Cenchris contortrix

Χαλκοκέφαλο φίδι.

Πηγές.

1 , Mr. Arnold, Med. Times and Gaz., 1873 (2), p. 461, συμπτώματα που προκλήθηκαν στον John Brown από το δάγκωμα· 2 , περιγραφή της ίδιας περίπτωσης από τον Mr. A'Beckett, ibid· 3 , περιγραφή από τον Mr. Woolridge, ibid.· 4 , E. M. Schaeffer, M.D., Field and Forest, vol. i, p. 12, άνδρας, æt. είκοσι ενός ετών, δαγκώθηκε στο δεξί χέρι.

• Συμπτώματα κώματος (μετά από δύο ώρες), 1.
• Ημισυνείδητη κατάσταση (μετά από μερικές ώρες), 2.
• Κερατοειδής αναίσθητος στην αφή (μετά από έξι ώρες), 3.
• Κόρες νωθρές και διεσταλμένες (μετά από μερικές ώρες), 2.
• Οι κόρες είχαν μόνο την ελάχιστη δυνατή ικανότητα συστολής και ήταν σημαντικά διεσταλμένες (μετά από έξι ώρες), 3.
• Ασαφής όραση (μετά από δύο ώρες), 1.
• Άγρια όψη του προσώπου, 1.
• Η όψη έτεινε μάλλον προς πελιδνή χροιά, τα χαρακτηριστικά του προσώπου πρησμένα (μετά από έξι ώρες), 1.
• Σημαντικό πρήξιμο γύρω από το άνω χείλος (μετά από δύο ώρες), 1. [10.]
• Έμετος (μετά από δύο ώρες), 1.
• Αναπνοή κάπως αργή (μετά από έξι ώρες), 1.
• Αδύναμος σφυγμός (μετά από δύο ώρες, 1.
• Σφυγμός αργός και πολύ αδύναμος (μετά από μερικές ώρες), 2.
• Σφυγμός μεγάλου όγκου, αδύναμος και περίπου 70 (μετά από έξι ώρες), 3.
• Άκρα παράλυτα (μετά από έξι ώρες), 3.
• Πόνος στο δάκτυλο, 1.
• Παράλυση των κάτω άκρων (μετά από δύο ώρες), 1.
• Δυσκαμψία των ποδιών, 1.
• Πλήρης κατάπτωση (μετά από δύο ώρες), 1. [20.]
• Υπνηλία (μετά από δύο ώρες), 1.
• Ψυχρός ιδρώτας (μετά από δύο ώρες), 1.
• Η επιφάνεια του σώματος ψυχρή και κολλώδης (μετά από μερικές ώρες), 2.
• Το τραύμα τού προκάλεσε αμέσως κάποιον πόνο, σαν τσίμπημα σφήκας, όπως τον περιέγραψε, και μέσα σε λίγα λεπτά άρχισε να κάνει εμετό. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι να αδειάσει το στομάχι του, οπότε εξακολουθούσε να έχει βίαιες προσπάθειες προς έμετο. Έπειτα ένιωσε θανάσιμη λιποθυμική τάση και ξάπλωσε. Ο Dr Klein-schmidt περιέγραψε την εμφάνισή του τέσσερις ώρες αργότερα ως όμοια με εκείνη ατόμου στο τελευταίο στάδιο κατάρρευσης· δέρμα ψυχρό, σφυγμός σχεδόν ανύπαρκτος, αναπνοή ασθενής και κόρες πολύ διεσταλμένες, με μεγάλη θόλωση της όρασης. Το δεξί χέρι και ο βραχίονας ήταν τρομακτικά πρησμένα, γκριζόμαυρου χρώματος, και έμοιαζαν με γάγγραινα. Πέρασε μια πυρετική νύχτα, αλλά την Κυριακή ήταν πολύ καλύτερα. Το βράδυ της Δευτέρας τον βρήκα σχεδόν απαλλαγμένο από τον πόνο, αν και ο βραχίονας παρέμενε πρησμένος σχεδόν όσο ο μηρός ενός άνδρα. Από τότε προχωρούσε γρήγορα προς την ανάρρωση και, σε λιγότερο από μία εβδομάδα, είχε βγει έξω, με τον βραχίονά του σε ανάρτηση, 4.