες μυρμηγκιές· στο τριχωτό της κεφαλής. Φλύκταινες. Ευλογιά. Εξανθήματα μόνο στα καλυμμένα μέρη. Τα εξανθήματα καίνε έντονα μετά το ξύσιμο. Γενικευμένη ψωρίαση. Συκωτικές εκβλαστήσεις, που μυρίζουν σαν παλιό τυρί ή σαν άλμη ψαριών. Λευκός, φολιδώδης, ξηρός, αλευρώδης έρπης. Σύκωση του γενείου θεραπεύτηκε με μεμονωμένες δόσεις Ø, μετά την αποτυχία πολλών άλλων θεραπειών (R. T. C.). Κονδυλώματα (μεγάλα, με κοκκώδη όψη, συχνά μισχωτά). Επίπεδα έλκη, με κυανόλευκο πυθμένα. Ζωστήρας. Κάψιμο στους κάλους. Παραμορφωμένα νύχια στα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών. Δοθιήνες. Χιονίστρες. Ρυπαρό καστανωπό χρώμα του δέρματος. Καστανές ή ερυθρές (ή καστανόλευκες) διάστικτες κηλίδες στο δέρμα. Η πλειονότητα των δερματικών συμπτωμάτων είναι > με την αφή.

26. Ύπνος

Επιτακτική τάση για ύπνο το βράδυ. Ο ύπνος καθυστερεί εξαιτίας της ανησυχίας και της ξηρής θερμότητας. Νυχτερινή αϋπνία, με ανησυχία και ψυχρότητα του σώματος. Νυχτερινός ύπνος που δεν αναζωογονεί. Βασανιστικά, αγχώδη όνειρα για κινδύνους και θάνατο, για πτώση από ύψος, λίγο μετά την επέλευση του ύπνου, ή αλλιώς με ξαφνικά τινάγματα και κραυγές, ιδίως όταν είναι ξαπλωμένος στην αριστερή πλευρά. Όταν είναι μισοκοιμισμένος, του φαίνεται ξαφνικά σαν να βρίσκεται μια καρέκλα στη μέση του κρεβατιού· προσπαθεί να τη μετακινήσει, αλλά δεν μπορεί να κουνηθεί ούτε να αρθρώσει ήχο. Συνεχής αϋπνία, με επώδυνη ευαισθησία των μερών πάνω στα οποία ξαπλώνει. Αϋπνία με οπτασίες μόλις κλείσει τα μάτια· εξαφανίζονται όταν τα ανοίξει. Αποκοιμιέται αργά λόγω θερμότητας και ανησυχίας. Λάγνα όνειρα, χωρίς εκσπερμάτιση, με επώδυνες στύσεις κατά την αφύπνιση.

27. Πυρετός

Ανατριχίλα, με χασμουρητό, μετά τα μεσάνυχτα. Ο θερμός αέρας φαίνεται κρύος και ο ήλιος δεν έχει τη δύναμη να τον ζεστάνει. Ανατριχίλα κάθε πρωί, χωρίς δίψα. Ανατριχίλα και τρέμουλο, με εσωτερική και εξωτερική ψυχρότητα (και δίψα), που ακολουθούνται αμέσως από εφίδρωση. Αίσθημα ψύχρας σε επεισόδια, σε διάφορες ώρες της ημέρας, αλλά κυρίως το βράδυ. Αίσθημα ψύχρας στην αριστερή πλευρά, η οποία είναι ψυχρή στην αφή. Ρίγος χωρίς δίψα μετά τα μεσάνυχτα και το πρωί. Ανατριχίλα κάθε βράδυ (στις έξι η ώρα), με εξωτερική θερμότητα, ξηρότητα του στόματος και δίψα. Θερμότητα το βράδυ, ιδίως στο πρόσωπο. Ξηρή θερμότητα των καλυμμένων μερών. Κάψιμο στο πρόσωπο χωρίς ερυθρότητα. Εφίδρωση κατά την έναρξη του ύπνου. Εφίδρωση στα ακάλυπτα μέρη, με ξηρή θερμότητα των καλυμμένων μερών. Ιδρώτας με άγχος, κατά διαστήματα ψυχρός. Εφίδρωση μετά το ρίγος, χωρίς να μεσολαβεί θερμότητα. Εφίδρωση, κατά διαστήματα λιπαρή (που κιτρινίζει τα ρούχα), ή δύσοσμη, ή με γλυκιά οσμή σαν μέλι. Γενικευμένη εφίδρωση, αλλά όχι στο κεφάλι. Κατά το βάδισμα το πρωί, άφθονη εφίδρωση· αφθονότερη στο κεφάλι. Εφίδρωση μόνο κατά τη διάρκεια του ύπνου, η οποία εξαφανίζεται αμέσως μόλις ξυπνήσει.