Kerosenum

KEROSENUM. Źródło.

H. Allen, M.D., Am. Journ. of Med. Sci., 1862 (1), s. 92, objawy u robotnika zatrudnionego w wytwórni oleju naftowego.

• Wysypka pojawiła się najpierw na rękach i przedramionach; jednak w chwili przyjęcia chorego objęła już klatkę piersiową, plecy oraz wewnętrzne powierzchnie ud i podudzi, podczas gdy twarz i owłosiona skóra głowy pozostawały całkowicie wolne od zmian. Zaczynała się od pojawienia się licznych drobnych grudek czerwonawej barwy, które w ciągu jednego lub dwóch dni przekształcały się w wyraźne krosty pęcherzowate. Na szczycie każdej z nich znajdowała się czarna plamka, bardzo przypominająca przebarwioną powierzchnię wydzieliny łojowej. Po upływie mniej więcej takiego samego czasu, jakiego wymagało dojrzewanie krosty, następowało jej złuszczenie; pozostawała po niej mała, głęboka ospina, nieco przypominająca ospinę powstającą po kroście ospy prawdziwej, lecz znacznie słabiej zaznaczona. Czas od pojawienia się grudki do utworzenia ospiny był różny, lecz najczęściej do zakończenia procesu wystarczało pięć dni. W stosunkowo nielicznych przypadkach proces dojrzewania wydawał się zahamowany, a grudka przechodziła bezpośrednio w ospinę, mimo że nie pojawiła się ropa. Sporadycznie jedna z krost po złuszczeniu ponownie przechodziła przez te same stadia, zanim skóra odzyskała naturalną barwę i czucie. Wysypka była najobfitsza na przednich i tylnych częściach klatki piersiowej, gdzie grudki, krosty, czarne plamki i drobne zagłębienia były ze sobą przemieszane. Ból był bardzo nieznaczny; chory skarżył się na bolesność, która nasilała się w nocy, gdy był rozgrzany w łóżku.